Savlar

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Savlar, İslamiyet öncesi Türk Edebiyatında günümüzdeki atasözünün karşılığıdır. Akılda kalan, sözlü gelenekle nesilden nesile aktarılan özlü bir anlatım biçimidir.

Türk atasözlerinin en eski örnekleri Orhun Anıtları'nda yer almaktadır.

Örnek Savlaj[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Ağılda oğlak toğsa teride otu üner. (Ağılda oğlak doğsa,ırmakta otu biter.)
  • Aç ne yemez tok ne timez. (Aç ne yemez,tok ne demez?)
  • Ay tolun bolsa elgin imlemes. (Dolunay haline gelen ay el ile gösterilmez.)
  • Uma kelse kut kelir. (Eve konuk gelse uğur da gelir.)
  • Yılan kendü egrisin bilmes tevi boynın egri tir.(Yılan kendi eğrisini görmez, deve boynun eğri der.)