Orhan Seyfi Orhon

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Orhan Seyfi Orhon
Orhan Seyfi Orhon.jpg
Doğum 23 Ekim 1890
İstanbul, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm 22 Ağustos 1972 (81 yaşında)
İstanbul, Türkiye

Orhan Seyfi Orhon (d. 23 Ekim 1890, İstanbul - ö. 22 Ağustos 1972, İstanbul), Türk şair, gazeteci, yazar, yayımcı, siyaset adamı.

Türk edebiyatı tarihine Beş Hececiler olarak geçmiş şairlerden birisidir. Yirmiden fazla şiiri değişik bestekarlar tarafından bestelenmiştir.

Başta Akbaba mizah dergisi ve Çınaraltı fikir ve sanat dergisi olmak üzere pek çok dergi çıkarmış ve adı Çınaraltı dergisi ile özdeşleşmiş[1] bir yayımcıdır.

TBMM’De 8. dönem Zonguldak ve 13. dönem İstanbul milletvekili olarak yer almış bir siyasetçidir.

Yaşamı[değiştir | kaynağı değiştir]

1890 yılında İstanbul’un Çengelköy semtinde dünyaya geldi. Babası Miralay Mehmed Emin Bey, annesi Nimet Hanım’dır.[2]

Orta ve lise öğrenimini Beylerbeyi Rüşdiyesi (1905) ve Mercan İdadisi’nde (1909) yaptı. Öğrencilik döneminde şiirle ilgilendi; edebiyat hocası Celal Sahir Bey’den teşvik gördü. Abdülhak Hamid ve Tevfik Fikret etkisinde şiirler yazdı. 1909’da şiirleri Kehkeşan dergisinde görülmeye başladı. Yalın bir dille aruz vezninde yazdığı “Fırtına ve Kar” adlı şiiri ile tanındı (1913). Yüksek öğrenimine Tıbbiye’de başlayan Orhan Seyfi, bir anestezide fenalaşınca tıp eğitiminden vazgeçip hukuka yöneldi.[3] Darülfünun Hukuk Mektebi’nde öğrenciyken Hıyaban dergisini çıkararak yayıncılığa başladı.

Hukuk Mektebi’ni 1914’te tamamladı ve Meclis-i Mebusan'ın Kavanin Kaleminde memurluğa başladı. Bu dönemde Türkçü aydınlarla tanıştı ve çalışmalarını Türkçülük ideali çerçevesinde sürdürdü. Ziya Gökalp’in uyarılarıyla halkın diline, vezinde ise aruzdan heceye geçti.

Mütareke yılları[değiştir | kaynağı değiştir]

1918’de İstanbul’un işgal edilip Meclis-i Mebusan’ın kapanması üzerine gazeteciliğe başladı; bir yandan da öğretmenlik yaptı. Şiir ve yazıları Türk Kadını, Şair, Büyük Mecmua, Servet-i Fünûn, Ümit ve Yarın dergilerinde yayımlandı. Türk Kurtuluş Savaşı sırasında İstanbul hükumetini destekleyen Aydede dergisinde mizah yazarlığı yaptı. Sosyal olayları hicivsel bir üslupla ifade ettiği şiirlerini Peri Kızı ile Çoban Hikayesi adlı kitapta topladı (1919). Şiirlerinde divan şiirine özgü aruz vezni kalıplarını, modern ve sade hece ölçüsüne uyarlamayı başardı. 1922 yılında Orhan Seyfi, o güne kadara yayımlanmış gazete ve dergi yazılarını Fiskeler adlı mizah kitabında bir araya getirdi. Bu kitapta dönemin şair ve yazarlarının hicvedildiği yazılara, yazarın kurguladığı mizahi anket ve mülakatlara yer verdi.[4] 1922’de ayrıca Peri Kızı ve Çoban Hikayesi kitabındakilere yeni şiirler de ekleyerek Gönülden Sesler adlı kitabını yayımladı.

Mizah yazarlığı ve yayımcılık yaşamı[değiştir | kaynağı değiştir]

Gönülden Sesler beklentilerini karşılamayınca şiiri ikinci plana aldı[2]; bacanağı Yusuf Ziya ile beraber çıkardıkları Akbaba’da mizah yazarlığını sürdürdü. Papağan (1924-1927) ve Yeni Kalem adlı mizah, Resimli Dünya (1924-1926) adlı çocuk ve magazin dergileriyle, edebiyat ve sanat içerikli Güneş’i (1927) yayımladı; bir süre Karagöz’ün yayım sorumluluğunu üstlendi (1928-1932).[2]

1932-1938 yılları arasında Yusuf Ziya ile birlikte ve kendi başına Edebiyat Gazetesi, Hızlanış, Ayda Bir, Her Ay, Her Şey gibi dergiler çıkardı. 1941-1944 arasında Yusuf Ziya ile birlikte haftalık Türkçü Fikir ve Sanat mecmuası Çınaraltı'yı yayımladı. Yusuf Ziya'nın adının Akbaba ile özdeşleşmesi gibi Orhon Seyfi'nin adı da Çınaraltı ile özdeşleşti.[1]

Siyaset ve gazetecilik yaşamı[değiştir | kaynağı değiştir]

1944’te Ankara’da yapılan bir mitingde öğrenci olaylarıyla ilgili görülerek bakanlık emrine alınan Orhan Seyfi,[2]1945’te Tasvir’deki yazılarıyla gazeteciliğe döndü. Cumhuriyet ve Ulus gazetelerinde de yazılarına rastlandı. 1946'da Cumhuriyet Halk Partisi'den Zonguldak milletvekili seçildi. 1950’li yıllarda Demokrat Parti’yi destekleyen Zafer ve Havadis gazetelerinde yazılar yazdı.

1960'tan sonra Adalet Partisi'ne girdi. 1 Mart 1962’de Son Havadis gazetesinde günlük yazılar yazmaya başladı ve hayatının sonuna kadar sürdürdü. 1965'te Adalet Partisi’nden İstanbul milletvekili seçildi.

1972’de İstanbul’da hayatını kaybetti. Zincirlikuyu Mezarlığı’na defnedildi.

Eserleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Şiirleri[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Fırtına ve Kar (1919).
  • Peri Kızıyla Çoban Hikâyesi (1919)
  • Gönülden Sesler (1922)
  • Kervan (1935, 1964)
  • O Beyaz Bir Kuştu (1941)
  • İstanbul’un Fethi (1953)
  • İşte Sevdiğim Dünya (1962)
  • Şiirler (1970)

Antoloji[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Hayat Bilgisi Şiirleri (I-III, 1929-1930).

Hikâye ve Roman[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Kerem ile Aslı (1938)
  • Çocuk Adam (1941).

Mizah ve Hiciv Kitapları[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Fiskeler (1922).
  • Asrî Kerem (1938).
  • Hicivler (1951)
  • Düğün Gecesi ( 1957)

Deneme ve Fıkralar[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Dün Bugün Yarın (1943)
  • Kulaktan Kulağa (1943)

Biyografiler[değiştir | kaynağı değiştir]

  • 1937’de hazırladığı Abdülhak Hâmid, Mehmed Âkif, Ziya Gökalp, Yahya Kemal ve Nazım Hikmet biyografileri

Siyasî Mücadele Eserleri[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Maskeler Aşağı (1943)
  • Maarif Vekili Hasan Âli Yücel’e Açık Mektup (1944)
  • Gençlere Açık Mektup (1951).

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]