Parçacık bozunumu

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Parçacık bozunumu bir temel parçacığın başka bir temel parçacığa bozunduğu kendiliğinden meydana gelen süreçtir. Bu süreç esnasında temel parçacık daha küçük kütleli başka bir parçacığa ve bir aracı parçacığa (müon bozunumdaki W bozonu gibi) dönüşür. Aracı parçacıklar da işlemin hemen ardından başka parçacıklara dönüşürler. Oluşan parçacık kararsız ise bozunma süreci devam eder.

Bozunum oranı[değiştir | kaynağı değiştir]

M kütleli bir parçacık için bozunum oranını veren formül


d \Gamma_n = \frac{(2\pi)^4}{2M}\left|\mathcal{M} \right|^2 d \Phi_n (P; p_1, p_2,\dots, p_n) \,
burada
n orijinal bozunumda yaratılan parçacık sayısı,
\mathcal{M}\,, ilk durum ile son durumu birbirne bağlayan değişmez matriks elamanıdır,
d\Phi_n \, faz uzayındaki bir element ve
p_i \, i parçacığının dört vektör.

Faz uzayı

d \Phi_n (P; p_1, p_2,\dots, p_n) = \delta^4 (P - \sum_{i=1}^n p_i) \left( \prod_{i=1}^n \frac{d^3 \vec{p}_i}{(2\pi)^3 2 E_i} \right) \, denkelminden türetilebilir.
burada
\delta^4 \, dört boyutlu Dirac delta fonksiyonudur.