Peacemakers: The Paris Peace Conference of 1919 and Its Attempt to End War

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Peacemakers: The Paris Peace Conference of 1919 and Its Attempt to End War
Yazarı Margaret MacMillan
Ülke İngiltere
Özgün dili İngilizce
Dili İngilizce
Konu(lar) I. Dünya Savaşı sonuçları ve Paris Barış Konferansı
Türü Tarih
Sayfa sayısı 574
Anadilinde ISBN 0-375-50826-0

Peacemakers: The Paris Peace Conference of 1919 and Its Attempt to End War, (Türkçesi: Barışçılar: 1919 Konferansı ve Savaşın Sonu) Margaret MacMillan tarafından 2002 yılında yazılan tarih kitabı. Kitabın içeriğinde savaşta İtilaf Devletleri ile İttifak Devletleri'nin yaşadıkları, Paris Barış Konferansı, kitabın deyimiyle büyük dörtlü (Woodrow Wilson, Lloyd George, Georges Clemenceau ve Orlando) konuşmaları, savaştan sonraki olanlar ve dönemin politikaları anlatılmaktadır. Kitabın Türkçe baskısı ilk defa Paris 1919 ismiyle 2004'te ODTÜ Yayıncılık tarafından yayımlanmıştır. Kitap, "BBC Samuel Johnson" ödülünü kazanmış, Avrupa kamuoyunda oldukça konuşulmuş ve eleştiri de almıştır.

Kitap içeriği[değiştir | kaynağı değiştir]

Kitapta devletler, coğrafyalara göre bölümlere ayrılmıştır. İlk bölümü Paris Barış Konferansı'nı, sonraki bölümleri ise İngiliz İmparatorluğu'nu, Rusya'yı, yeni kurulan mandater yönetimleri, Yugoslavya'yı, Romanya'yı, Bulgaristan'ı, Alman İmparatorluğu'nu, Avusturya ile Osmanlı İmparatorluğu'nun dağılışını, yeni devletlerin kuruluşunu, dönemin isyanlarını, İtalyanların ihanete uğrayışını, Arapların özgür devlet çabalarını ve Mustafa Kemal'in yeni Türkiye'yi kurmasını detaylı bir biçimde ele almaktadır. Kitaba göre Osmanlı'nın dağılması ile Ortadoğu'daki barış havası bozulmuştur.

Diğer İttifak Devletlerinin yanında, Sevr Antlaşması'nın bozulması ve Türklerin Kurtuluş Savaşına geniş yer vermektedir. Mondros Ateşkes Antlaşması'nda Osmanlı delegelerinin kandırıldığı da anlatılmaktadır. İtalyanlara verilen vaatlerin yerine getirilmediği ve bunun sonucu olarak İtalyanların Türk Kurtuluş Savaşı'nı gizlice desteklediği de belirtilmiştir. Osmanlı'nın çok uluslu, çok dinli yapısından da bahsedilmiş ve bunun olumsuz sonuçlarına yer verilmiştir. Büyük dörtlünün emperyalist planlar kurduğu da kaynaklar doğrultusunda gösterilmektedir.