Rahîm

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Rahîm (Arapça الرحيم), İslam'da bir kavram olan ve Kur'an'da geçen Allah'ın 99 adından biridir.

Anlamı[değiştir | kaynağı değiştir]

Bağışlayıcı, sevdiklerine ve müminlere (âhirette) merhamet eden, onları koruyan, onlara acıyan demektir.

Etimoloji[değiştir | kaynağı değiştir]

Rahman ve Rahim kelimelerinin kaynağını aldığı RHM kökü Akadca gibi antik diller başta olmak üzere birçok Ortadoğu, İran ve Hint dillerinde ortak kullanımlara sahiptir. Kelimenin hangi dilden kaynaklandığı ve diğer dillere geçtiği konusunda dillerin gelişim evreleri, tarih ve kronoloji bilimlerinden faydalanılabilir. Rahman, rahim ve ibrahim gibi kelimelerin kökenleri konusunda ilahiyatçı yazar İhsan Eliaçık’ın açıklamaları: “Bu kökten gelen kelimelerin eski dünya dillerinde meşhur ve yaygın olduğunu görüyoruz; Akadcada dölyatağı, rahîm (remu), merhamet eden tanrı (remânu), Aramice rahîm, merhamet (rhm), İbranîce rahîm, merhamet (raham), Hindçe iyilik tanrısı (Brahma) hep aynı kökten… Sevginin ve merhametin babası anlamına gelen Eb-Raham’ın bütün Sami dillerinde ve hatta Hindçede bile kullanıldığını görüyoruz. Buralardan evrilerek Arapçaya İbrahim olarak geldiği anlaşılıyor.”[1] Bu yaklaşım diğer kaynaklarca da desteklenmektedir.[2][3]

Adın geçtiği Kur'an âyetleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Rahim adı şu Kur'an âyetlerinde geçmektedir:

  • O Rahmân ve Rahim (1 : 3)
  • "O (mektup) Süleyman'dandır, Rahmân ve Rahîm Allah'ın adıyla (başlamakta)dır. " (27 : 30)
  • "O, öyle Allah'tır ki O'ndan başka tanrı yoktur. Görülmeyeni ve görüleni bilendir. O; Rahmandır, rahimdir."(59:22)

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]