Rekabetçi dışlanım ilkesi

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Rekabetçi dışlanım ilkesi,[1] kimi zaman Gause'ın rekabetçi dışlanım yasası veya kısaca Gause yasası dendiği de olur,[2] diğer ekolojik faktörlerin sabit ve değişmez olması durumunda aynı kaynaklar için rekabet eden iki türün bir arada olamayacağını belirten bir önermedir. Eğer bir tür, diğerleri üstünde herhangi bir avantaja veya küçük dahi olsa bir üstünlüğe sahipse bu durumda bu avantaja sahip olan tür, uzun vadede diğer tür üzerinde hakim olup onun yaşadığı ekolojik nişe egemen olacaktır. Bu iki rakipten birisi, ya diğer türün tükenmesine yol açarak ya da farklı bir ekolojik niş doğrultusunda evrimsel veya davranışsal bir değişime yol açarak diğer türü zayıf düşürecek ve böylece onu alt edecektir. Bu ilke, daha sonra "birbirine eş değer rakipler bir arada olamazlar" atasözüne dönüşmüştür.[1]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ a b Hardin, G. (1960). The Competitive Exclusion Principle. Science 131, 1292-1297.
  2. ^ Gause, G.F. (1934). The struggle for existence. Baltimore, MD: Williams & Wilkins.

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]