Planck sıcaklığı

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Planck sıcaklığı (TP), Planck birimleri olarak bilinen doğal birimler sisteminde sıcaklık birimidir.

Planck sıcaklık ölçme birimi olarak kullanıldığında, bu ölçeğin büyüklüğü 1'e eşittir ve değeri mutlak sıfırın 0 olduğu değerdir. Diğer sıcaklık birimleri Planck sıcaklık birimlerine dönüştürülebilir. Örneğin 0 °C = 273,15 K = 1,9279 × 10−30TP.

İfadesi[değiştir | kaynağı değiştir]

Planck sıcaklığı şöyle ifade edilir:

T_\text{P} = \frac{m_\text{P} c^2}{k} = \sqrt{\frac{\hbar c^5}{G k^2}} = 1,416833(85) × 1032 K

Burada:

mP, Planck kütlesi,
c, bir vakumdaki ışık hızı,
\hbar, indirgenmiş Planck sabitidir ve ifadesi; \hbar\ = \frac{h}{2\pi},
{h}, Planck sabiti,
k, Boltzmann sabiti,
G, yerçekimi sabiti.

Parantezler arasındaki iki rakam (yani 85 sayısı), yaklaşık değerin standart hatasını ifade eder.[1]

Tanımı[değiştir | kaynağı değiştir]

Çoğu Planck birimleri gibi 1 (bir) Planck sıcaklığı, kuantum teorisi göre sıcaklığın kütleçekime bağlı olarak alabileceği asıl sınırıdır. Mevcut fiziksel teoriye göre, kuantum kütleçekimi teorisinin olmaması, TP'den büyük eşit sıcaklığın olmadığı kanısını doğurmuştur.[2]

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Notlar[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ "CODATA Value: Planck temperature". The NIST Reference on Constants, Units, and Uncertainty. NIST. http://physics.nist.gov/cgi-bin/cuu/Value?plktmp. Erişim tarihi: 2011-10-12. 
  2. ^ Nova: Absolute Hot

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]