Satış makinesi

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Gazete satış makinesi, Düsseldorf

Satış makinesi,[1] çeşitli malların (özellikle yiyecek ve içecek) perakende satışında kullanılan ve ancak para atılarak çalıştırılabilen makine.

Gelişimi[değiştir | kaynağı değiştir]

Bilinen ilk satış makineleri 18. yüzyılın başlarında İngiltere'de tütün ve enfiye satmak amacıyla kullanılan kutulardı. Daha sonra 1888'de ABD'de günümüzdeki örneklerine benzeyen ilk satış makineleri yapılmaya başladı. İlk tütün ürünü satış makineleri 1926'da, alkolsüz içecek satış makineleri de 1937'de ortaya çıktı. 1950'lerden sonra yalnızca halka açık istasyon, havaalanı vb yerlerde değil, fabrika, işyeri, hastane, alışveriş merkezi ve okullarda da özellikle kahve, çay ve paketlenmiş yiyeceklerin satışında kullanılan satış makineleri görülmeye başladı.

Bugün ise satış makineleri gazete, kâğıt mendil, çorap, şehir içi toplu taşıma hizmetleri için bilet veya kart, kozmetik, DVD, telefon aksesuarı gibi çeşitli ürünlerin satışında da yaygınlaşmıştır.

Satış makinelerinin yaygınlaşmasının en önemli nedeni getirdiği düşük maliyettir. Klasik bir satış noktası için gereken personel, enerji, kira gibi masrafları ortadan kaldırması veya minimize etmesi ve 7 gün/24 saat hizmet vermesi nedeniyle satış için avantajlıdır.

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Commons-logo.svg
Wikimedia Commons'ta
Satış makinesi ile ilgili çoklu ortam belgeleri bulunmaktadır.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Satış makinesi deneticiliği. İstanbul Teknik Üniversitesi.