Rakun köpeği

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Vikipedi:TaksokutuVikipedi:Taksokutu
Rakun köpeği
Korunma durumu: Asgari endişe (LC)
Marderhund.jpg
Bilimsel sınıflandırma
Âlem: Animalia (Hayvanlar)
Şube: Chordata (Kordalılar)
Sınıf: Mammalia (Memeliler)
Takım: Carnivora (Etçiller)
Alt takım: Caniformia (Köpeğimsiler)
Familya: Canidae (Köpekgiller)
Oymak: Canini (Asıl köpekler)
Cins: Nyctereutes
Temminck, 1839
Tür: N. procyonoides
Binominal adı
Nyctereutes procyonoides
(Gray , 1834)
Dış bağlantılar
Commons-logo.svg Wikimedia Commons'ta Rakun köpeği ile ilgili çoklu ortam belgeleri bulunur.
Wikispecies-logo.svg Wikispecies'te Rakun köpeği ile ilgili detaylı taksonomi bilgileri bulunur.

Rakun köpeği (Nyctereutes procyonoides), Enok olarak da bilinir, köpekgiller (Canidae) familyasından dış görünümü ile bir rakun ile köpeğin karışımından oluşmuş bir melezi andırır. Bu yüzden uzun süre köpekgiller familyasının en ilkel türü olduğu, ve köpekgiller ile rakungiller arasındaki bağlantıyı oluşturduğu kabul edilmiş olsa da günümüzde rakun köpeğinin resmen bir köpekgil olduğu ve bu rakunlara ya da sansarlara benzeyen görünümünü sonradan tesadüfen geliştirdiği bilinmektedir.

Özellikleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Rakun köpeği dış görünümü ile bir rakun'a benzer. Uzunluğu 55 cm'ye (+15 cm kuyruk) varırken, boyu omuzuna kadar ancak 20 cm'ye ulaşır. Yumuşak tüyleri zemin olarak bej-gri renktedir, yanları, sırtı ve karın kısmı kahverengidir. Rakun köpeklerinin mevsimselliğe bağlı olarak postları tamamen yenilense de renklerinde herhangi bir değişiklik olmaz. Kış postu, yaz postundan sadece daha sık ve daha ağırdır.

Çıkardığı sesler bir köpek havlamasından daha çok kedi miyavlamasına benzer. Anne olanları tehlike olunca hırlayabilirler ve erkek hayvanlar çiftleşmek için bir dişi ararken uluyor gibi sesler çıkarırlar.

Yaşam alanı[değiştir | kaynağı değiştir]

Rakun köpeğinin doğal yayılımı Sibirya'nın doğusu, kuzeydoğu Çin ve Japonya'da dır. Ancak, 19'ncu yüzyılda kürk üretimi için Rusya'nın Avrupa kısmına da getirilmiş ve yetiştirilmeye başlanmışdır ancak rakun köpeğinin kürk üretimi için değerli olan kış postunu yalnızca hür yaşarken geliştirdiğini tespit etmişlerdir. Bu yüzden Ukrayna'da 1928 ve 1950 yılları arasında toplam 10.000 civarında rakun köpeği doğaya salınmıştır. Böylece rakun köpeği kendiliğinden batıya doğru yayılmaya başlamıştır. 1931 yılında Finlandiya'ya, 1951 yılında Romanya'ya, 1955 yılında Polonya'ya ve 1960 yılında Almanya'ya ulaşmıştır. Son yıllarda Fransa ve İtalyada gözlendiği bildirilmişdir.

Rakun köpeği oldukça ürkek, ve yalnızca gece aktif olan bir hayvandır. Çoğunlukla ormanlarda ve sık bitki örtüsüne sahip çalılık alanlarda saklı şekilde yaşar.

Beslenme[değiştir | kaynağı değiştir]

Rakun köpeği her şey yiyici hayvanlardır: fareler, kuşlar, balıklar, sülükler, böcekler, meşe meyveleri, fındıklar, böğürtlenler ve diğer meyveler yemek listesinde yer alır. Yuvalarını yerde kuran kuşların yumurtalarını yemeyi de sever. Leş ile de beslenebilir. Tırmanamadığı için, yemini yerde ve özellikle çalılıklarda ve su kıyılarında arar.

Yaşam şekli[değiştir | kaynağı değiştir]

Rakun köpeği tekeşli bir hayat sürer. Dünyaya getirdikleri 6-10 yavruyu birlikte besleyip büyütürler.

Rakun köpegi köpekgiller familyasının tek kış uykusuna yatan üyesidir.

Doğal düşmanları[değiştir | kaynağı değiştir]

Rakun köpeğinin doğal düsmanları Avrasya vaşağı, kurt, boz ayı ve rakun köpeğinin yavrularını avlayan puhudur.

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]