Sabah (eski gazete)

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Sabah, 1875 yılında yayın hayatına giren, 1. Dünya Savaşı yıllarında “Peyam-ı Sabah” adını alan ve 1922’de kapanan günlük gazetedir.

Türk basın tarihinde Sabah adını taşıyan ilk gazete olan bu yayının ardından 1938’de Yeni Sabah gazetesi yayın hayatına girmiş; bugünkü Sabah gazetesi ise 1964’te kapanan Yeni Sabah’ın isim hakkını satın alarak 1985’te yayınlanmaya başlamıştır.

Tarihçe[değiştir | kaynağı değiştir]

Gazete, 1875 yılında İstanbul’da Çiçek Pasajı’nda ciltçilik yapan Papadopulos tarafından Sabah adıyla yayımlanmaya başladı. Başyazarı Şemsettin Sami olan gazete, sık sık sansürle başının derde girmesi ve Şemsettin Sami’nin gazete patronuyla anlaşamayarak ayrılması üzerine 1882’de el değiştirdi[1]

Sabah Gazetesi, 1882’de gazetenin idare müdürü Mihran Efendi tarafından Papadopulos’tan satın alındı. 1891’de gazetenin tirajı 12bine ulaştı. Gazetenin bünyesine giren yazarlar arasında ünlü gazeteci Ahmet Rasim de yer aldı.

II. Meşrutiyet’in ilan edildiği 24 Temmuz 1908 gecesi, Mihran Efendi ile İkdam gazetesi sahibi Ahmet Cevdet’in anlaşarak gazete provalarını görmeye gelen sansür memurlarını kovması günümüzde de kutlanan 24 Temmuz Gazeteciler Bayramı’nın doğmasına vesile oldu[1][2].

I. Dünya Savaşı sonunda Sabah Gazetesi, Ali Kemal tarafından çıkartılan Peyam Gazetesi ile birleştirildi; adı “Peyam-ı Sabah” oldu. Kurtuluş Savaşı yılları boyunca Anadolu’da gerçekleşen ulusal mücadeleye muhalif yazılar yayınlandı. Savaş sonunda iki ortak ayrıldı ve Mihran Efendi, gazeteyi Sabah adıyla yayımlamayı sürdürdü. Ali Kemal’in linç edilerek öldürülmesi üzerine Mihran Efendi 7 Kasım 1922’de gazeteyi kapattı.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]