Papatya zinciri

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Papatya zinciri, bilgisayar aygıtları, dış birimler ve ağ bağlantı noktalarının birbiri ardına seri olarak bağlanmasıdır. Bir bakıma seri bağlı elektrik devrelerinin bilgisayar sistemindeki karşılığı da denilebilir. Bireysel hesaplamalarda, 'Papatya Zinciri Yapılabilir' ara birimler olarak Küçük Bilgisayar sistem Ara Birimi (SCSI) ve FireWire gösterilebilir. Bu birimler, bilgisayarların katı teker, teyp sürücüleri, yoğun teker, yazıcılar, tarayıcılar gibi dış birimlerine erişimi eski ara birimlere oranla çok daha hızlı ve esnek bir şekilde gerçekleştirir.

Papatya zincirinin en önemli avantajı basit olmasıdır. Bir diğer avantajı ise ölçeklenebilir olmasıdır. Kullanıcı, belirlenmiş bir üst sınır kısıtı doğrultusunda, istediği kadar noktayı zincir boyunca ekleyebilir (Örnek : SCSI-2 ve SCSI-3'te 16 adet). Bir papatya zinciri, bir sondan diğerine kadar bir mesafede olabilir fakat noktaların belli bir coğrafi tabakaya saçılması gereken durumlara uygun değildir. Örneğin kabloların çapraz döşenmesi gereken bir durumda, cihazlar arası mesafelerle karşılaştırıldığı zaman toplamda harcanan kablo boyutu çok fazla olabilir. Bu da ağdaki, zincirin ters sonunda bulunan kullanıcıların işlem hızını yavaşlatabilir.