Sanal Suçlar Sözleşmesi

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Sanal Suçlar Sözleşmesi[1], bilgisayar suçlarını ve internet suçlarını gözeten ilk uluslararası sözleşmedir. Ulusal kanunların harmonisini sağlayarak, araştırma tekniklerini geliştirerek ve ülkeler arası kooperasyonu arttırarak bunu sağlamayı hedeflemektedir. [2]Avrupa Konseyi tarafından Strazburg'da tasarlanmıştır[3] ve Avrupa Konseyi izleyicisi statüsündeki Kanada, Japonya, Çin gibi ülkelerin de aktif katılımı sağlanmıştır.

Sözleşme ve açıklayıcı raporu Avrupa Konseyi bakanları tarafından 109. oturumda 8 Kasım 2001 tarihinde kabul edilmiştir. 23 Kasım 2001 tarihinde imzaya açılıp 1 Temmuz 2004 tarihinde yürürlülüğe girmiştir.[4]

2 Eylül 2006 tarihi itibariyle 15 ülke imzalayıp sözleşmeyi kabul etmiş ve tasdik etmiştir. 28 ülke ise imzalamış fakat tasdik etmemiştir. [5]

Türkiye'nin Sanal Suçlar Sözleşmesine taraf olması[değiştir | kaynağı değiştir]

23 Ekim 2008 tarihinde Adalet Bakanlığı ve Türkiye Bilişim Derneği'nce, Abant Tabiat Parkı'nda Bulunan Büyük Abant Otel'de Düzenlenen Siber Suçlar Sözleşmesi konulu seminer sonucu olarak Siber Suç Sözleşmesi'nin bir an önce imzalanmasının Türkiye'nin diğer ülkelerle etkin bir biçimde işbirliği içinde olması için gerekli olduğunu sonucu basınla paylaşıldı. [6]

20–22 Nisan 2010 tarihlerinde Kartepe’de düzenlenen 5651 no'lu kanunu ele alan çalıştaya [7] çok çeşitli kollardan katılım sağlanmıştır. Sonuç olarak Kartepe Kriterleri yayınlanmış ve yorumlara açılmıştır. Çalıştayda Türkiye Cumhuriyet Savcısı Nadi Türkaslan internetin hiyerarşik olmayan yapısının zararlı içeriğe erişimi engelleme kararlarında yarattığı teknik ve hukuki sorunlara değinerek, sunucusu (server) Türkiye'de olmayan bir internet sitesine Türkiye'den bir ihtar ya da kapama verilemediğini sebebinin de Türkiye'nin uluslararası anlaşmalara tabi olmamasından kaynaklandığını belirtti ve çözüm olarak Avrupa Konseyi Sanal Suçlar Sözleşmesi'ni önermiştir.

10 Kasım 2010 tarihinde Dışişleri Bakanı Ahmet Davutoğlu Avrupa Konseyi Sanal Suçlar Sözleşmesi'ni Strasbourg’da imzaladı. Sözleşmenin ek protokolüne ise imza atılmadı, ayrıca kişisel hakların korunması için gerekli olan ek düzenlemeler Türkiye'de henüz yapılmamıştı.

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]