Radyoimmün test

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
RIA.png
Standart eğri.png

Radyoimmün test (Radioimmunoassay ya da kısaca RIA), 1960'ta Solomon Aaron Berson ve Rosalyn Sussman Yalow'un araştırmaları sonucu buldukları ve Yalow'a Nobel Ödülü kazandıran test yöntemidir. Endokrinolojide hormon testlerinde birkaç dakika içinde kusursuz sonuç verenbilen önemli bir buluştur.

Yapılışı[değiştir | kaynağı değiştir]

Öncelikle, miktarı bilinen radyoaktif etiketli bir antijen (radyoaktif iyotlu tirozin gibi) kendisine bağlanabilen ve miktarı bilinen bir antikor karıştırılır. Bu karışıma aynı antijeni içeren hasta serumu katılır. Bundan sonra etiketli ve etiketsiz antijenlerin yarışmalı olarak bağlanır. Serum antijenleri antikorlara bağlı etiketli antijenlerle miktarı doğrultusunda yer değiştirmeye başlar. Oluşan antijen-antikor çökeltisindeki etiketli antijenler ile karışımın yüzen kısmındaki etiketli antijenlerin gama tayfölçüm yöntemleriyle birbirlerine olan oranları belirlenir. Bu sonuç standart eğri denilen bir eğriye göre değerlendirildiğinde ise sonuca ulaşılır.

Uygulama zorlukları[değiştir | kaynağı değiştir]

Yöntem oldukça önemli olmasına rağmen radyoaktif ajanlar kullanılması nedeniyle son derece zor ve pahalıdır. Bu nedenle zamanla büyük ölçüde yerini daha kolay bir test olan ELISA'ya bırakmıştır.

İşlemin zor kısımlarından biri de serbest ve serbest olmayan etiketli antijenlerin ayrıştırılmasıdır. Bu sorun, antikorları bağlayan ikinci bir antikorun karışıma katılması ve savurma (santrifüj) işleminin yapılmasayla çözülür. Daha eskiden bunun yerine karışıma kömür karışımları eklenirdi, fakat sonraları bundan vazgeçilmiştir.

Uygulama alanları[değiştir | kaynağı değiştir]

Hormon testlerinde kullanılabilir.

Kaynaklar[değiştir | kaynağı değiştir]