Kayda değer operalar listesi

Vikipedi, özgür ansiklopedi
(Operalar listesi sayfasından yönlendirildi)
Atla: kullan, ara
Bir opera sahnesi

Bu operalar listesi zamanımızda kayda değer operalara bir kılavuzluk sağlamak icin hazırlanmış bir listedir. Bu listeye alınan eser isimleri aşağıda "Danışılan Listeler" bölümünde verilen, diğer önemli operalar listelerinde bulunanlardır. Bu liste bütün önemli opera türlerini ihtiva etmektedir ve günümüzde hala temsil edilen operaları kapsamaktadır. Bu listedeki eser isimleri, eserin (gerçek ve tahmini olarak) ilk temsil tarihine göre veya eğer eser besteci yaşarken temsil edilmemişse, bestecinin ölüm tarihine göre, kronolojik olarak sıralanmışlardır. Böylece bu listede 17. yüzyılda hazırlanmış Monteverdi, Cavalli, Purcell ve Lully eserlerinden 20. yüzyılın sonlarında Messiaen, Berio, Glass, Adams, Birtwistle ve Judith Weir gibi besteciler tarafından hazırlanan opera eserleri bulunmaktadır.

1600–1699[değiştir | kaynağı değiştir]

Claudio Monteverdi elinde trajedi maskesi ile (1640). Ressam: Domenico Fetti
İlk temsil tarihi İsim Besteci Notlar
1600 Euridice Jacopo Peri Zamanının göreneklere aykırı olarak, bir orkestra tarafından refakat edilen tek solo sesli şarkılarla dolu, temsil stili adı verilen şekilde hazırlanmış ilk opera eseri olduğu kabul edilmektedir.[1].
1607 L'Orfeo Claudio Monteverdi Bu eserin bir usta elinden çıkmış ilk opera eseri olduğu kabul edilir.[1]
1639 Le nozze di Teti e di Peleo
(Teti ve Peleo'nun Düğünü)
Francesco Cavalli Bu Cavalli tarafından Homer'in İlyada eserine dayanarak Venedik seyircisi için hazırlanmıştır. Diğer eserleri için müzik kaybolmuştur ama bu eser Cavallil'nin müziği kaybolmamış ilk Venedik tipi operasıdır.
1640 Il ritorno d'Ulisse in patria
(Ulis'in vatanına dönüşü)
Claudio Monteverdi Homer'in Odisseas eserine dayanan ve Venedik seyircisi için hazırlanmış, ilk gerçek opera eseridir. Bu eserde bestecinin, şarkıcı rollerini birer karakter örneği olarak değil de bir özel fert olarak göstermesini başardığı açıkca görülmektedir. Monteverdi bu eseri ile yeni bir görsel sanat (opera) ortaya çıkardığını bilmekteydi.[1]
1642 L'incoronazione di Poppea
(Poppea'nın tac giyme töreni)
Claudio Monteverdi Venedik seyircisi için hazırlanmış olup Monteverdi'nin son opera eseridir. Zamanın opera eserlerinde genellikle bulunan ahlakî dersler ve özel öğretici tonun bu eserde bulunmaması olasılıkla bu eserin Venedik seyircisi için hazırlanmasına dayandırılır.[1]
1644 L'Ormindo Francesco Cavalli Yillarca kaybolup 20. yüzyılda bulunup yapımı hazırlanan Cavalli eserlerinden ilklerindendir. Fakat bazı karakterlerin kastrati sesi için hazırlanması ve bu sesin 19. yüzyıl başından itibaren ortadan kaybolması dolayısıyla bu eser zamanımızda bestecinin istediği şekilde seslendirilememektedir.[2][3]
1649 İl Giasone (İason) Francesco Cavalli Bu dönemin diğer Venedik tipi oparalarında bulunduğu gibi bu operada da bulunan klasik dramatik sahneler arasında resitatifler veren tanrılar ve hizmetkarlar şeklindeki komedi karakterleri de bulunmaktadır. Bu eser 17. yüzyılda en popüler olan opera eseriydi.[4]
1649 Orontea Antonio Cesti Avusturya sarayında sahnelenen ilk İtalyan operadır. Başında bulunan Prolog kısmında aşk hakkında felsefî sorunlara eğilmekte ve çok kesin ama gülünç ifadeleri kapsamaktadır.[5]
1651 La Calisto Francesco Cavalli Libretist Faustini ile birlikte hazırladığı onbir opera eserinden dokuzuncusudur. Antik Yunan-Latin mitolojisinin tanrılarını alaylı olarak kullanmasıyla ün yapmıştır.[1]
1662 Ercole amante
(Seven Herkül)
Francesco Cavalli İtalyan operasını Paris seyircisine ilk göstermek amacıyla Fransız Kralı XIV. Louis'nin evlilik töreni için hazırlanan opera eseridir.[6]
1674 Alceste Jean-Baptiste Lully Bu eser sonradan çok gelişecek olan Fransızca opera geleneğinin başlangıcıdır. Fransızca'nın operanın şarkı dili sesi olarak o zamana kadar tercih edilen İtalyanca'nın gerisinde kalmayacağını gösteren ilk önemli eserdir.[7]
1676 Acis ve Galate Jean-Baptiste Lully Bu opera eseri, harika bir orkestra müziği arasında çok göze çarpan bölümler olarak bulunan solo sesli ve koro şarkıları ihtiva eder. Lully'nin diğer eserlerine tezat olarak da sevgililer eser sonunda trajedik olarak ölürler.[8]
1683 Dido ve Aeneas Henry Purcell İngilizce dilini opera şarkısı için kullanan ilk opera eseridir. İlk temsili 1683'de İngiliz kralı II. Charles'ın sarayında verilmek üzere bestelenmiştir ama bazı opera tarihçilerine göre bu eserin ilk temsili 1689'da bir yatılı kız okulunda yapılmıştır.[1]
1692 Fairy-Queen
(Periler kraliçesi)
Henry Purcell Tam opera olmaktan ziyade bir İngiliz geleneğinde yarım-opera niteliğindedir. Purcell'in en dramatik karakterli eseri olduğu bildirilir.[1]
1693 Medea Marc-Antoine Charpentier Charpantier'nin bir solo şarkıcı ve koroyu İtalyan olarak tasarımlaması ve şarkılarının İtalyanca olarak söylenmesini istemesi muhafazakar Fransız seyircisi için bir iskandal olarak görülmüştür.[9]

1700 – 1749[değiştir | kaynağı değiştir]

İlk temsil
tarihi
İsim Besteci Notlar
1708 Il più bel nome
(En güzel isim)
Antonio Caldara Katalonya ve İberik yarımadasında sahnelenen ilk İtalyan operasıdır.
1710 Agrippina Georg Friedrich Handel Handel'in İtalya'da iken bestelediği son opera olarak opera seyircisi tarafından çok tutulmuştur. Handel'in biografisini yazan Mainwaring'e göre 'Eserin temsili sırasinda, her ufak aralıkda tiyatro seyircilerin "Viva il caro Sassone" bağırışlarıyla çınladı. O zamana kadar bir opera eserinin şeklinin ve harmonisinin o kadar güzel sıralanıp, o kadar etkileyici şekilde birleştirilebileceğinden sanki haberdar değillerdi. Handel bu eseri ile İtalyan opera besteciliğinin tam ustası olduğunu göstermektedir.[1][10]
1711 Rinaldo Georg Friedrich Handel Handel'in ilk defa Londra'da yapımını hazırladığı bu eser Londra seyircisi için ilk İtalyan operası olmuştur.[1] Ancak bu operanın yapımı günümüzde büyük zorluklar doğurmaktadır; çünkü eserde istenen kastrato erkek sesleri için kontr-tenör veya kadın şarkıcılar kullanılması veya eserden ekler ve çıkartmalar yapılması gerekmektedir. Lascia ch'io pianga aryası unutulamayan bir şarkıdır.[11].
1718 Il trionfo dell'onore
(Şerefin zaferi)
Alessandro Scarlatti İlk Napoliten opera buffa janrından opera eseri.[12].
1724 Giulio Cesare Georg Friedrich Handel Bu eser Handel'in en güzel opera eserlerinden biri olup büyük derinlik gösteren vokalleri ve orkestrasyonunun zenginliği ile klasik opera repretuvarında bir zirve sayılır. 20. yüzyılda Handel'in en popüler eseri olarak görülmüştür.[1][13]
1724 Tamerlano
(Timur)
Georg Friedrich Handel Handel'in tenor sesle tasarımladığı Sultan Beyazid tüm opera repretuvarında başta gelen tenör rollerinden ilki olarak kabul edilir. Sultan Beyazid'in ölüm sahnesi gayet gergin dramatik güçtedir.[1]
1725 Rodelinda Georg Friedrich Handel Bu eser çok kere Handel'in opera eserleri arasında melodilerle dolu olması dolayısıyla övülmektedir.[1]
1725 Pimpinone Georg Philipp Telemann Bu eserde aryalar ve ikililer İtalyanca olarak söylenmekte iken sözlü konuşmalar Almanca olarak hazırlanmıştır. 1960lı yıllara kadar ortadan kaybolmuştur; ama bu yıllardan sonra Avrupa'da modern seyirci bulmuştur.[14].
1727 Orlando Furioso Antonio Vivaldi Bu eserin orijinal verziyonu 6 saat kadar sürmektededir. Bundan dolayı günümüz yapımlarında çok büyük kısaltmalar yapılmak gerekmektedir.[15]
1728 The Beggar's Opera
(Dilenci Operası)
Johann Christoph Pepusch John Gay tarafından yazılan ve çok popüler olan tiyatro oyunu eserine dayanan ve İtalyan tipi opera seria janrını komik olarak taklit eden bu ballad opera janrındaki eser çok başarılı, zamanında ve hatta günümüzde bile çok popüler olmuştur.[1]
1731 Acis ve Galatea George Frideric Handel Bu eser Handel'in çok sayıda opera eserleri arasında liberettosu İngilizce olarak hazırlanan tek eseridir.[16]
1732 Lo frate 'nnamorato
(Aşık birader)
Giovanni Battista Pergolesi 18. yüzyılda Napoli'de doğup ve orada çok popüler olan ve birçok güldürücü karakterleri içeren opera buffa janrının önemli örneklerinden biridir.[17].
1733 La serva padrona
(Hanım olan hizmetçi)
Giovanni Battista Pergolesi Bu eser onu takibeden birçok Opera buffa janrındaki opera eserleri için (Mozart'ın bazı eserleri dahil) bir örnek olmuştur.[18].
1733 Hippolit ve Aricie Jean-Philippe Rameau Rameau tarafından hazırlanan ilk opera. Prömiyerinde büyük bir karışıklık çıkmıştır.

[1].

1733 Orlando Georg Friedrich Handel Bu opera için zamanımız kritikleri çok dikkate değer ve Handel'in eserlerinin en iyilerinden biridir demektedirler.[1].
1735 Ariodante Georg Friedrich Handel Bu eser Londra'da Covent Garden Opera Evinin açılışında yapımlanan ilk eserlerinden biri olarak çok tutulmuş; sonra 200 yıl unutulmuş ve 1970'li yıllarda yeni yapımlarla kritiklerin ve seyirciler için tekrar popüler olmuştur.[1].
1735 Alcina Georg Friedrich Handel Bu eser Londra'da Covent Garden Opera Evinin ilk açılış eserlerinden biridir. Opera seyircisi tarafından o zaman ve günümüzde de tutulan bir eser olmuştur; ama bu arada Handel'in diğer opera seria janrındaki eserleri gibi unutulmuştur.[1]
1735 Les Indes galantes
(Yürekli Hintliler)
Jean-Philippe Rameau Bu eserle Jean-Baptiste Lully tarafından başlatılan hafif konu ve müzik içerikli Fransız opera-bale janrına derin ve güçlü duygululuk eklemiştir.[1]
1737 Castor ve Pollux Jean-Philippe Rameau İlk sahnelenmelerinde fazla başarılı olmayan bu eser 1754de tekrar yapımlanınca Ramaeau'nun popüler eserlerinin başında gelmeye başlamıştır.[19].
1738 Serse
Serhas
Georg Friedrich Händel Bu eser Handel'in opera seria janrı eserlerinden ayrılarak opera buffa elemanlarını da içermektedir. Ombra mai fu aryası çok ilgi çeker.[1].
1744 Semele Georg Friedrich Händel Orijinal olarak bu bir oratoryo olarak hazırlanmıştır. Fakat eserin dramatik nitelikleri bu eserin günümüzde bir opera eseri olarak yapımlanmasına ve ilgi görmesine neden olmuştur.[1].
1745 Plate Jean-Philippe Rameau Orijinal olarak bir saray eğlencesi olarak hazırlanıp yapımlanan bu eser Rameau'un en çok bilinen opera eseridir. 1754de popüler tiyatroda yeni yapımı ile genel Fransız opera seyircisi için de popüler olduğu görülmüştür.[1]
İlk temsil tarihi İsim Besteci Notlar

1750 – 1799[değiştir | kaynağı değiştir]

Joseph Haydn Ressam: Thomas Hardy
Giovanni Paisiello Ressam:Vigge LeBrun1791
İlk temsil tarihi İsim Besteci Notlar
1752 Le devin du village
(Köy falcısı)
Jean-Jacques Rousseau İlk defa Fontainebleau Şatosu'nda temsil edilip çok tutuldu. Sonraki 60 yılda çok sıkça yapımlandı.[20].
1760 La buona figliuola
(İyi tabiatlı kız)
Niccolò Piccinni Piccinni's eseri başlangıçta Avrupa'da çok tutuldu. Avrupa'nın tüm önemli şehirlerinde temsil edildi ve 1790a kadar değişik yapım sayısı 70i geçmişti.[1]
1761 Il café di campagna
(Kır kahvesi)
Baldassare Galuppi Bu opera, piktoresk kırsal hayatı ve kırsal alanda yaşayan başarma hırslı kişilerin ekonomik bakımdan ne kadar zenginleştiklerini göstermektedir.[21].
1762 Orphe ve Eurydice Christoph Willibald Gluck Bu opera ile Gluck İtalyan opera seria geleneğinin ifratlarını düzeltmek için operada reform yapıp opera için yeni bir çığır açmış ve bu yenilikleri çok başarılı olmuştur. Bu eser çok güzel müziksel içeriği ile günümüzde de seyirci çekmektedir.[22].
1762 Artaxerxes Thomas Arne Bu İngilizce opera İtalyan libretto yazarı Pietro Metastasio'nun metnine dayanır. Orkestrasyon çok uygun olup sahnede tam uygun bir atmosfer yaratmaktadır. Bu Arne'nın bir ustalık eseridir.[23].
1767 Il Bellerofonte Josef Mysliveček Bu eser Napoli'de prömiyeri yapıldığı zaman çok büyük başarı kazanmıştır. Mysliveček opera besteciliği alanında uluslararası ün kazanan ilk Çek asıllı bestecidir.
1767 Alceste Christoph Willibald Gluck Bu Gluck'un İtalya'da hazırladığı ikinci reform operasıdır. Günümüzde bu ilk verziyon değil 1776de revize edilen Fransız verziyonu bu eserin yapımlarında kullanılmaktadır.[24].
1768 Bastien ve Bastienne Wolfgang Amadeus Mozart Bu Mozart'in prömiyeri yapılan ilk bir perdelik gençlik eseridir ve Jean-Jacques Rousseau'nun 'Le devin du village (Köy falcısı) operasının bir parodisidir.[1].
1777 Lo speziale
(Eczacı)
Joseph Haydn Bu eser tam bir yüzyıl hiçbir Haydn opera eseri yapımı olmadan geçmesinden sonra, 1899'da ilk defa temsil edilen Haydn eseri olup; Haydn'ın tekrar opera alanında ün yapmasına öncülük etmiştir.[25].
1770 Mitridates, re di Ponto
(Mitridates, Pontus Kralı)
Wolfgang Amadeus Mozart Mozart bu eseri besteleği zaman 14 yaşındaydı. Mitridates karmaşık ama zarif üsluplu şarkıları ile çok sayıda star şarkıcı girdisi gerektirmekte ve 6 saat süren içeriği ile yapımı bir opera evi ve opera seyircisi için imkânsız bir eser olarak görülmektedir.[1].
1772 Lucio Silla Wolfgang Amadeus Mozart Mozart'ın daha yirmi yaşına girmeden hazırladığı bu eser ilk yapımında 25 temsilden sonra 1929a kadar unutulmuştur.[1].
1774 İphigenie, Aulide'de Christoph Willibald Gluck Gluck bu eserinin Paris'te yapımı ve temsili ile reform operası zirvesine erişmiştir.[26].
1775 La finta giardiniera
(Bahçivan taklidçisi genç kız)
Wolfgang Amadeus Mozart Bu eser Mozart ilk önemli opera buffa eseridir. Eserin siparişi Münih'ten gelmiştir. Bu eser ile Mozart çok iyi arıtılmış saf bir müziksel dram yaratıcısı olduğunu göstermistir.[1].
1775 Il re pastore
(Çoban Kral)
Wolfgang Amadeus Mozart Bu İtalyan liberetto yazarı Pietro Metastasio'nun eseri olup Mozart'in gençlik eserlerinin sonuncusu olduğu kabul edilir.[1].
1777 Il mondo della luna
(Ayda dünya)
Joseph Haydn Bu opera eseri İtalyan oyun yazarı Carlo Goldoni'nin yazdığı üçüncü ve sonucu liberttoya dayanan Haydn opera eseridir.[1].
1777 Armide Christoph Willibald Gluck Bu Fransız operasında Gluck, orijinal olarak Lully için yazılmış olan bir librettoyu kullanıp çok hayran olduğu bir besteci olan Lully'ye bir takdir gösterisi yapmıştır.[27].
1779 İphigenia Tauris'te Christoph Willibald Gluck Bu Gluck'un son ve üstün ustalık gösterisi eseri olan operada kısa ve yalın aryalarıyla neo-klasik akımına yakınlaşması ve opera janrını reformda ne kadar ileride olduğunu göstermistir.[28].
1781 Idomeneo Wolfgang Amadeus Mozart Bu eser Mozart'in ilk olgunluk çağı eseridir. İdemeneo ile Mozart uzun bir ayrılıktan sonra tekrar opera eserleri vermeye geri dönmüştür. Bu eserinde, resitatiflerden uzaklaşmaya ve müziğe ve koroya önem vermeye doğru çaba göstermesi açıkca görülmektedir.[18].
1781 La serva padrona
(Hizmetkar hanım)
Giovanni Paisiello Bu eser Pergolesi'nin bir eserinin daha kısa olarak yenilenmesidir ve bu eser bütün Avrupa opera sahnelerinde başarı ile temsil edilmiştir.[29].
1782 Die Entführung aus dem Serail
(Saraydan Kız Kaçırma)
Wolfgang Amadeus Mozart Bu eser Mozart'in komik opera alanında gösterdiği ustalığı ortaya çıkartmakta ve günümüzde çok popüler olarak tekrar tekrar yapımlanmaktadır.[18]
1782 Il barbiere di Siviglia
(Sevil Berberi)
Giovanni Paisiello Bu komik opera Paisiesllo'nun en çok bilinen ve başarılı eseridir. Ne yazıktır ki günümüzde bu güzel eser ayni konuyu işleyen Rossini'nin eseri tarafından unutturulmuştur.[30].
1784 Armida Joseph Haydn Bu eser önce biraz başarı kazanmakla beraber, bir yüzyıl opera alanından kaybolan ve 19. yüzyıl sonlarında tekrar ortaya çıkartılan Haydn eserlerinden biridir.[31].
1784 Richard Coeur de Lyon
(Arslan Yürekli Rişar)
André Ernest Modeste Grétry Bu eser bestecini ustalık eseridir. İlk "kurtarma" operasından biri olarak romantik müziğe öncülük yapmış bir eser olarak da görülür.[32].
1786 Der Schauspieldirektor
(Tiyatro direktörü)
Wolfgang Amadeus Mozart Zamanının tiyatro oyunlarından alınma konuşma diyalogları ile dolu bir "singspiel" janrında eser. Yeni kurulan bir opera kumpanyasında bulunan iki sopranonun "prima donna" olmak için uğraşlarını ve mücadelelerini incelemektedir. Salieri'nin Prima la musica, poi le parole (Müzikte başta ve sonra sözler) adlı operası ile aynı zamanda prömiyeri yapılmıştır.[1]
1786 Le nozze de Fígaro
(Figaro'nun düğünü)
Wolfgang Amadeus Mozart Librettosu Lorenzo Da Ponte tarafından yazılmış Mozart opera eserleri serisinde bulunan ilk eser. Bu eser günümüzde en çok bilinen ve sevilen Mozart operasıdır.[1]
1786 Una cosa rara
(Nadir şey)
Vicente Martín y Soler Bu eserin başarısı Viyana müzik hayatında bir dönüm noktasını temsil etmektedir.[33].
1786 Nina Giovanni Paisiello Bu eserin tarihsel önemi, Romantizm müzik çağında çok popüler olan, "delilik" konusunu ilk defa olarak işleyen bir sahneyi içinde bulundurmaktadır.[34].
1786 Doktor und Apotheker
(Doktor ve eczacı)
Karl Ditters von Dittersdorf Bu eser Almanca konuşulan ülkelerdeki opera sahnelerinde büyük bir başarı kazanmakla beraber, İtalyanca ve Fransızca operaların üstün geldiği ülkeler seyircisi tarafından hiç tutulmamıştır.[35].
1787 Don Giovanni Giuseppe Gazzaniga Bu eser Don Juan'ın maceralarınin içinde konunun daha gülünç taraflarını ele almaktadır. Lorenzo Da Ponte senaryosu ve Mozart'ın aynı adlı operası bu eserden ilham alarak konuyu ve müziği çok geliştirmişlerdir.[36].
1787 Don Giovanni Wolfgang Amadeus Mozart Lorenzo Da Ponte tarafından hazırlanmış olan liberettoya bestelenmiş ikinci Mozart operasıdır. 19. yüzyılda genellikle unutulan Mozart'ın o dönemde yapımlanan tek eseri olmuştur. Don Giovanni operası, eserin bestelenmesinden günümüze kadar yazarlar ve felsefeciler için sırlı bir bilmece olmuştur.[1].
1788 La molinara
(Değirmenci Kız)
Giovanni Paisiello İçinde bulunan gayet komik müziksel parçalar dolayısıyla, zamanın geçisiyle adı unutulmaya başlanan, bu besteciye bir derece kalıcılık sağlayan bir "opera buffa" eseridir.[37]
1790 Così fan tutte
(Kadınlar işte öyledir)
Wolfgang Amadeus Mozart Mozart'ın Lorenzo Da Ponte tarafından yazılmış bir librettoyu kullanan üçüncü ve sonuncu opera eseridir. Diğerlerine kıyasla prömiyeri hazırlanması sırasında maliyetlerin kısılması nedeniyle ünlü ama fazla ücret gerektiren şarkıcı sayısı ve mizansenlerin maliyetlerinin düşük tutulması gerekmiştir. Bu sınırlamaları karşılamak için Mozart bu eserin müziksel içeriğini kendi üstün yeteneklerini daha derinden kullanarak ustaca işlemiştir. 19. yüzyılda bulunan dinsel ve ahlakî sansür nedeniyle konusu zamanın ahlakına uygun olmayacak kadar hafiflik kapsayan bu eser bu yüzyılda neredeyse hiç yapımlanmamıştır. Ancak 20. yüzyılda eserin değeri anlaşılmış ve popüler opera repretuvarına girmiştir.[18]
1791 Die Zauberflöte
(Sihirli Flüt)
Wolfgang Amadeus Mozart Alman Singspiel janrı opera tarzının zirve eseri olduğu kabul edilir. Ancak içinde bulunan Masonluk alametleri ve kavramları dolayısıyla 19. yüzyılda uyarılıp değiştirilmiş ve o bu değiştirilmiş temsillerde sunulan eser Mozart'ın müziksel ruhunu taşımadığı iddia edilmiştir. 20. yüzyıl ikinci yarısından itibaren masonluk kavramlarının tekrar orijinal şekillerde esere geri konulması ile büyük popülerlik kazanmıştır.[18].
1791 La clemenza di Tito
(Titus'un merhameti)
Wolfgang Amadeus Mozart Mozart'ın erken ölümünden hemen önce hazırladığı bu opera eseri 1810a kadar popüler olarak opera evlerinde sahnelenmiştir. Ama bundan sonra eser popülerliğinde ve opera kritiklerinin değerlenmelerinde büyük bir düşüş göstermiştir. Ancak II. Dünya Savaşı'ndan sonra tekrar popüler opera eserleri listelerinde tırmanma göstermeye başlamıştır.

[1].

1792 Il matrimonio segreto
(Gizli Evlenme)
Domenico Cimarosa Genellikle Cimarosa'nin en iyi opera eseri olarak bilinmektedir. İtalyan Toskanya Dükü "II. Leopold" bu 3-perdelik opera eserinin öğlen yemeğinden hemen sonra yapılan promiyer temsilini o kadar beğenmiştir ki o akşamüstü bu temsili baştan itibaren yeniden tekrarlatmıştır.[1].
1794 Le astuzie femminili
(Kadınlık fendi)
Domenico Cimarosa İlk temsilinden itibaren popüler olmuş ve bütün Avrupa opera-evleri repretuvarlarına girmiştir. Bu eserde beklenmedik bir şekilde bir Rus dansı sahnesinin bulunması Cimerosa'nin bu ülkeyi ziyaret edip Rus halk müziği ve danslarından çok hoşlanmasındandır. Fakat bu eser 20. yüzyılda popülerliğini çok kaybetmiştir.[38].
1797 Lodoiska Luigi Cherubini İlk temsilinden sonra 200 defa arka arkaya temsil edilip, benzer şekilde popülerliği az bulunur operalar arasında yer almıştır. Bu eser günün sosyal ve politik gerçeklerine eğilip incelemeye çalışan ilk opera eseridir.[39]
1797 Medea Luigi Cherubini Fransız Devrimi döneminde hazırlanmış olan Fransızca opera eserlerinde günümüzde devamlı olarak temsil edilen tek opara eseridir. Dünyada ünlü sopranolar, örneğin Maria Callas, bu eserde rol alıp şarkı söylemelerinde ustalıklarını seyircilerine sergilemektedirler.[40].
1798 Le cantatrici villane
(Hoyrat Şarkıcılar)
Valentino Fioravanti 20. yüzyılın ortalarından sonlarına kadar Avrupa'da opera-evlerinde popüler olarak devamlı olarak temsil edilen bir dramatik parodi eseridir. Fransız İmparatoru Napolyon Bonapart'ın en çok sevdiği opera eseri olduğu açıklanmıştır.[41].
1799 Falstaff Antonio Salieri İtalyan stilinde bir "opera buffa" olup ilk defa bir opera eserine kaynak olarak ünlü İngiliz oyun yazarı Shakespeare'in bir oyununun uyarılması bu eser ile olmuşdur.[42].
İlk temsil tarihi İsim Besteci Notlar

1800 – 1824[değiştir | kaynağı değiştir]

İlk temsil tarihi İsim Besteci Notlar
1805 Fidelio Ludwig van Beethoven Beethoven'nin tek opera eseri. Bestecinin siyasî özgürlük hakkındaki büyük tutkusunu ifade etmektedir.[43].
1807 La vestale
(Vestal bakiresi)
Gaspare Spontini Romalı bir Vestal bakiresi rahibe hakkında bestelenmiş olan Spotini'nin bu müziği hemen sonra Berlioz'a büyük ilham vermiş ve Fransız "grand-opera" stilinin gelişmesinde bir temel olmuştur.[44].
1810 La cambiale di matrimonio
(Evlilik sözleşmesi)
Gioacchino Rossini Rossini'nin daha 16 yaşında iken bestelediği bir fars oyunundan liberettosu uyarilanan bu bir perdelik operası onun ilk sahnelenmiş eseri olmuştur ve eserin müziğinin bu kadar genç bir besteciden beklenemeyen şekilde kompleksliği dikkati çekmiştir.[1]
1812 La scala di seta
(İpek Merdiven)
Gioacchino Rossini Bu eser taze ve akıcı surette bestelenmiş büyük bir eğlence kaynağıdır ve tematik yenilik veya harmonik renklendirme yerine Rossini'nin gençliğindeki ritmik yeteneklerini göstermektedir.[1]
1813 Il signor Bruschino Gioacchino Rossini Rossini'nin gençliğinde bestelemiş olduğu fars oyunlarına dayalı kısa komik operaların arasında bu eser en karmaşık konulu, heyecan verici ve eğlendirici olanıdır.[1]
1813 Tancredi Gioacchino Rossini Ferrara'daki prömiyerde mesut sonuçla biten, ama Venedik'te bu değiştirilerek çok daha melodramatik şekle sokulan bu opera eseri, Rossini'in "opera seria" janrındaki ilk yapıtıdır. İlk temsilinde önemli rolü olan şarkıcıların hastalanıp yedeklerinin rolleri yüklemelerine ve eserde yapılan son an değişikliklere rağmen prömiyer seyircisi tarafından çok tutulmuş ve Rossini'nin ünü göklere çıkartılmıştır.[1]
1813 L'italiana in Algeri
(Cezayir'de İtalyan kız)
Gioacchino Rossini Bu opera Rossini'nin ilk iki perdelik opera buffo eseri olup çok mükemmel bir ustalık eseridir.[1]
1814 Il Turco in Italia
(İtalya'da Bir Türk)
Gioacchino Rossini Bu eser Rossini'nin diğer opera yapıtları arasında çok sayıda güzel ansenbl ve koro parçalarının bulunması ve aryalara nisbeten daha az önem verilmesi ile tanınır. Eserin modern başarısı 1950li yıllarda Maria Callas'ın bu eseri buffo olarak oynaması sonucu doğmuştur.

[1]

1815 Elisabetta, regina d'Inghilterra
(Elizabeth, İngiltere Kraliçesi)
Gioacchino Rossini Rossini'nin dünyaya yayılan ün kazanmasından sonra bestelediği ilk Napoli stili operadır. Promiyerinden sonra 10-20 yıl kadar çok sevilmiş ve tekrarlarca sahnelenmiş; ama ondan sonra 1950li yıllarda yeniden diriltilmesine kadar, unutulmuş bir eserdir. İki önemli yenilik içermektedir: şarkıcıya fazla seçim hakkı bırakmadan ayrıntılı dokerasyonlu koloratura olarak yazılmıştır ve eserde sade sesle resitatif yerine çalgılarla eşlik edilen resitatifler kullanılmıştır.[1]
1816 Il barbiere di Siviglia
(Sevil Berberi)
Gioacchino Rossini Bu eser çok muhtesem aryalar, ikililer ve koro parçaları ile Rossini'nin en popüler opera buffa janrında eserdir. İki ay gibi kısa bir zaman içinde bu enfes eseri ortaya çıkarması, bu gerçeği yeni duyanlar için gayet saşırtıcı olmaktadır. Dünya opera-evleri repretuvarlarının bir demirbaş eseri olmuştur.[1]
1816 Faust Ludwig Spohr Spohr bir romantik opera olarak Faust mitini ele alan ilk opera eserini yazan Avrupali bestecidir. Bu eseri 19. yüzyılda tutulmuş ve ta 1852de son revizyonun kadar devamlı revize edilerek Avrupa opera-evlerinde sahnelenmiştir.[45].
1816 Otello Gioacchino Rossini Bu Rossini'nin Shakespeare'den uyarladığı bir trajedi eseridir. Zamanın önde gelen opera bestecilerinden Giacomo Meyerbeer'e göre bu eserin III. perdesi o kadar etkilidir ki diğer kısımlarında bulunan binlerce hatayı unutturmaktadır.[1]
1817 La Cenerentola
(Külkedisi)
Gioacchino Rossini Üç hafta gibi rekor kıran kısa bir zamanda bestelenmeye başlanıp bitirilen bu eserdeki aryalar çok ilgi çekicidir.[1]
1817 La gazza ladra
(Hırsız Saksağan)
Gioacchino Rossini Rossini bu eserinde Fransız operasının önemli bir janrı olan kurtarma operası ögelerini uygulamıştır. Bu operanin en iyi bilinen parçası uvertürü olup, operanın diğer kısımları nisbeten unutulmakla beraber, bu uvertür kendi başına konser parçası olarak devamlı icra edilmektedir.[1]
1818 Mosè in Egitto
(Musa Mısır'da)
Gioacchino Rossini Bu eser ilk olarak kiliselerde sahnelenmek işin bir kutsal dram olarak hazırlanmıştır.[1]
1819 La donna del lago
(Gölün kadını)
Gioacchino Rossini Bu eser İskoç yazar Walter Scott'un eserinden uyarlanarak karakterlerinin ekzotik İskoçya dağları arasında bulunan bir göl etrafında yaşamaları ile Romantizm akımının müziğe uygulanmasına katkı yapmıştır.[1]
1820 Maometto II
(Sultan II. Mehmet)
Gioacchino Rossini Rossini bu sefer romantizm akımına diğer bir katkı olarak isminden başka hic tarihsel gerçeklerle uyuşmayan bir oriyantalist konuyu seçmiştir. Bu eser 6 yıl sonra revize edilerek Korint kuşatması olarak da yapımlanmıştır.[46].-->
1821 Der Freischütz
(İyi avcı)
Carl Maria von Weber Bu eser Alman halk hikâyelerinden uyarlanmış ve müziği de Alaman folklor müziğinden esinlenmiştir. Alman milliyetçiliğini gayet duygulu olarak işleyen bu opera Weber'in ustalik eseri ve ilk Alman romantik grand opera olarak olarak kabul edilmektededir.[47]
1823 Semiramis Gioacchino Rossini Bu melodramatik dram içeren opera ile Rossini İtalya'daki opera bestecilik kariyerine son verip Fransa'a göçmüştür. Rossini eserin yine vokal, dramatik ve bünyesel elemanlarını güzel bir harmoni ile birleştirmiş ve bir ustalık eseri ortaya çıkarmıştır.[1]
İlk temsil tarihi İsim Besteci Notlar

1825 – 1849[değiştir | kaynağı değiştir]

İlk temsil tarihi İsim Besteci Notlar
1825 La dame blanche
(Beyaz Kadın)
François-Adrien Boieldieu Boieldieu'un en başarılı komik opera janrındaki bu opera eseri İskoçya temalarını işleyen 19. yüzyıl roman yazarı Walter Scott'un eserlerinden birinden uyarılmıştır.[48].
1825 Il viaggio a Reims
(Reims'e seyahat)
Gioacchino Rossini Epey zaman unutulmuş olan Rossini'nin bu eseri XX. yüzyılın son çeyreğinde tekrar yapımlanarak sanki diriltilmiştir.[49].
1826 Le siège de Corinthe
(Korint Kuşatması)
Gioachino Rossini Bu eser Rossini tarafından daha önce hazırlanıp yapımlanan Maometto II (II. Mehmet) adlı operasının çok geniş bir şekilde revize edilmesinden ortaya çıkartılmıştır. Özellikle eserin mekânı değişik bir yerdedir.[1]
1826 Oberon Carl Maria von Weber Çok ciddi hasta olmakla beraber ailesinin geçimini karşılamak için Londra Covent Garden Operası'nın verdiği bu şiparişi kabul etmiştir. Weber prömiyerden iki ay sonra ölmüştür. Wagner'den önceki Alman romantik opera akımının zirve eseri olduğu kabul edilmektedir. Gereken sahne mizansenlerinin çok komplike olması ile de ün yapmıştır.[50].
1827 Il pirata
(Korsan)
Vincenzo Bellini Bellini'nin profesyonel olarak yapımlanan ikinci opera eseridir. Genç Bellini İtalyan opera stilinde eser hazırlayan opera bestecileri arasında Rossini'den sonra özel bir yeri bulunduğunu bu eseriyle göstermiş ve uluslararası ün yapmaya başlamıştır.[1]
1828 Der Vampyr
(Vampir)
Heinrich Marschner Marschner'in bu gotik operası, onun Alman romantik operasında Weber ile Wagner arasında bir köprü sağladığını göstermektedir.[1]
1828 Le comte Ory
(Kont Ory)
Gioacchino Rossini Rossini'nin Fransız fars oyunu temellerine dayanan İtalyan opera bufa janrındaki bu eseri yıllar boyu müzik kritikleri tarafından özellikle sevilmiştir. Bu eserde gösterdiği taze ve parlak yaratıcılık onun opera sanatında baş köşede olduğunun kabul edilmesine bir nişanedir.[1]
1828 La muette de Portici
(Portici'nin dilsizi)
Daniel François Auber Fransa Devrimi ile halkı bağımsızlığa kavuşmadan tam önce Fransa'da yüksek sınıf kişilerin modaya nasıl baktıklarını yansatan bir eserdir.[51].
1829 Guillaume Tell
(Giyom Tell)
Gioacchino Rossini Rossini'nin kendini emekli olarak kabul etmesinden hemen önce bestelenen bu operası İsviçre Alpleri'nde ortaya çıkan bir bağımsızlık mücadelesini konu olarak işlemektedir. Bu opera Fransız "grand-opera" janrının yerleşmesinde önemli yer tutmaktadır.[52].
1830 Anna Bolena Gaetano Donizetti Bu lirik opera eseri uluslararası müzik sahnesinde Donizetti'nin ilk başarılı operası olup onun opera bestecilik şöhretinin yayılmasına baş faktör olmuştur.[1]
1830 Fra Diavolo
(Birader Şeytan)
Daniel François Auber "Eugene Scribe"'nın çok karmaşık ama güldürücü eserinden uyarlanan bu opera 19. yüzyılın en popüler Fransız "komik opera" janrındaki opera eseri olmuştur.
1830 Capuleti ve Montecchi Vincenzo Bellini Bellini'nin İngiliz oyun yazarı William Shakespeare'in Romeo ve Juliet eserinden uyarlaması. Hazırlamak için çok az zaman verilmesi nedeni ile Bellini daha önce hazırladığı Zaira aslı eserinden birçok kısımları bu esere aktarmıştır.[53].
1831 La sonnambula (Uyurgezer) Vincenzo Bellini Mekân olarak idealize edilmiş bir İsviçrede geçen, "Scribe" tarafından yazılmış bir oyunun "Felice Romani" tarafından hazırlanan librettosu ile Bellini "yarı-seri opera" janrında üstün yeteneğini göstermiştir.[1]
1831 Norma Vincenzo Bellini Müzikte romantizm akımının en iyi örneklerinden sayılan bir opera eseridir. Son perdedeki orkestrasyonun orijinalliği ile çok dikkate değer bir eserdir.[18].
1831 Robert le Diable
(Şeytan Robert)
Giacomo Meyerbeer Mayerbeer'in ilk "grand-opera" eseridir. Ölü rahibeler balesi ile sansasyon yaratmıştır.[54].
1832 L'elisir d'amore
(Aşk iksiri)
Gaetano Donizetti Bu eser İtalya'da 1838-1848 döneminde en çok sahnelenen opera eseri olarak ün yapmıştır ama sonradan repratuvarlardan kaybolmuştur. 20. yüzyıl başında şarkıcı Enrico Caruso tarafından sanat gösterme eseri olarak sahnelenmesi ile ilk popülerliğine tekrar dönmüştür.[55]
1833 Beatrice di Tenda Vincenzo Bellini Bellini'nin müziksel yetişgenliğe erişmesini gösteren eserdir. "Felice Romani"'nin hazırladığı çok hüzünlü bir trajedi libretosu ile tanınmıştır.[56]
1833 Lucrezia Borgia Gaetano Donizetti Donizetti'nin hazırladığı eserler arasında opera repratuvarında en popüler olarak bulunan eserdir. Sahnede bulunan şarkıcı sayısının çokluğu ile ün yapmıştır.[57]
1834 Maria Stuarda Gaetano Donizetti Bu eser 19. yüzyılda başarısız olarak kabul edilip sonradan 20. yüzyıla kadar yapımlanmamıştır. Fakat 1954de yapılan yeni yapımından sonra opera-evi repretuvarlarinda sıkca görülmeye başlamıştır.[58].
1835 Das Liebesverbot
(Pahalı yasak)
Richard Wagner Bu Wagner'in ilk hazırladığı operalardan biridir ve İngiliz oyun yazarı Shakespeare'in Kısasa Kısas oyunundan uyarlanmıştır. Wagner sonradan bu eseri kendi eser hazırlama stilinde olmadığı nedeniyle reddetmiştir.[59]
1835 I puritani
(Püritenler)
Vincenzo Bellini Bellini'nin yeni libretto yazarı "Calo Pepoli" konu olarak çok ilgi çekici İngiliz İç Savaşı döneminde "İskoçya"'da geçen tipik bir romantik dramı seçmiş ve Bellini melodilerinin ve orkestrasyonun üstün nitelikleri ile tüm Avrupa'da (Wagner dahil) opera seyircisini sanki buyulemistir.[60][61]
1835 La Juive
(Yahudi)
Jacques Fromental Halévy Bu bir "grand-opera" janrında eser olup zamanında ünü ve popülerliği bu janrın baş ustası olduğu kabul edilen Meyerbeer'in eserlerinin kat kat üstüne çıkmıştır.[62].
1835 Lucia di Lammermoor Gaetano Donizetti Donizetti'nin "opera seria" janrındaki ünlü eseri özellikle içindeki delilik sahnesi ile devamlı ilgi çekmiştir. Donizetti bu eserinde tenor şarkıcıların eforlarını azaltmaya çalışıp bu tip şarkıcılara gösterdiği yakınlığı ifade etmiştir. Bu son sahnede bulunan tenor resitatif arya ile ve "cabaletta"nin resitatif olarak bestelenmesi ile açıkca görülmektedir.[63][64].
1836 Zhizn' za tsarya
(Çar için bir Hayat)
Mikhail Glinka Glinka, İtalyada yaptığı gezilerde kazandığı bilgiler ile Rusya hakkındaki kendi bilgilerini ustaca birleştirip bu tarihsel eseri ile bir Rus operası geleneğinin kurulmasına öncülük yapmıştır.[65][66]
1836 Le postillon de Lonjumeau
(Lonjumeau at arabacısı)
Adolphe Adam Adolphe Adam zamanının önde gelen müzik kritigi olarak Verdi'yi besteleriyle şarkıcıların seslerini harap etmekle suçlamıştır. Ama Adam kendinin bu eserinde şarkıcıların seslerini zorlayıp sanki akrabosi hareketleri yaptırmaktadır. Bundan olacak genellikle pek popüler bir eser olmamıştır. Ama neden olduğu pek anlanmadan, Alman opera seyircisi için bu eser popülerliğini korumuş ve devamlı olarak Alman opera evleri repretuvarlarında bulunmuştur.[67]
1836 Les Huguenots
(Huguenolar)
Giacomo Meyerbeer Fransız "grand-opera" janrının en güzel ve en ünlü eseridir. Meyerbeer bu eseriyle usta bestecilik zirvesine eriştiğini ortaya koymuştur. Zamanında çok popüler olmuş ve en seçkin Avrupa opera-evlerinde bu eser yüzlerce defa temsil edilmiştir.[68]
1837 Il giuramento
(Yemin)
Saverio Mercadante Bu eser Mercandante'nin günümüze gelmiş iki eserinden biridir. Bu eser Mercadante'nin, Bellini ve Donizetti ayarında bir besteci olduğuna delildir.
1837 Le domino noir
(Siyah domino)
Daniel François Auber "Scribe" tarafından hazırlanmış bir librettoya dayanan bu eser 20. yüzyıl başlarına kadar çok yapımlanmış ve prömiyerinden 70 yıl sonraya kadar Paris, Fransa'daki "Opera Comique"'de 1.200 defa temsili yapılmıştır.[69].
1837 Roberto Devereux Gaetano Donizetti Donizetti bu eserini karısının ölmesinden dolayı çektiği yas ve acıdan kendini bir nebze kurtarmak için hazırlamıştır.[70] Bu eser sonradan unutulmuş ve 20. yüzyılın ikinci yarısında İngiltere'de Romantik müzik için yakın ilgi dolayısyla ortaya çıkan "Donizetti Rönensansı" ile tekrar repretuvarlara girmeye başlamıştır.[71].
1837 Zar und Zimmermann
(Çar ve marangoz)
Albert Lortzing Lortzing'in bu operası Almanya dışında pek tutulmamış; Alman opera seyircisi için popülerliğini her zaman korumuştur; ancak son yıllarda Avrupa opera-evlerinde de sahnelenmeye başlanmıştır.[72].
1838 Maria de Rudenz Gaetano Donizetti İtalya'daki prömiyerinde başarısız olarak kabul edilmekle beraber, Avrupa ve Amerika opera-evlerinde çok tutulan bir eser olmuştu. Diğer Donizetti eserleri gibi 1875den sonra 20. yüzyılın ikinci yarısında tekrar yapımlanmaya başlamasina kadar unutulmuştur.[73]
1838 Poliuto Gaetano Donizetti Bu eser ilk prömiyerinden iki yıl sonra, Donizetti Paris'e geçtikten sonra, bu eseri değiştirmiş ve Les Martyrs adı ile Paris'te yeniden yapımlanmıştır. Sonraki yapımlarında hangi verziyonun yapımlanacağına dair bir genel görenek ortaya çıkmadan iki verziyon arasında başyapımcının şahsi tercihlerine göre seçim yapılmış ve seçilen verziyon temsil edilmiştir. Fakat 20. yüzyılda ilk verziyon tercih edilir olmuştur.[74].
1838 Benvenuto Cellini Hector Berlioz Berlioz'un ilk operasıdır. Fakat müziksel bakımdan çok zor içerikli şarkılar ihtiva etmektedir ve orkestrada çok sayıda virtüöz çalgıların bulunmasını gerektirdiği için opera-evleri tarafından daha fazla sayıda yapımlanmalardan sakınılmaktadır.[75]
1839 Oberto Giuseppe Verdi Verdi'nin ilk operasıdır ve sansasyonel bir melodramdır.[76]
1840 La favorita
(Gözde)
Gaetano Donizetti Fransız "grand-opera" janrında bir eserdir. Uvertürü ile çok ilgi çekmiştir. İçeriğinde bulunan tenor aryalarında bu tip şarkıcıların Do#4 sesini verebilmelerini gerektirdiği için ünlü tenörler bu eserle ustalık gösterisi yapabilmeleri imkânı olması nedeniyle bu eserin yapımlarında yer almayı istemektedirler.[77][78].
1840 Saffo Giovanni Pacini Bu opera Pacini'nin yaratıcılık gücünün üstünlüğünü ortaya koymaktadır. İlk prömiyeri yapılan Napoli'de hemen başarı kazanmış ve bu başarı eserin diğer Avrupa opera-evi temsillerinde de tekrarlanmıştır.[79].
1840 La fille du régiment (Alayın kızı) Gaetano Donizetti Donizetti'nin Paris'te görev aldıktan sonra Fransız "opera comique" janrına göre hazırladığı çok başarılı bir eserdir. Fransız milliyetçiliğinin bir senbolu haline gelip 19. yüzyıl ikinci yarısında Fransız opera evlerinde Fransız milli bayramı olan Bastil Günü 14 Temmuz'u içeren dönemlerde temsil edilmesi bir gelenek haline gelmiştir.[77][80].
1840 Un giorno di regno
(Bir Günlük Hükümdarlık)
Giuseppe Verdi Verdi'nin son operası olan Falstaffdan daha önce hazırlamış olduğu tek komik operadır.[76]
1842 Der Wildschütz
(İzinsiz Kaçak Avcı)
Albert Lortzing Bu komik konulu Almanca opera ile Lortzig, Alman güldürücü operasının Fransız "opera comique" ve İtalyan "opera buffa" janrları ile başabaş olduğunu göstermiştir.[81].
1842 Nabucco Giuseppe Verdi Verdi bu eserini artistik kariyerinin gerçek başlangıç eseri olarak kabul etmiştir.[1] Verdi bu eserinin siparişini birbirini takip eden hayat trejedilerinden (birkaç başarısız eser temsilleri ve karısı ve iki çocuğunun ölümlerinden) sonra almıştır ve buna rağmen bu eser bir ustalık eseri olarak kabul edilmektedir. Bu operadaki Va pensiero aryası İtalya'nın birleşmesinin bir senbolü olarak çok popüler olmuştur.[82]
1842 Linda di Chamounix Gaetano Donizetti Donizetti'nin Viyana'ya geçtikten sonra hazırladığı bir grup opera eserinden birincisidir. La sonnambula eseri ile birlikte Donizetti'nin "yarı-opera" janrına yaptığı ikinci katkısıdır. Konusu yazarlar için popüler olan beklenmedik bir olay dolayısıyla bir mesut sonucun ortaya çıkmasını ("happy ending") içermektedir.[83].
1842 Rienzi Richard Wagner "Grand-opera" janrına Wagner'in katkısıdır.[84] Bu eserideki üvertür, ve son perdedeki çok duygusal tenor aryası ile tipik Wagner eseri olarak görülmekte ise de beş perde uzunluktaki eser, içeriğindeki bale ve soloist rollerine verilen yüksek önem dolayısıyla tam bir Paris "grand-opera" karakterini taşımaktadadir.[85].
1842 Ruslan ve Ludmila Mikhail Glinka Konusu Puşkin'in hazırladığı episodik bir peri masalından alınmış olan bu opera eseri sonradan Rus bestecileri tarafında geliştirilen Rusca opera geleneğine öncülük etmiştir.[86].
1843 Der fliegende Hollander (Uçan Hollandalı) Richard Wagner Wagner, daha önce hazırladığı eserleri redederek, bu Alman Romantik opera eserini, opera eseri besteleme kariyerinin bir başlangıcı olduğunu söylemiştir. Bu eser Carl Maria von Weber'in başlattığı romantik opera müziği akımına bir büyük katkı olmuştur.[87][88].
1843 Don Pasquale Gaetano Donizetti Donizetti'nin "komedi şaheseri" olan bu opera, opera buffa janrının en son büyük eseridir.[89] Bu eser uzaklarda bulunan opera seyircisine Italyan operasında geliştirilen yeni akımları tanıtmak için bir alet olmuştur. Donizetti'nin 19. yüzyil sonlarında ve 20. yüzyıl başlarında repretuvarlardan çıkarılıp kenara atılmamış olan bir ender eseridir.[90].
1843 I Lombardi Giuseppe Verdi Verdi'nin tarihsel konulu "Nabucco" eserindeki başarısını takip etmek için hazırladığı eser olup Amerika kıtasında ilk defa sahnelenen Verdi eseridir.[91]"Nabucco"nun başarısını ekzotik tarihsel konusuna bağlayan Verdi bu sefer de Birinci Haçlı Seferi'ne katılan Lombard Haçlıların öyküsünü liberettoya konu almıştır. Oronto'nin konusmasında önce gelen orkestranın kemanları için bir hareketli parça Verdi'nin müziksel yaratıcılık gücünü iyice ortaya çıkarmaktadır.[92].
1843 Maria di Rohan Gaetano Donizetti Bu eser Donizetti'nin dramatik gücünün "belkanto" stilinin gerektirdiğinden çok üzerinde olduğunu göstermektedir.[93].
1843 The Bohemian Girl
(Bohem Kız)
Michael Balfe Gilbert ve Sullivan operetlerinden başka 19. yüzyılda İngiltere'de hazırlanmış dikkati çeken tek opera eseridir.[94]
1844 Ernani Giuseppe Verdi Verdi'nin besteciliğe başlangıç dönemi içinde hazırladığı bu eser Verdi'nin dramatik etkinliğine işaret etmektedir.[95] Verdi'nin bu eserde gösterdiği yeteneklilik onun 80 yıl süren başarılı bestecilik kariyerine ve hatta 70 yaşında bile tekrar yeni bir gelişme ortaya çıkarttığı sanat hayatına bu eser bir başlangıç olmaktadır.[96].
1845 Tannhauser Richard Wagner Wagner'in bu en çok Orta Çağlarda popüler olan dinsel didaktik eserlere benzeyen bu operasında putperest sevda ile dindar Hristiyan erdemlilik arasındaki çatışmeyı incelemektedir.[97] Bu eser Wagner'in Dresden'den ayrıldıktan sonra Paris'te hazırladığı üçüncü eserdi ve mizansenlerinin görkemliliği ile bu eserle Paris'de başarı kazanacağını ummaktaydı. Fakat eserin Paris'deki sahnelenmesi başarısız olmuştu.[98].
1846 Attila Giuseppe Verdi Verdi bu eseri bestelemekte iken sağlik sorunları ile karşılaşti ve bu eser prömiyerinde ancak orta derecede bir başarı kazandı.[99] Verdi'nin İtalyan milliyetçiliği ve İtalya'nın birleştirilmesi politikalarına girmesi dolayısıyla bu eser liberetto yazarı Soler ile birlikte hazırladığı eserlerin sonuncusu olmuştur.[100].
1846 La damnation de Faust
(Faust'un lanetlenmesi)
Hector Berlioz Berlioz kendine opera siparişlerinin gelmemesinden etkilenerek bu drama-öyküyü konser gösterisi olarak hazırladı; ama son yıllarda bu eser bir opeara olarak da sahnelenmeye başlandı. Bir opera kritiği bu eserin çok "sinematik" olduğunu da ifade etmiştir.[101]
1847 Macbeth Giuseppe Verdi Verdi'nin Shakespeare'den ilk uyarlama eseri.[102] Diğer birçok "Romantik opera" bestecileri gibi Verdi Shakespeare'i çok beğenmekteydi ve bu eser Shakespeare'in tiyatro oyunlarından uyarlayarak hazırladığı üç operadan ilkidir.[103].
1847 Martha Friedrich von Flotow Flotow, Kraliçe Anne zamanında İngiltere'deki olaylari konu alan bu sentimental ve komik eser ile avamdan halkın zevklerine hitap etmektedir.[104] Fransızların özel opera janrları tercihlerine, Almanların melodi sevgilerine ve İtalyanların kendi dillerine olan sevgilerine hep bir arada hitap etmeye çalışan Flotow, böylece uluslararası hislere dayanan bir eser hazırlamaya gayret göstermiştir.[105].-
1849 Die Lustigen Weiber von Windsor
(Windsor'un Şen Kadınları)
Otto Nicolai Nicolai'a sonradan da devam eden başarıyı ilk defa sağlayan bu Almanca opera eseri Shakespeare'in "Falstaff" adlı komedi karakterinin serüvenlerine dayanmakta ve Almanca popüler şarkıları ve hatta singspiel janrı stiline benzeyen bu opera zamanında çok büyük bir sükse kazanmıştır. Bu eser günümüz opera-evi repretuvarlarında da bulunmaktadır.[106].
1849 Le prophète
(Peygamber)
Giacomo Meyerbeer Fanatik bir Hristiyan olan "Leiden'li John"'un hayatını işleyen bir "grand-opera" janrında opera eseridir.[107].
1849 Luisa Miller Giuseppe Verdi Verdi'nin taraftarlari Alman oyun yazarı Schiller'in hazırladığı oyundan uyarlanmış bu "burjuva trajedisi"'nin öneminin anlaşılmayıp, fazla sahnelenmediğini iddia etmektedirler. Verdi bu eserle romantik akımdan ayrılmış ve insanlık gerçeğine bir araştırıcı bir detektif gibi bakan, bir komedi hazırlamıştır.[108].
İlk temsil tarihi İsim Besteci Notlar

1850 – 1874[değiştir | kaynağı değiştir]

Richard Wagner 1862 Ressam:Caesar Willich
İlk temsil tarihi İsim Besteci Notlar
1850 Genoveva Robert Schumann Schuman'ın opera türünde hazırladığı bu eser seyirciler tarafından tutulmamıştır. Ancak profesyonel müzisiyenler (örneğin besteci Lizst, orkestra şefi Nikolaus Harnoncourt) bu esere hayranlıklarını ifade etmişlerdir.[109]
1850 Lohengrin Richard Wagner Wagner bu eserde ilk defa Leitmotiv sistemini kullanışı ile müziksel gelişiminde, daha önceki eserlerinden değişik, bir yeni bir çağ açmıştır.[110]
1850 Stiffelio Giuseppe Verdi Verdi bu eserinden bir Amerikan dinsel mezhep mensupları grubu içinde geçen bir zina konusunu incelemektedir ve bu konu nedeni ile İtalyan devletleri sansürcülerinin müdahalesiyle karşılaşmıştır.[111]
1851 Rigoletto Giuseppe Verdi Daha önce hazırladığı Luisa Miller eseri ile başarısızlığa uğrayan Verdi, kariyerinin orta döneminde bu eseri ile bir çığır açmış ve bu yeni yaklaşımları ile çok başari kazanmıştır. Eserin baş kahramanı olan Mantua Dükü'nün soytarısı olan Rigoletto'nun, ihtiras, hilekarlık, evlat sevgisi ve intikam hislerini çok dramatik bir şekilde işleyen bu yapıt dünya operaevlerinin reperetuvarlarının vazgeçilmez bir ögesi olmuştur.[112]
1852 Si j'étais roi
(Eğer Kral Olsaydım)
Adolphe Adam Binbir-gece masallarından birine dayanan ve Fransız operaları karakterlerini çok açıkca aksettiren bu eser Fransa'da unutulmakla beraber Almanya'da hala seyirci bulmaktadir.
1852 Faust Ludwig Spohr Spohr Faust konusunu bir romantik opera olarak işleyen ilk Avrupalı bestecidir. Bu eser besteci tarafından ilk defa çok yıllar önce bestelenmiştir, ama tutulmayınca 1852de tümüyle elden geçirilip yepyeni bir şekle konulan bu eser, sadece bu yeni verziyonu ile bilinmektedir.
1853 Il trovatore Giuseppe Verdi Bu romantik melodram, biraz karmaşık konu kapsamı ile, Katalonya'da iç savaşta ortaya çıkan bir olayı incelemekte ve Verdi'nin çok melodik şarkılarını icinde bulundurmaktadır.[113].
1853 La traviata Giuseppe Verdi Alexandre Dumas (oğul)'un bir romanına dayanan konusu ile, Verdi'nin opera kariyerinin zirvesini teşkil etmektedir. Bu eserin baş kahramanı olan Violetta ile soprano sesini en iyi açığa çıkartıp seyirciye sevdirdiği kabul edilmektedir. Verdi'nin bu eseri de dünya opera-evlerinin reperetuvarlarının baş ögelerinden biri olmuştur.[114]
1854 Alfons ve Estrella Franz Schubert Romantik müzik bestecileri arasında başta gelen Schuman, ne yazık ki librettolarının zayıflığı dolayısıyla opera janrıda ün yapamamıştir ve bu eser bu gerçeği açıkca yansıtmaktadır.[115].
1855 Les Vêpres Siciliennes (Sicilya Vesperleri) Giuseppe Verdi Bu opera Verdi'nin sanatı üzerinde Mayerbeer'in etkisini açıkca göstermektedir.[116]. Tarihsel Sicilya Vesperleri olaylarına dayanan bu opera Fransiz opera kökenine dayanmakta ve müzik kalitesinin mükemmelliği ile Fransız "grand-opera" geleneği içinde bir zirveye erişmis bulunmaktadır.[117].
1857 Simon Boccanegra Giuseppe Verdi Bu insancıl politik entrika dramını işleyen bu operanın karmaşık konusu dolayısıla ilk verziyonu önce çok tutulmamıştır. 24 yıl sonra revize edilip ikinci verziyonu hazırlanmış ve bu verziyon daha popüler olmuş ve günümüzde sahnelenmektedir.
1858 Les Troyens
(Truvalılar)
Hector Berlioz Klasik Fransız opera geleneğinin zirvesine yetişmiş olan Berlioz'un bu "grand-operası" çok yüksek kalitede tiyatro ve müzik içermekle beraber, biraz pürüzlü nitelikte olup bu yüksek seviyeye yetişemeyen bazı parçalar da ihtiva etmektedir. Eserin kalitesinin yüksekliği, daha önceki yapımlarda kısaltılmalara maruz kaldığı için iyi değerlendirilememiş, ancak 1969dan itaberen uzun süren ama tüm verziyon yapımlar ortaya çıkınca esrin değeri açıkca görülmüştür.[118]
1858 Barbier von Bagdad
(Bağdat Berberi)
Peter Cornelius Alman "romantik" Opera müziği geleneklerine göre hazırlanmış bir Oriyantal konulu komedidir.[119]
1858 Orphée aux enfers
(Orfe Cehennemde)
Jacques Offenbach Bu dünyada ilk operet janrında eser olarak güldürücü, iyiliğe inanmayan, sinik dünya görüşüyle hazırlanmıştır. Günümüzde de hafif konusu ve neşeli müziği ile hala çok popülerliğini korumaktadır.[120]
1859 Faust Charles Gounod Birçok opera bestecisi tarafından birçok Faust mitine dayanan eserler arasında opera seyircisinin (özellikle 19. yüzyılın son çeyreğinde) en çok sevdiği verziyon bu olmuştur.[121]
1859 Un ballo in maschera
(Maskeli Balo)
Giuseppe Verdi Bu opera eserini yazdığı zaman Verdi daha önce hazırladığı çok popüler opera eserleri dolayısıyla o kadar çok servet biriktirmişti ki para kazanmak için artık yeni eser yazması gerekmiyordu. Bu eser bir kralın suikaste maruz kalması konusunu işlediği için zamanının İtalyan devletleri sansürcülerinin müdahalelerine uğramıştır.[122]
1861 Bánk Bán Ferenc Erkel  Yurtseverlik duygularını dramatik olarak işleyen bu opera Macaristan'da çok popüler olmakla beraber ve diğer opera bestecilerine (özellikle Donizetti ve Verdi'ye) büyük etkileri olduğu bilinmesine rağmen bu eser diğer Avrupa ve diger kitalardaki opera-evleri repretuvarlarında bulunmamaktadır.
1862 Béatrice ve Bénédict Hector Berlioz Berlioz'un hazırladığı son opera eseri olup onun Shakespearei hayatı boyunca beğenisinin bir meyvesidir.[123] Bu eser konvensiyonel opera-evleri reperatuvarlarına dahil olmadığı kabul edilip günümüzde çok nadir sahnelenmektedir. Ancak bazı kısımları tek başlarına konser parçaları olarak çalınıp söylenmekte ve bunların ticarî ses ve video kayıtları bulunmaktadir.

[124].

1862 La forza del destino
(Kaderin Gücü)
Giuseppe Verdi Bu trajedik operayı Verdi Sen Petersburg'daki Emperayal Tiyator siparişi olarak hazırlamıştır. Bu nedenle bu eseri bestelerken Rusya'nın müziksel etkisinde kalmıştır.[125] Bu eser günümüzde opera-evleri repretuvarlarında bulunmaktadır ve birçok ticarî ses ve video kayıdı yapılmıştır.[126].
1863 Les pêcheurs de perles
(İnci Avcıları)
Georges Bizet Bu eser prömiyerinde seyirci tarafından beğenilmemiş ve başarısız bir eser olarak görülmüştur. Ama sonradan Bizet'nin bir opera bestecisi olarak ününün artmasında önemli faktör olmuştur. Günümüzde ise Bizet'in (Carmen'den sonra) en çok sahnelenen ikinci popüler eseri olarak iyi tanınmıştır. İçindeki bir tenor ile bir bariton ikilisinin düeti özellikle bilinmektedir.[127]
1864 La belle Hélène
(Güzel Helen)
Jacques Offenbach Klasik Yunan tanrılarını alaya alan bu parodi operet eseri zamanının tiyatrosunde popüler olan güldürücü farsların tüm ögelerini içinde bulundurmakta ve 19. yüzyıl ikinci yarısında seyircinin istediği tatlı melodilerle de onları tatmin etmeye çalışmaktadır.[128].
1864 Mireille Charles Gounod Şair "Frederik Mistral" tarafından yazılmış bir epik şiire bağlı ve birçok popüler Provensal müziksel havayı içeriğinde bulunduran bir eserdir.[129].
1864 L'Africaine
(Afrikalı)
Giacomo Meyerbeer Meyerbeer'in son "grand opera" janrındaki eseridir. Meyerbeer bu eser üzerinde 25 yıl kadar çalışmakla beraber ancak yaşamının sonlarında bitirebilmiş ve eserin prömiyeri ölümünden sonra yapılabilmiştir.[130] La Gioconda ve Aida operalarına ilham kaynağı olmuştur. Buna rağmen 20. yüzyılın ilk yarısında popülerliğini kaybetmiş, 1930lu yıllarda hiç sahnelenmemiştir.[131].
1865 Tristan ve İsolde Richard Wagner Bu romantik trajedi Wagner'in en radikal eseri olmuş ve müzik tarihinde büyük bir devrimle yeni bir çağı açmıştır.[132] Bu eserde bulunan ünlü aşk ikilisinde bulunan ve uzun bir zaman başta gelen tonda değişiklikler içeren kısım, diğer bestecilerde tonal sistemi bozma imkânı olduğunu hatta bozmanın gerekli olduğu fikrini doğurmuş ve atonal müziğe kapıyı aralamıştır.[133].
1866 Prodaná nevěsta
(Satılmış Nişanlı)
Bedřich Smetana Smetana'nın Çek folklor müziğinden geliştirilmiş bulunan müzik ile dolu olan bu halk komedisi onun en çok sahnelenen eseri olmuştur.[134].
1867 Don Carlos Giuseppe Verdi Verdi'nin bu eseri farklı İtalyanca ve Fransızca verziyonlarda bulunmaktadır. Fransızca verziyonu Fransız grand-opera geleneğinde çok önemli eser olarak kabul edilip opera-evleri repretuvarlarında devamlı bulunmuştur.[135] Daha çok İtalyan zevklerine hitap eden, İtalyanca verziyon ise 1950li yıllara kadar unutulmakla beraber ondan sonra tekrar yapımlanmaya başlanmıştır.[136].
1867 La jolie fille de Perth
(Perth'li Güzel Kız)
Georges Bizet Georges Bizet İskoç yazar Sir Walter Scott'un bu popüler eserini bir komik-opera ya uyarlamıştır.[137]
1867 Romeo ve Juliette Charles Gounod Gounod'un Shakespeare'in ünlü trajedisinden uyurladığı bu opera (Faust operası ile birlikte) Gounod'un en iyi bilinen iki operasından biridir.[138]
1867 Dalibor Bedřich Smetana Çek tarihinin önemli temalarından birini işleyen bu eser Smetana'nin en başarılı eserlerinden biri olmuştur.[139] Günümüzde Çek Cumhuriyeti içinde bu eser sanki bir millî anıt olarak kabul edilmektedir. Halbuki önceleri "Wagner"'den çok fazla etkilenmekle tenkit edilmekteydi.[140]
1867 Die Meistersinger von Nürnberg
(Nürnberg'in Usta Şarkıcıları)
Richard Wagner Wagner'in yetişkenlik döneminde hazırladığı operalar arasında komedi olan tek eseri olup içinde solo çalgı kısımları bulunan son eseri olmuştur. Ayrıca bu eser o zamana kadar hazırlanan opera janri eserleri arasında en uzun sürme ile rekor kırmıştır. Sanat gelenek ve görenekleri ile yeniliklerin çatışması konusunu ele almaktadır.[141]
1868 Hamlet Ambroise Thomas Thomas'ın bu eseri müziksel melodi, harmoni ve atmosferik çalgısal renklenmesi ile çok ilgi çekmesine rağmen uyarlama kaynağı Shakespeare'in eserinin konusu üzerinden orijinal eserden büyük ayrılmalar yapmıştır.[142] Zamanında eserin melodileri Avrupa opera seyircisini hayran bırakmışken günümüzde nerede ise hiç bilinmemektedir.[143].
1868 La Périchole' Jacques Offenbach Mekânı Peru'da olan ve Peru'nun İspanyol valisinin metresi olan aşağı sınıftan bir şarkıcı hakkında bir ekzotik konuyu ele alan bu eser, komedi ile aşırı sentimentalliği birleştiren hafif konulu ve gayet neşeli müzikli bir operetdir.[144]
1868 Mefistofele Arrigo Boito Arrigo Boito, Verdi için hazırladığı librettolar dolayısıyla iyi bilinmekle beraber, kendisi de bir besteci idi. Bu eser üzerinde çok yıllar uğraşmış ve Goethe'nin ünlü romanından opera janrına kaynağına en sadık olarak uygulayan bir opera eseri ortaya çıkartmıştır.[145] Prömiyerinden beri de enternasyonal opera repretuvarlarında küçük oranda ama devamlı olarak yer almıştır.[146]
1869 Das Rheingold
(Ren Altını)
Richard Wagner Nibelung Yüzüğü epik dörtlüsünün birinci kısmıdır. Yüzüğün dövülerek hazırlanması ve bu yüzüğün lanetlenmesi hikâyesini anlatır.[147]. Fantastik yaratıklar ve tanrılarla dolu bu mistik diyar, daha perde kalkmadan, müzigi ile seyircileri sanki büyülemektedir.

[148]

1869 Die Walküre
(Walkureler)
Richard Wagner Nibelung Yüzüğü epik dörtlüsünün ikinci kısmıdır. Ölümlü kişiler olan Siegmund ve Sieglinde'nin ve tanrısal Valkür Brunnhilde'nin tanrıların kralı olan Votan'a itaatsizlik etmesinin hikâyelerini anlatmaktadır.[149] Telif hakları sona erdikten sonra çok popüler olarak yapımlanması Wagner'in unutulmaz müziksel temaları nedeniyledir; ama bunun yanında olağanüstü ölümsüz savaşcılar olan Valkureler de çok unutulmazlar.[150]
1871 Aida Giuseppe Verdi Mısır Hidivi tarafından verilen şipariş üzerine hazırlanan bu eser, Verdi'nin Fransız grand-opera geleneğinden ilham almasıyla doğmuştur. Çok güzel müziği ve heyecanlı konulu ekzotik gizemli tarihsel dramı dolayısıyla hemen başarı kazanmış ve prömiyerinden sonra 10 yıl içinde 155 değişik operaevinde sahnelenmiştir. Popülerliği hala de devam etmektedir.[151]
1874 Borís Godunov Modest Musorgski Mussorgski'nin bu büyük tarihsel dramı 17. yüzyıl başlarında Rusya'nın anarşi içine düşmesini ele almaktadır.[152] Rus folklor müziği ile Hristiyan Ortodoks kilise müziğini birleştiren melankolik aryaları eserde trajik ve çok karanlık bir atmosfer yaratmaktadır.[153]
1874 Die Fledermaus
(Yarasa)
Johann Strauss Çok büyük olasılıkla dünyada en iyi bilinen ve en popüler operet eseri olup [154] 20. yüzyılda kayıp olacak imparatorluk Avusturya'sının ve başkenti Viyana'nın 19. yüzyıl sonları atmosferini çok iyi yansıtmaktadır.[155]
1874 Dvĕ vdovy
(İki Dul Kadın)
Bedrich Smetana Smetana'nın bir ikinci komik-opera janrındaki operası. O zamana kadar hazırladığı eserlerinden bariz farkı, bu eserin doğrudan doğruya Çek halkı ve sosyetesi ile ilgili konuları işlememesi ve müziğin açıkca Çek halk müziğine dayanmamasıdır.[156]
1875 Carmen Georges Bizet Büyük olasılıkla tüm Fransız operaları içinde en iyi bilinenidir. Prömiyerinde müzik kritikleri Bizet'in realizm ile romantizimi bileştiren bir eser çıkarmasına şaşmışlardı.[157]. Bu komik-opera janrındaki eser 19. yüzyıl sonu moralitesine uymadığı için de çok tutulmadı. Ama 20. yüzyılda en iyi bilinen tanınan ve devamlı sahnelenen bir eser olmuştur.[158].
İlk temsil tarihi İsim Besteci Notlar

1875 – 1899[değiştir | kaynağı değiştir]

İlk temsil tarihi İsim Besteci Notlar
1876 Siegfried Richard Wagner Nibelung Yüzüğü epik dörtlüsünün üçüncü kısmıdır ve eserin kahramanı Siegfried'in gençliğinde ulaşmış olduğu muhteşem başarıları, yani Fafner adlı ejderhayı öldürmesini, sihirli yüzüğü kazanmasını ve Brunhilde'yi büyüden kurtarmasını, konu almaktadir.[159] Eserin ilk iki perdesi 1857de bestelenmiş ve üçüncü perdenin bestesi ise çok gelişmiş bir stilde ve istinai güzellikte bir müzikle, yirmi yıl sonra bestelenip hazırlanmıştır.[160]
1876 Götterdämmerung Richard Wagner Nibelung Yüzüğü epik dörtlüsünün sonucu kısmında ki konu, sihirli yüzüğe bağlı lanetleme hem Siegfried ve Brunhilde'nin ölümlerine neden olması hem de tanrıların ortadan kalmasına sebep olması ve böylece dünya için yeni bir çağ açılmasıdır.[161] Bu operadaki en muhteşem kısımlar cenaze marşı ve Brunhilde'nin solo finalidir.[162] Bu dörtlüden oluşan "Nibelung Yüzüğü" eseri kısımları birbiri ardından bir seri halinde Bayreuth Festivali'nde Wagner'in eserini sahnelemek için özel hazırlanan salonda; seriyi sona erdiren bu son dördüncü kısım sona erince, bu uzun seri eseri takip etmiş olan seyirciler çok olağanüstü olarak görsel ve ses opera sanatının zirve şaheserini izlediklerini anlarlar.[163].
1876 La Gioconda Amilcare Ponchielli İtalyan tipi "Grand Opera" eserlerinden günümüzde sahnelenen eserler sadece Verdi'nin Aida operası ile Ponchielli'nin bu eserinden oluşmaktadır. La Giaconda'nin önemi operanın 19. yûzyıl sonunda yetişeceği sanat zirvesine bir sıra ipucu sağlamasındadir. Wagner tipi "leitmotif" kullanma ve kahramanının fena işlerı ile tanınması gibi şekillerle daha ekpresif şarkılara daha fazla önem verilmesi gibi daha sonra onem kazanacak nitelikler bu eser içeriğinde bulunmaktadır. Eserde bulunan "Saatler dansı" balesi de çok iyi bilinmektedir.[164] .
1877 L'étoile
(Yıldız)
Emmanuel Chabrier Bu komik eser Carmen operası ile İngiliz Gilbert ve Sullivan operetleri ve Fransız Offenbach operetleri karışımı elde edilen bir bileşim olarak tasvir edilmiştir.[165]
1877 Samson ve Dalila Camille Saint-Saëns Bu opera eseri Wagner'den çok etkilenmiştir. Bundan dolayı prömiyerinde Fransız seyircisi tarafından çok çekingenlikle karşılanmıştır. Ama sonradan Fransız opera evlerinın repretuvarlarında bir demirbaş haline geçmiştir. Bu operanın üçüncü perdesinde bulunan Bacchanalia çok tanınmış bir konser parçası olmuştur.[166].
1879 Eugeni Onegin Pyotr Çaykovski Çaykovski'nin bu en ünlü operası Puşkin'in bir romanından uyarlanmıştır. Besteci eserin kadın kahramanı olan Tatyana'da kendi şahsî hislerini ve fikirlerini ifade etmiştir.[167] Müzik tümüyle batı Avrupa kökenli olmakla beraber, bu eser Çarlık döneminde küçük taşra şehirlerindeki hayatı yansıtması dolayısıyla Rusya'da çok tutunmuştur.[168].
1881 Hérodiade Jules Massenet Bu opera eserinin konusu İncil'de bulunan "Salome" hakkındaki öyküdür. Ama Richard Strauss'un aynı konulu Salome operası Massenet'in bu eserini sanki karanlıklara atmıştır.[169]
1881 Les contes d'Hoffmann
(Hoffmann'ın masalları)
Jacques Offenbach Bu eser Offenbach'ın diğer eserlerinden daha ciddi bir opera hazırlamak için verdiği uğraşın sonucudur, ama Offenbach öldüğünde daha bitirilmemişti. Buna rağmen günümüzde birçok dünya opera-evlerinde sahnelenmesi yapılmaktadır.[170]
1881 Simon Boccanegra Giuseppe Verdi Orijinal verziyonu 1857de hazırlanan bu opera yeniden librettosu dahil tümüyle revize edilerek yapımı çok daha popüler olmuştur ve 20. yüzyıl ortasında itibaren dünya opera-evleri repretuvarlarında önemli yer almaktadır.[171].
1882 Parsifal Richard Wagner Wagner'in bu son operası en ince duyarlı eseridir. Bu eser Kutsal Kâse efsanesini bir "festival oyunu" şekilindedir.[172] Hristiyanlık, felsefe ve ortaçağlar efsanevî gorüşleri arasında bir bileşimle opera için kutsal bir söylenim tarzı bulunmaya çalışılmıştır. Operanın yapılışı öyledir ki eser sanki basamak ve basamak gittikçe daha kutsal çoşkunluğa erişmeye çalışmaktadır.[173]
1882 Snegúrochka
(Kar Genç Kızı)
Nikolay Rimski-Korsakov Rimski-Korsakov operaları arasında en lirik olan eseri[174].
1883 Lakmé Léo Delibes Bu "opera komik" Hindistan'da İngiliz Koloni idaresi çağında geçmektedir. "Çiçekler ikilisi" ve "Çan Şarkısı" çok meşhur olmuştur.[175] Eğer sopranolar bu eserde çok zor olan şarkıları yeterli hisle söylerlerse eser gayet hissî ve dramatik olmaktadır.[176].
1883 VIII. Henri Camille Saint-Saëns Saint-Saens eserinde eski çağların havasına girmek için eski şarkıları koymuştur. Fakat zamanının seyircisi tarafından pek başarılı görülmemiştir. Uzun zaman unutulduktan sonra 1989dan itibaren yeniden yapımlanmaya başlanmıştır.[177]
1884 Le Villi Giacomo Puccini Puccini bu ilk eserinin içine çok sayıda dans koyma fırsatını kullanmıştır.[178]
1884 Manon Jules Massenet Massanet'in en popüler olan ve popülerliğini günümüze kadar koruyan eseridir. İçinde bulunan konuşma diyalogları dolayısıyla "komik opera" olarak sınıflandırılmaktadır fakat konusu çok trajiktir. Ünlü aryaları ve ikili şarkıları çok ritmik ve hafif müzikli melodiler kapsamaktadır.[179]
1885 Der Zigeunerbaron
(Çingene Baron)
Johann Strauss II Viyana opereti janrında hazırlanmış bir operettir. Müziğin ve orkestrasyonun ve işlenen konunun ayrıntıları nedeniyle bu eser, hafif konulu ve müzikli bir operet olmaktan ziyade, bir komik opera hatta bir lirik opera olarak görülmektedir.
1886 Khovanshchina
Modest Musorgksi Musorgski'nin bu eseri Rus tarihinden aldığı bir ikinci epik öyküyü kapsamaktadır. Fakat besteci öldüğü zaman opera bitirilmemişti. Rimski-Korsakov bazı kesintiler yaparak bu eserin sahnelenmesini sağlamıştır ve bu verziyon günümüzde sahnelenmektedir.[180][181]
1887 Otello Giuseppe Verdi  Verdi'inin çalışma hayatının son döneminde hazırladığı şaheserlerin birincisidir ve "Arrigo Boito"'nun hazırladığı çok güzel bir librettoya dayanmaktadır. Shakespeare'in eserlerinden uyarlanan 200 kadar opera eserlerinin en iyisi olduğu kabul edilir.[182].
1887 Le roi malgré lui
(Kendine rağmen kral olmak)
Emmanuel Chabrier Bu eserin konusu çok karmaşıktır. Ancak Ravel bu komik operayı Wagner'in "Nibelug Yüzüğü" dörtlüsüne tercih ettiğini açıklamıştır.[183]
1887 Jakobin' Antonín Dvořák Bu eserin ana kahramanı bir müzik hocasıdır. Bu eser Dvorak Çek köylüleri konulu ve halk müzik temeli olan operaları içinde karakterlere en yakın olanıdır ve pratik hayatın realizmini yansıtmaktadır.
1888 Le roi d'Ys
(Ys Kralı)
Eduard Lalo Konusu bir Bretanya halk efsanesine dayanmakta ve müziği ise Wagner'in büyük etkisi altında olarak hazırlanmıştır.[184]
1890 Cavalleria rusticana
(Köylü namusu)
Pietro Mascagni Bir perdelik bu kırsal hayatı ele alan bu eser verismo stilinin bir sembolü olmuştur. İtalya ve bütün Avrupa opera evlerinde devamlı olarak sahnelenmektedir. Çok kere Leoncavallo'nun yine bir perdelik Palyaçolar eseri ile birlikte sahnelenmektedir.[185].
1890 Loreley Alfredo Catalani Bestecisi İtalyan olmakla beraber konusu, müziğin romantik atmosferi ve doğaüstü yaklaşım ile bir Alman müzik eserine çok benzetilmektedir. Fakat günümüzde hemen hemen unutulmuştur.[186]
1890 Prens İgor Aleksandr Borodin Besteci zaman zaman ele alarak bu eseri üzerinde 17 yıl uğraşmıştır ama yaşamının sonunda bu eser bitirilmemişti. "Kumanlarin dansları (İngilizce: Polovtsian Dances)" adlı parça çok ün kazanmıştır.[187]
1890 Pikovaya dama (Maça kızı) Peter İlyiç Çaykovski Bestecinin İtalya seyahati sırasında 44 gün içinde hazırlanmıştır. Romantik opera stilinde en popüler opera eserlerinden biri olmuştur. Besteci eserinde Mozart-tipi danslar içermek için besteci eserinin zamanını eserin kaynağı olan Puşkin'in romanındaki zamandan 40 yıl öncesinde oluşturmuştur.[188]
1891 L'amico Fritz Pietro Mascagni "Opera semi-seria" janrının son örneğidir.[1] Mekânın huzurlu bir kırsal ortamda olması ve kahramanlarının yaklaşımları dolayısı ile bir bakıma La Bohème operasını andırmaktadır.[189].
1892 Iolanta Peter İlyiç Çaykovski Çaykovski bu son lirik operası kardeşi Modest tarafından yazılmış olan librettoya dayanmaktadır.[190]
1892 La Wally Alfredo Catalani Bestelendiği zaman moda olan kırsal gerçekcilik akımını yansıtmaktadır ve bu en ünlü Ebben, ne andrò lontano adlı aryasında açıkca ortaya çıkmaktadır.[191].
1892 Pagliacci
(Palyaçolar)
Ruggero Leoncavallo Verismo akımının en iyi bilinen operasıdır. Opera evleri tarafından bu eserin Mascagni'nin Cavalleria rusticana operası ile birlikte sahnelenmesi gelenek olmuştur.[192]. Çok mükemmel bir dramatik çerçevesi vardir. Wagner tipi leitmotif'ler kullanılmakla beraber, her önemli şarkıcı için asgari bir arya da içermektedir.[193].
1892 Werther Jules Massenet Romantik edebiyat akımının başta gelen eserlerinden olan Goethe'nin bu çok trajik sonuçlu romanının operaya en iyi uyurlanması oldugu kabul edilmektedir. Fakat Massenet'in Manon adlı diğer operasından daha az olarak sahnelenmektedir.[194].
1893 Falstaff Giuseppe Verdi Verdi'nin bu son operasıdır. 53 yıl önce başarısız kalan ve Rossini'nin eserinin bir parodisi olan Un giorno di regno adlı eserinden sonra hazırladığı ikinci komik operadır. Bu eser "Boito"'nun yazmış oldugu çok güzel bir librettoya dayanmaktadır.[195].
1893 Hansel ve Gretel Engelbert Humperdinck Bu eser Almanya Westfalya bölgesinin folklor öğelerini içermektedir.[196] Alman operasından Wagner ile İtalyan operasının verismo akımını birleştirmektedir. Daha çok Almanca konuşulan ülkelerde tutulmaktadır.[197].
1893 Aleko Sergey Rahmaninov Hemen hemen her opera şan öğrencisinin eğitiminin başlarında öğrendiği ilk eserlerden biri olmakla beraber, 20. yüzyılda çok popüler olmadan ancak zaman zaman operaevleri repretuvarlarına girmiştir.
1893 Manon Lescaut Giacomo Puccini Bu eser zamanında yeni ortaya çıkan verismo akımının ruhunu açıklığa çıkaran bir eserdir.[198] Bu eserin başarısı Puccini'nin zamanının opera bestecilerini arasında başta geldiğine bir gösterge olmuştur.[1]
1894 Thaïs Jules Massenet Prömiyerden hemen sonra çok başarılı olarak opera-evleri tarafından yapımlanmış ve seyircileri tarafından tutulmuştur. Fakat 20. yüzyılda, 1970li yıllarda ilk tekrarına kadar, eserin tümü hemen hemen unutulmuştur. Ancak içeriğindeki keman için Meditation parçası çok ün kazanıp tek başına bir konser parçası olarak konserlerde çok tekrarlanmıştır.[199].
1895 La Dolores Tomás Bretón Verismo stilinde "Josep Feliu i Codina" tarafından hazırlanmış bir romandan uyarlanmış bir opera eseridir.[200].
1895 Noch' pered Rozhdestvom
(Noel Yortusu Arifesi)
Nikolay Rimski-Korsakov Gogol'un bir öyküsüne dayanan ve daha önce üç diğer Rus besteci tarafından operaya dönüştürülen bir konunun işlenmesi. Rusya'da popüler olmakla beraber Avrupa opera sahnelerine ancak 20. yüzyıl son çeyreğinde erişmiştir.
1896 Andrea Chenier Umberto Giordano Verismo akımından bir trajediyi ele alan "Luigi Illica" tarafından uyarılmış bu eser Giardano'nun en sevilen opera eseridir.[1].Bu eser doktriner olarak Fransız Devrimi aleyhindedir.[201]
1896 La bohème Giacomo Puccini Operaseverlerin çoğunluğunun en sevdiği operalardan biri olup eserin gücü çok duygulandırıcı bir öyküyü çok melodi dolu müzik ile birleştirmesindedir.[202] Puccini'nin bu eseri çok çarpıcı "laitmotif"lerle doludur. Bunlar arasında dördüncü perdedeki aşk temelini çağıştıran laitmotifler çok beğenilir.[203].
1896 Pepita Jiménez Isaac Albéniz "Juan Valera"'nın patronu ve para babası bir banker olan Coutts'un yaşamını hiç tenkit görmeyen bir şekilde ele aldığı romanından uyarlanmıştır. Bu eserin müziksel içeriği çok fazla İspanyol melodi ile ritimlerine dayanmaktadır.[204].
1897 Motsart i Sal’yeri
(Mozart ve Salieri)'
Nikolay Rimski-Korsakov Bu eserin konusu Anton Salieri'nin Mozart'ın müziğinin popülerliğini kıskanıp onu zehirleyip öldürdüğü hakkında bir söylentiye dayanmaktadır. Bu eser Rus operasında "realizm" akımının gelişmesine büyük katkısı bulunduğu bildirmektedir.[1]
1897 La bohème Ruggero Leoncavallo Leoncavallo bu eserin kaynağı olan "Henri Murger"in romanına gayet sadık kalmıştır. Fakat bu kurala pek uymayan Puccini'nin aynı konulu ve adlı eseri yanında gölgede kalmış ve unutulmuştur.[205].
1897 L'arlesiana Francesco Cilea Bu eser nisbeten az bilinmektedir. Fakat bu eserde bulunan Lamento di Federico aryası birçok tenör tarafından konser resitallerine dahil edilmektedir.[206]
1897 Königskinder Engelbert Humperdinck Orijinal olarak konuşma dialoglarını müziksel şarkılarla birleştiren bir melodram oyunu şeklinde idi. 1907de besteci bu eserini tümden revize ederek bir opera eserine dönüştürmüştür.
1898 İris Pietro Mascagni Bu opera verismo akımına uyan İtalyan opera bestecilerine gizemli Doğu dünyasının kapısını açan opera eseridir.[207]
1898 Fedora Umberto Giordano Prömiyerinde seyirciler tarafından sevilmekle beraber muzik kritikleri tarafından sert tenkitlere uğramıştır. Fakat sonraki 30 yılda Avrupa opera evlerinde yapımlanmaya devam etmiştir. Ama 20. yüzyıl ilerledikçe unutulmaya başlanmıştır.[208]
1898 Sadko Nikolay Rimski-Korsakov Bu eserdeki "Viking tüccarın şarkısı" Rusya'da çok popüler olmuştur.[1]
1899 Tsarskaya nevesta
(Çarın Gelini)
Nikolay Rimski-Korsakov Besteci bu opera eserininde sesleri, ton efekleri ve enstrümantasyonu o kadar zeki bir şekilde deneysel olarak bileştirmiştir ki bu deneyler Rus müziğinde Prokofiyef ve Stravinski'nin müziksel devrimlerine öncülük yapmıştır.[209].
1899 Cendrillon Jules Massenet Bu eser prömiyerinde çok büyük bir sükse sağlamış ve sadece 1899de 50 defa sahnelenmiştir.[1]
1899 Čert a Káča
(Şeytan ve Kaça)
Antonín Dvořák Bu eser Çek asıllı komik opera eserleri arasında tek olarak hiç aşk ve sevgi ilişkisi içermez.[1]
İlk temsil tarihi İsim Besteci Notlar

1900 – 1925[değiştir | kaynağı değiştir]

İlk temsil
tarihi
İsim Besteci Notlar
1900 Louise Gustave Charpentier İtalyan verismo opera stilini Fransız operasına getirmek için yapılan bir girişimdir. Louise için mekân Paris'in işçi sınıfının oturduğu mahallelerdir.[210].
1900 Tosca Giacomo Puccini Puccini bu eserinde birçok leitmotif kullanmıştır ve bu nedenle bu eser Wagner-tipi operaya bir örnek olarak bilinmektedir. Aşk ve ölüm konulu içeriği ile ateşli hisleri içeren ve çok duygusal arya ve ikililerle dolu bir opera eseridir.[211].
1900 Skazka o Tsare Saltane
(Çar Saltan'in öyküsü)
Nikolay Rimski-Korsakov Puşkin'in şiir şeklindeki peri masalının Wagner stilinde içinde devamlı leitmotifler bulunan bir tablonun genellikle sürekli müziksel doku ile işlenmesi ile oluşmuştur. Ancak bazı şarkıya benzer pasajlar da bulunmaktadır. Bu eserin sahnelenmesinde ekzotik giysiler ve mizansen özellikle göze çarpar.
1901 Rusalka Antonín Dvořák Bir su perisi hakkında bir masaldan uyarlanan bu eser uluslararası opera seyircileri tarafından Antonin Dvorak'in en başarılı eseri olarak görülmüştür.[212]
1902 Adriana Lecouvreur Francesco Cilea Cilea'nin bestelediği bu opera eseri nadir bulunur bir özellikle onun halen dünya opera-evleri repretuvarlarında bulunan tek eseridir. Bu eserde Cilea "belkanto" opera stili özellikleri ile verismo opera stilini birleştirmeyi başarmıştır.[213].
1902 Pelléas et Mélisande Claude Debussy Debussy'nin bu sembolist stildeki dramı olarak bu opera 20. yüzyıl opera eserleri arasında çok önemli yer almaktadır.[214]
1902 Saul og David
(Saul ve Davut)
Carl Nielsen İncil'de bulunan bu trajedi Nielson'un bestelediği iki operadan birincisidir.[215]
1903 Tiefland Eugen d'Albert Realizm akımına göre "Angel Guimera" tarafından yazılmış bir romandan uyarılan bu eser Avrupa opera izleyicileri tarafından çok sevilmiş ve çok defa arka arkaya birçok sezonda tekrar sahnelenmistir.[216].
1904 Risurrezione
(Tekrar Diriliş)
Franco Alfano Tolstoy'un bir eserinden uyarılan bu opera İtalya'daki verismo akımı içinde onemli bir rol oynamış ve besteciye büyük prestij kazandırmıştır. Bu prestij, ona Puccini'nin bitmemis olan Turandot eserini tamamlama siparişinin verilmesine baş neden olmuştur.[217].
1904 Její pastorkyňa
Jenufa
Leoš Janáček Bu eserin stili İtalyan verismo şekline uymaktadır. Bir hüzünlü çevreyi ele alan ama kırsal hayatı yansıttığı için halk dansları ve folklorik koro şarkıları ile dolu bir eserdir. Tamamlanması 10 yıl almıştır.[218].
1904 Madam Butterfly Giacomo Puccini Puccini bu eserine içten gerçeklik katmak için Japonya'nın popüler müzik kültürünü incelemiştir ve Japon motiflerini İtalyan ruhlu müzikle birleştirmeyi başarmıştır. Bu eserin ilk temsili bir felaket olmuş ve besteci intihal ile suçlandırılmıştır. Buna rağmen günümüzde bu eser çok popüler olarak bilinmekte ve sahnelenmektedir.[219].
1905 Die Lustige Witwe
(Şen Dul)
Franz Lehár En ünlü bir Viyana stili operetdir.[220] Candan bir nostalji ile eski imparatorluk başkenti olan Viyana'nın anılıp kutlanmasıdır.[221].
1905 Salome Richard Strauss Strauss'un bu biraz "açık-saçık" konuyu işleyen operası Dresden'deki prömiyer temsilinde 38 defa alkışla karşılanmış ve modern seyirci için de bu çok büyük popülerliğini korumuştur.[222]
1906 Masquerade
(Maskeli Balo)
Carl Nielsen Nielsen'in bu çok şen komedisi Figaro'nun Düğünü'nü andırmaktadır. Bestecinin ülkesi olan Danimarka'da bir klasik olarak kabul görülmektedir.[223]
1906 Francesca da Rimini Sergey Rahmaninov Bu eserin çok kısa olan hikâyesi bu küçük şaheser müziksel ustalık eserinin layık olduğu üne kavuşmasına engel olmuştur.[224].
1907 Skazaniye o nevidimom grade Kitezhe i deve Fevronii
(Kiteze Gizli Şehri)
Nikolay Rimski-Korsakov Rus masalları, fantazileri ve folklor öğelerinden oluşan bu esere bazan Rus Parsifal'i ünvanı verilir. Dünya opera-evlerinde Rus operasını temsil eden eserlerin başında olarak devamlı yapımlanmaktadır.[225].
1907 A Village Romeo and Juliet
(Bir Köyde Romeo ile Juliet)'
Frederick Delius İsviçre mekânlı mutsuzluk doğuran bir aşkın trajedik öyküsü. Bu eserdeki "The Walk to the Paradise Garden (Cennet Bahçesinde bir Gezi)" adlı parça tek başına popüler konser parçası olmuştur.[226]
1907 Ariane et Barbe-bleue
(Ariane ve Mavisakal)'
Paul Dukas Dukas'in tek opera eseridir ve Maurice Maeterlinck'in bir sembolist eserinden uyarlanmıştır.[227]
1907 Osud
(Kader)
Leoš Janáček Janacek'in müzik kariyerinde önemli bir geçiş eseridir; çünkü besteci o zamana kadar işlediği geleneksel Çek temalarından ve Çek folklorik kaynaklı müzikten bu eserde ayrılmıştır.[228]
1909 Elektra Richard Strauss Bu ezik konular işleyen trajedi Strauss'un müziğini atonalite sınırlarına getirmiştir. Sonradan librettolar hazırlayarak opera eseri hazırlamada kendisiyle işbirliği yapacak yazar ve şair Hugo von Hofmannsthal ile hazırlanan ilk eserdir.[229] Tiz notları uzun zaman söylemek gerektiği için bir ustalık gösteri eseri olan bu eserdeki soprano rolü birçok ünlü soprano şarkıcıyı bu rolü oynamaya çekmiştir.[230]
1909 Il segreto di Susanna
(Susanna'nın sırrı)
Ermanno Wolf-Ferrari Bir komik intermezzo. Çok ince ve çok zengin bir enstrümantasyon gerektirmektedir. Susanna'nın sırrı sigara içmeye başlamasıdır.[231]
1909 Zolotoy Petushok
(Altın Horoz)
Nikolay Rimski-Korsakov Çok kere Rimski-Korsakov'un in güzel eseri olarak kabul edilir. Askerî beceriksizlik alaya alındığı için Rus-Japon Savaşı'nda yenilen Rusya'nın devlet otoriteleri bu esere ve bestecisine sansür uygulamaya başlamışlardır.[232].
1909 Der Graf von Luxemburg
(Lüksemburg Kontu)
'
Franz Lehár Şen Dul operetinin popülerliği ardından, Lehar benzer konuda bu opereti üç hafta gibi kısa bir zaman içinde tamamlamış ve bu operet de önceki gibi popüler olmuştur.
1910 Don Quichotte
(Don Kişot)
Jules Massenet Cervantes'in ünlü eseri Don Kişot 'tan uyarlanan bu komedinin popülerliği Massenet için büyük bir kariyerden ayrılma armağanı olmuştur.[233].
1910 Batının altın kızı
(La fanciulla del West)
Giacomo Puccini Besteci Puccini tarafından kendinin en güzel opera eseri olarak tanımlanmıştır. Bir tiyatro eseri gibi konusunun akışı seyirciyi, içinde olan müzikten ayrı olarak, sanki arkasından çekmekte ve müzik sanki oyunda arka planda kalmaktadır. Ama üçüncü perdede çok popüler bir muziksel parça bulunmaktadır.[234].
1911 Der Rosenkavalier
(Pembe Şövalye)
Richard Strauss Strauss ve Hofmansstahl işbirliğinin en popüler sonucu olan bu eser 18. yüzyıl Viyana'sında geçmekte ve sanki Mozart çağını modern çağa getirmektedir. Bu operanın sunulması için sadece iyi bir orkestra yeterli değildir ve bunun yanında çok sayıda yetenekli opera şarkıcısı da gerektirmektedir.[235] Üçüncü sahne sonundaki üçlü, opera repretuvarında bulunan, derin duyguları en iyi şekilde ifade eden şarkı olarak kabul edilmektedir.[236].
1911 L'heure espagnole
(İspanyol Zamanı)
Maurice Ravel İspanya'da geçmekte olan bir yatak-odası farsı tipi komedi, Ravel'in ilk operasıdır. Eğlenceli ve değişken bir müzik ve çok sayıda sahne değişimi bu küçük opera çapta opera eserini çok tatlı bir opera yaşantısına döndürmektedir.[237].
1912 Ariadne auf Naxos
(Ariadne Naksos'da)
Richard Strauss Bir opera içinde opera ve bir komedi ile trajedi karışımını içermektedir. Strauss'un "Zernietta" rolü için hazırladığı parçalar şarkıcının sesini kullanmakta ustalığı gösterebilmesi için özel bir alet olabileceği kabul edilmektedir.[238].
1913 La vida breve
(Kısa Hayat)
Manuel de Falla Verismo opera akımından çok etkilenmiş ama bir İspanyol dramı içerikli eser. Orkestrasyonunun teknik parlaklığı ile önemli bir opera olmakla beraber, tipik estetiği ile özellikle İspanyolca konuşulan ülkelerde popüler olan "zarzuela" operet tipine de uymaktadır.[239]
1913 L'amore dei tre re
(Üç Kralın Aşkı)
Italo Montemezzi Post-verismo akımının ilk opera eseri. Bu eser içindeki '"laitmotif"ler dolayı dikkati çekmektedir.[240].
1914 The Immortal Hour
(Ölümsüz Saat)
Rutland Boughton Bir Kelt peri masalından uyarlanan bu opera eseri Birinci ve İkinci Dünya Savaşları arasındaki dönemde İngiltere opera seyircisi tarafından çok tutulmuştur.[241]
1914 Solovyei
(Bülbül)
Igor Stravinsky Bu kısa operayi hocası olan Rimsky-Korsakov'un stilinde bestelemekte olan Stravinsky'nin müzik stili birden radikal olarak değişmiştir.[242]
1914 Francesca da Rimini Riccardo Zandonai Zandonai bu eserinde İtalyan verismo stili estetik etkilerden vazgeçmiş, yerine İtalyan rönesans tarihindeki olaylara odaklanmıştır. Senfonik orkestra dili çok etkin olarak geliştirilmiştir.[243].
1916 Goyescas Enrique Granados İtalyan verismo akımını ün alan İspanyol melodileriyle uygulamaktadır. Bu eserin ün alıp prestij kazanmasına rağmen opera evlerinde çok sıkı olarak temsil edilmemektedir.[244].
1916 Savitri Gustav Holst Antik Hindu dinsel mitleri kapsayan büyük Mahabharata adlı eserden bir küçük parça Holst'un Hinduizm'e olan yakın ilgisi nedeniyle bir opera eseri halinde bestenmiştir.[245]
1917 Arlecchino Ferruccio Busoni Busoni bu bir sahnelik operası için İtalyan commedia dell'arte karakterlerini ve konularını kullanmıştır.[246]
1917 Eine Florentinische Tragödie
(Bir Floransa Trajedisi)
Alexander von Zemlinsky Zemlinsky's bir sahnelik kısa operası Oscar Wilde'ın kısa bir oyunundan uyarlanmıştır.[247]
1917 La rondine
(Kırlangıç)
Giacomo Puccini İki kez revize edilmekle beraber Puccini'nin diğer eserleri kadar popüler olmamıştır.[248].
1917 Palestrina Hans Pfitzner Müzikte gelenek ve yenilik çarpışmasını ele alıp inceleyen bir Wagner tipi dram.[249]
1917 Turandot Ferruccio Busoni Eski "Binbirgece Masalları"'ndan birinden "Carlo Guzzi" tarafından uyarlanan bir tiyatro oyununa dayanmaktadır. Busoni eserini rahat seslerle alaycı bir şekilde kurmuştur.[250].
1917 El gato montés
(Vahşi Kedi)
Manuel Penella Moreno Bu eser ekzotik İspanyol boğa güreşçisinin hayatını aksettirdiği için dünya opera-evlerinde önce çok popüler olarak sahnelenmiştir. Çok popüler bir "pasadoble" parçası ihtiva etmektedir. Fakat sonradan bu popülerliğini kaybetmiştir.[251]
1918 A kékszakállú herceg vára
(Kont Mavi Sakal'ın Şatosu)
Béla Bartók Bartok'un tek operasıdır ve çok ateşli bir psikolojik dramı ele alan bu opera onun en önemli eserlerinden biridir.[252].
1918 Il Trittico
(Üçleme)
Giacomo Puccini Il tabarro, Suor Angelica ve Gianni Schicchi adı verilen üç tek perdelik opera eserinden oluşmaktadır ve bir üçleme olarak bestelenmiştir. Ama bu üçleme eser dünya opera-evlerinde bir arada olarak sahnelenmemektedir; üçlemenin ya ikisi ya da tek biri ayrı olarak yapımlanmaktadır. [253].
1918 Die Frau ohne Schatten
(Gölgesiz Kadın)
Richard Strauss Olumsuzluk ve yeryüzünde insan yaşamı hakkında çok sembolik ve karmaşık Hugo von Hofmannsthal librettosu, bazı fikirleri çok belirsiz işlemekle beraber, bu eser tekrar ve daha dikkatle dinlenilince çok daha beğenilecek olacağı ifade edilmiştir.[254].
1920 Die tote Stadt
(Ölmüş Şehir)
Erich Wolfgang Korngold Korngold'un bu en ünlü operası sembolist akımına uymaktadır ve Richard Strauss'un eserlerinden çok etkilenmiştir.[255].
1920 Výlety pánĕ Broučkovy
(Brouček Beyin gezileri)
Leoš Janáček Ayda ve 15. yüzyılda Bohemya'da yer alan bir fantazi komedi.[212]
1921 Il piccolo Marat
(Küçük Marat)
Pietro Mascagni Bu "post-verismo" stilinde bir eserdir. Bu eserin başrolü çok güç ve fiziksel dayanıklık gerektirmektedir. Bu nedenle bu kaliteleri yeterli olan İspanyol tenor "Hipolit Lazaro"'e bu eserin prömiyerinde rol verilmiştir.[256].
1921 Kata Kabanova Leoš Janáček Janacek'in olgunluk çağı grand-operalarının birincisidir. Ostrovski'in bir oyunundan uyarlanan taşra Rusya'sında dinsel bağnazlik ve yasak aşk konularını ele alan bir eserdir[257]
1921 Lyubov k Tryom Apelsinam
(Üç Portakalın Aşkı)
Sergei Prokofiev "Carlo Gozzi"'nin bir peri masalından uyarılan bir komik operadır.[258] Beste hayat ve eğlence dolu olmakla beraber çok büyük sayıda rol istemesi ve eserde olayların çok hızla gelişme göstermeleri dolayısıyla içeriğinde çok az sayıda arya bulunmaktadır. İkinci perdeki müzik popüler olarak çok iyi bilinmektedir.[259].
1922 Der Zwerg
(Cüce)
Alexander von Zemlinsky Oscar Wilde'in bir eserinden uyarlanmış bir kısa opera eseridir. Besteci kendini şahsen bu esere ismini veren cüce ile benzer gördüğünü ifade etmiştir.[260]
1922 Giulietta e Romeo
(Juliet ve Romeo)
Riccardo Zandonai Bu eser "post-verismo" stilinin en önemli eserlerinin başında gelir. Yollarda ilerleyen bir Romeo'yu yolun kenarında ağaçları canlandıran bir sinema filmi ile gösterilmesi, bu eser naratif film sanatının operaya indirilmeye çalışılma uğrasıdır.[261].
1924 Erwartung
(Bekleyiş)
Arnold Schoenberg Çok heyecanlı "atonal" olarak bestelenmiş bir monodrama.[262]
1924 Hugh the Drover
(Hugh, hayvan sürücüsü)
Ralph Vaughan Williams Bir İngiliz folklorik ballad şarkısında ele alınan konudan uyarlanarak bestelenmiş "ballad opera" janrında bir eser.[1]
1924 Intermezzo Richard Strauss Bestecinin gerçekte başından geçen bir olaydan uyarlanmış bir hafif operet tipte bir eser.[1]
1924 Příhody Lišky Bystroušky
(Kurnaz Küçük Dişi Tilki)
Leoš Janáček Bir popüler çizgi öyküye dayanmakta ve Çek kırlarında bulunan hayvanların hikâyesini anlatmaktadır. Hayvanları temsil eden bir grup opera şarkıcısı ile opera repretuvarında ender bulunur ve bazan acayip gelen bir eserdir.[263].
İlk temsil tarihi İsim Besteci Notlar

1925 – 1945[değiştir | kaynağı değiştir]

İlk temsil tarihi İsim Besteci Notlar
1925 Doktor Faust Ferruccio Busoni Busoni bu eserini opera bestecilik sanatkarlığının ustalık zirve eseri olarak hazırlamak istemişti ama ömrü elvermeyip eser bitmeden yarım kalmıştır. Çok büyük sayıda şarkıcı ve komplike mizansen gerektirdiği için opera-evleri bu eserin yapımını çok zor bulmaktadırlar.[264]
1925 L'enfant et les sortilèges' Maurice Ravel Orijinal tasarılara göre bir periler balesi olacaktı ve operanın konusu böylece bir çocuk peri masalı olmuştur.[1]
1925 Wozzeck Alban Berg XX. yüzyılın en önemli modern opera görüşüne anahtar olan operaların başında gelir. Eserin konusu çok sevimsiz bir "kahramanı" inceler. Berg bu eserinde modern "atonal" teknikleri daha geleneksel tonalite prensiplerine uyanlarla karıştırmıştır.[18]
1926 Háry János Zoltán Kodály Kodaly'nın bu singspiel janrındaki eseri birçok Macar halk şarkıları ve halk dansları içermektedir.[1]
1926 Cardillac Paul Hindemith Neo-klasik stilde bestelenmiş olan bu eserinde Hindemith bir psikopatolojik kuyumcunun hikâyesini ele elmaktadır. Sonradan Hindemith bu eserini revize edip müziğin daha sert ve disiplinsiz duyulmasını istemiştir.[265]
1926 Kral Roger Karol Szymanowski Çok önemli bir Polonya operası olup birçok ekzotik ve empresyonist stilde oriyentalist harmonileri içermektedir.[266]
1926 Makropoulos Vakası Leoš Janáček Janacek bu janra yeni bir yön vermek için müziksel ve dilsel deneyleri bu eserine koymuştur. Eser "ekspresyonist" akımının da öğelerini kapsamaktadır. Janacek'in şahsen görüp dinlemek imkânı bulduğu son opera eseri olmuştur.[267].
1926 Turandot Giacomo Puccini Puccini'nin ölümünden hemen önce üzerinde uğrastığı ama bitiremeden öldüğüu eser. Tehlikeyi unutup kendini aşka verenler ve aşıkların ölmeden, aşkın meyve vermesi gibi konu ve kavramlar işlemesi dolayısıyla Post-verismo akımının bir örneği sayılmaktadır. Çok popüler arya olan Nessun dorma bu eser içindedir.[1].
1927 Oedipus Rex Igor Stravinski Jean Cocteau tarafından Latince olarak yazılmış bir libretoyu kullanan Stravinsky, bu çok stilize edilmiş müzik eserinde opera ve oratoryo müzik janrlarını birleştirmektedir.[268]
1927 Jonny spielt auf
(Jonyy oyuna geçer)
Ernst Krenek Bir "caz operası" bestesi olarak, özellikle ilk temsillerinde, çok büyük başarı sağlayıp ilgi çekmiştir.[269]
1928 The Threepenny Opera
(Üç Kuruşluk Opera)
Kurt Weill Gay ve Pepusch'un The Beggar's Opera (Dilenci Operasi) eserinin modern uyarısı.[1]
1928 Mısırlı Helena Richard Strauss Strauss bazan çok canlı ve bazan görkemli bir Alman-antik Yunan karışımı müzik stili bulmak istemekteydi; ama diğer Strauss operalarına kıyasla sonuçta birlik sağlanamadan daha aşağı kalitede bir eser ortaya çıkmıştır.[270]
1929 (Nos
(Burun)
Dmitri Şostakoviç Bu hicivli acayip opera Gogol'un bir kısa öyküsüne dayanmaktadır.[271]
1930 Rise and Fall of the City of Mahagonny
(Maun Şehrinin Yükseliş ve Çöküşü)
Kurt Weill Eserin libereto yazarı Bertolt Brecht ile bestecisi arasında çıkan çatışma nedeniyle bu eserin bestelenmesi çok sorun çıkartmıştır.[1]
1930 Z Mrtvého Domu i
(Ölüler Evi)
Leoš Janáček Bir Rus sürgün tutuklu kampındaki hayatı inceleyen Dostoyevski eserinden uyarlanmıştır.[1]
1932 Moses und Aron
(Musa ve Harun)
Arnold Schönberg Schönberg'in öldüğü zaman daha bitmeden ortada kalmıştı. Besteci bu operada "atonal-serialist" teknikler kullanmaktadır. Çok iyi hazırlanmış ve çok sayıda profesyonel şarkıcı içerdiği için ve diğer görüş yönlerinden de karmaşık ahenksizliklerle dolu olduğundan dolayı çok nadir yapımlanmıştır.[1]
1933 Arabella Richard Strauss Strauss'un libretist "Hugo von Hofmannsthal" ile birlikte hazırladığı altı operadan sonuncusu. Der Rosenkavalier operasının başarısına dayanarak, müziğinde Viyana valslerine önemli yer verilmiştir ama o eser kadar popülerlik kazanmamıştır.[1]
1934 Ledi Makbet Mtsenskovo Uyezd
(Mtsenkli Lady Macbeth)
Dmitri Şostakoviç Eserin bir katili sempati ile incelemesini beğenmeyen Sovyet Pravda gazetesi operanın müzik ve konusuna hücum etmiş ve bestecinin daha sonra Rusya'da eserin 1963e kadar yapımlanmamasına neden olmuştur. Batıda ise eser cinsellik içeriği ve özellikle müzik ile dile getirilmeye çalışılan aksiyonlar dolayısıyla tenkite uğramıştır.[1]
1934 La fiamma|(Alev) Ottorino Respighi Yoğun bir dille tarihsel bir olaya eğilmektedir. Kuruluş bünyesinin uygunluğu ve zengin enstrümantasyonu ile XIX. yüzyıl "verismo" akımının bir örneğidir.[272].
1934 Özsoy Operası Ahmet Adnan Saygun Bir perdelik Farabi'nin Şehname'sinden uyarlanan ve mitik iki kardeşin (Tur ve İraj) öyküsünü anlatan; ilk defa Türkiye Cumhuriyeti'nde bir Türk besteci tarafından hazırlanan ve yapımlanan bir opera eseri.[273]
1935 Die schweigsame Frau
(Sessiz Kadın)
Richard Strauss XVII. yüzyıl İngiliz oyun yazarı Ben Jonson'dan uyarılmış bir öyküye dayanan bir komik opera [274].
1935 Porgy ve Bess George Gershwin İçeriğinde caz ve Amerikan zenci kölelerin şarkı ve muziğini kapsamakta ve ABD güneyindeki zenciler arasındaki hayatı aksettirmeye çalışmaktadır. İlk defa müzikal oyun olarak sahnelenmesi mali başarısızlıkla sona ermiştir; ama 1941'de önceki verziyonda bulunan konuşulan kısımlar resitatiflere çevrilip esere bir opera havası verilmiştir.[1]
1937 Lulu Alban Berg Bu eser Berg'in öldüğü zaman tamamlanmamıştı. Fakat "Friedrich Cerha" tarafından eklerle tamamlanmış ve 1979da ilk defa sahnelenmiştir.[18]
1937 Riders to the Sea
(Denize Atlılar)
Ralph Vaughan Williams İrlanda'nin doğusunda bu Atlas Okyanusu adası olan Arran'da geçen bu kısa ve ölümlü bir trajediyi inceleyen opera Vaughan Williams'ın en güzel eseri olarak tanımlanmıştır.[275]
1938 Daphne Richard Strauss Bir mitik konuyu işleyen lirik ve pastoral müzikli bir opera [276]
1938 Julietta Bohuslav Martinu Belleklerini kaybetmiş kişilerden oluşan bir şehir içinde sanki bir rüya havasında olan hayatı inceleyen bu opera Martinu'nun ustalık opera eseri olduğu belirtilir.[277]
1938 Mathis der Maler
(Ressam Mathis)
Paul Hindemith Hindemith'in en popüler eseri olan bu opera, bestecinin Naziler altındaki hayatını anlatan bir kıssadan hisse alınacak hikâye gibi ortaya konulmuştur.[278]
1941 Paul Bunyan' Benjamin Britten Bir güçlü devin yaşamını ele alan bir Amerikan halk masalından, W.H.Auden tarafından uyarlanarak hazırlanmış bir libretto ile Britten tarafından bestelenmiş bir hafif operet janrında ilk opera eseri.[279]
1942 Capriccio Richard Strauss Bu opera bestecisi Strauss'un yazar Stefan Zweig ile birlikte yaptığı bir entelektüel eksersiz sonucudur.[280]
1943 Der Kaiser von Atlantis
(Atlantis Kralı)
Viktor Ullmann Theresiensdtadt Nazi toplama kampı içinde yazılıp bestelenip, 1975e kadar temsil edilmemiştir. Hem liberetto yazarı ve hem de besteci Auschwitz Nazi toplama kampında öldürülmüştür.[281]
İlk temsil tarihi İsim Besteci Notlar

1945 – Günümüz[değiştir | kaynağı değiştir]

İlk temsil tarihi İsim Besteci Notlar
1945 Peter Grimes Benjamin Britten Bu eserle Britten İngiliz operasını dünya müzik ve opera sahnelerine Henry Purcell'in Didea ve Eanas operasından sonra ilk defa olarak çıkartmıştır.[282].
1945 Voyna i mir
(Savaş ve Barış)
Sergey Sergeviç Prokofyev Prokofiev klasik Rus tarihi opera geleneklerine dönüp bu eserini Tolstoy'un klasik romanından uyarlamıştır. Bu eserin çok kere temsili kısaltılmış bir şekilde yapılmaktadır. Eserin bestelendiği şekilde sahnelenmesi için değişik enstrümanlarda 37 tane soloist gerekmektedir.[283].
1946 'Obrucheniye v monastïre
(Bir Manastırda Nişanlanma)
Sergey Sergeviç Prokofyev Opera buffa janrında bir romantik komedi.[284]
1946 The Medium
(Medyum)
Gian Carlo Menotti Bu eserde Menotti halkının batıl ittikatları ve inançları dolayısıyla ABD'yi müziksel yolla hicivedip eleştirmektedir. Menotti'nin en güzel opera eseri olduğu bildirilir.[1]
1946 The Rape of Lucretia
(Lucretia'ya tecavüz)
Benjamin Britten Britten tarafından bestelenen ilk oda operası.[1]
1947 Albert Herring Benjamin Britten Ensambl şarkılarının ağır bastığı bir komik opera.[1]
1947 Dantons Tod
(Danton'un Ölümü)
Gottfried von Einem Fransız Devrimi sırasında terör rejimini inceleyen "Georg Buchner"'in oyunundan kısaltılıp uyarılan bir opera.[285]
1947 Les mamelles de Tirésias
(Tirésias'in Memeleri)
Francis Poulenc Francis Poulenc'in ilk opera eseri olan ve Guillaume Apollinaire'in yazdığı bir oyundan uyarlanan iki perdelik gerçeküstücülük görüşlü bir opera buffa[286].
1949 Il prigioniero
(Tutuklu)
Luigi Dallapiccola Bu operanın müziğinin çok büyük bir kısmı, (dua, ümit ve serbestlik temalarını temsil eden) üç tane 12-notluk ton sırasından oluşmaktadır.[1]
1950 The Consul
(Konsolos)
Gian Carlo Menotti "Ahenksiz (dissonant)" müzik parçalarından oluşan bu opera Menotti'nin besteleri arasında en fazla "avangart" yaklaşımlı olanıdır.[1]
1951 Amahl and the Night Visitors
(Amahl ve Gece Misafirleri)
Gian Carlo Menotti Bu Noel şenlikleri için özel olarak televizyon seyircisi için hazırlanmıştır.[287].
1951 Billy Budd Benjamin Britten Britten'in bu uzun operası Herman Melville tarafından yazılmış öyküye dayanmaktadadır. Tüm oyuncular erkektir. İnsanlığın kusurlu olması temasını çok güzel şekilde işlemektedir.[1].
1951 Pilgrim's Progress
(Çarmıh Yolcusu)
Ralph Vaughan Williams Bu eserin konusunun kaynağı 17. yüzyılda "John Bunyan" tarafından yazılan İngilizce bir alegorik roman olan "Çarmıh Yolcusu (Pilgrim's Progress)"'dur. Libretto da besteci tarafından hazırlanmıştır.[1]
1951 The Rake's Progress
(Hovarda'nın Hayatının Gelişmesi)
İgor Stravinski Bu eserini librettosu 17. yüzyıl İngiliz ressamı William Hogarth tarafından çizilmiş bir gravür serisinden ilham alan 20. yüzyıl İngiliz şairi W.H.Auden tarafından hazırlanmıştır. Müzik olarak bu eser Stravinski'in en önemli opera eserdir ve Mozart'dan ilham alınmıştır.[288]
1952 Boulevard Solitude
(Bulvar Yanlızlığı)
Hans Werner Henze Bu eser Henze'nin birinci opera eseri olup Manon Lescaut öyküsünü güncelleştirmektedir. Daha önce aynı konuyu işleyen Puccini ve Massenet tarafından hazırlanmış önemli opera eserleri de bulunmaktadır.[289]
1953 Gloriana Benjamin Britten İngiliz Kraliçesi II. Elizabeth'in 1953'de yapılan tac giyme töreni için hazırlanmıştır. Daha önceki bir İngiliz Kraliçesi olan I. Elizabeth ile soylu Essex Baronu arasındaki ilişkileri incelemektedir.[290]
1954 Ognenny angel
(Ateş Meleği)
Sergey Sergeviç Prokofyev İyilik ve kötülük arasındaki mücadeleyi "sembolist" olarak çok derinden inceleyen bir konusu bulunmaktadır. Prokofyev'in bu eser için hazırladığı müzik bir opera sahnesi için bestelenen en "avangart" müzik olduğu bildirilir. Prokofyev bu eserin yapımını görmeden ölmüştür.[1]
1954 Turn of the Screw (Kötülüğün döngüsü) Benjamin Britten Henry James tarafından yazılmış bir hayalet öyküsünden ilham alınan bir oda operasıdır. Bir tema ve 15 serilik on-iki tonluk sisteme göre yazılmış varyasyonlardan oluşup orkestranın aktif olarak katkısını içerir.[1].
1954 Troilus ve Cressida William Walton Truva Savaşı konulu bu opera Shakespeare'in aynı adlı oyundan ilham almıştır. Walton'un bu eseri ilk temsillerinde seyiriciler tarafından tutulmamıştır.[291]
1955 The Midsummer Marriage
(Yaz Ortası Evlenmesi)
Michael Tippett Tippett'in ilk tam bir operasıdır ve liberetto da besteci tarafından yazılmıştır.[1]
1956 Candide Leonard Bernstein Voltaire'in aynı adlı eserinden uyarlanan bir operetdir. "Glitter and Be Gay (Parla ve Neşeli Ol)" adlı soprano aryası Romantik operalarının ana aryalarının alaylı bir parodisidir.[1]
1957 Dialogues des Carmélites
(Karmelit Rahibeleri Dialogları)
Francis Poulenc Fransız Devrimi döneminde bir manastırdaki rahibelerin hayatını işleyen bir Fransız "grand-opera" janrında bir eserdir.[292].
1958 Vanessa Samuel Barber Bir modern opera olmakla birlikte alışılagelmiş konvansiyonel tonalite sistemine göre hazırlanmıştır ve verismo ve post-romantik stildedir. Bu eser için Barber'a Pulitzer Ödülü verilmiştir.[1].
1959 La voix humaine
(İnsan Sesi)
Francis Poulenc Sevgilisi ile telefonda konuşan üzüntülü bir kadından oluşan, tek karaketeri bulunan bir perdelik kısa bir opera.[293]
1960 A Midsummer Night's Dream
(Bir Yaz Gecesi Rüyası)
Benjamin Britten Librettosu Benjamin Britten ve Peter Pears tarafından William Shakespeare'in aynı adlı oyunundan uyarlanmış bir opera. Bu eser opera tarihinde tek ve ilk olarak başroldeki erkek sesinin bir "kontr-tenör" için hazırlanması dolayısıyla tanınır.[1]
1961 Elegy for Young Lovers
(Genç Sevgililer İçin Mersiye)
Hans Werner Henze Besteci bu eserininin librettosunu yazan W.H.Auden ve Chester Kallman'dan bu eserin bestesinin sevecen ve güzel sesler ortaya çıkarması için içerikli olmasını istemiştir.[1]
1962 King Priam
(Truva Kralı Priam)
Michael Tippett Tippett'in antik klasik Homer'in İlyada eserinden uyarlanan librettolu ve yine derin konulara eğilen ikici operası.[1]
1964 Curlew River
(Çulluk Irmağı)
Benjamin Britten Bir Hristiyan kilisesinde de temsil edilmek üzere hazırlanan modern dinsel konuları işleyen içerikli bir kilise operası [1].
1965 Der junge Lord
(Genç Kişizade)
Hans Werner Henze Henze'nin İtalya'da yaşadığı dönemin sonlarında hazırladığı İtalyan tipi dramatik konulara eğilen opera eseri[1]
1965 Die Soldaten
(Askerler)
Bernd Alois Zimmermann Bu eser Köln Operası tarafından sipariş edilmiştir; ama birinci versiyonda bulunan orkestra büyüklüğü ve çalgıcılardan istenilen yüksek teknik virtuozluk seviyesi nedeniyle istenilen yapıma sokulamış ve besteci tarafından yapılan kısaltmalar ve basitleştirilmelerden sonra temsil edilmiştir.[1]
1966 Antoni ve Kleopatra Samuel Barber Bu eserin birinci versiyonu tümüyle William Shakespeare'in metninden oluşan bir librettoya göre bestelenmiş ve seyriciler tarafandan tutulmamıştır. Sonra Menotti tarafından revize edilmiş ve başarılı olmuştur.[1]
1966 The Bassarids
(Bassaridler)
Hans Werner Henze Bu opera için libretto yazan W.H.Auden ve Kallman, eserinin besteci Henze'den müzik bestesine başlamadan Wagner'in Götterdämmerung opera müziğini dinlemesini istemişlerdir.[1]
1967 The Bear
(Ayı)
William Walton Bu eserin libretosu Rus yazarı Anton Çehov'un bir öyküsünden uyarlanmıştır.[1]
1968 Punch and Judy
(Punch ve Judy Kukla Oyunu)
Harrison Birtwistle İçeriği geleneksel kukla oyuncularından oluşan Birtwhistle'ın bu ilk opera eseri "English Opara Group" tarafından sipariş edilmiştir. İlk sahnelenmesinde eserde bulunan şiddet içeriği ve müziğin modernliği dolayısıyla İngiliz opera çevrelerinde protesto ile karşılanmıştır.[1]
1968 The Prodigal Son
(Savurgan Oğlun Karşılanması)
Benjamin Britten Britten'in üçüncü defa İncil'de bulunan bir hikâyeyi kiliselerde sahnelenmek hedefiyle opera olarak hazırlaması.[1]
1969 The Devils of Loudun
(Loudun'un Şeytanları)
Krzysztof Penderecki 17. yüzyılda Fransa'da Loudon şehrinin tümüyle şeytanlarca büyülenmesi tarihini ele alan Penderecki'nin ilk operası çok popüler olmakla beraber besteci tarafından birkaç kere revize edilmiştir.[1]
1970 The Knot Garden
(Düğüm Bahçesi)
Michael Tippett Özel bir düğüm şeklinde ve kokulu bitkilerden oluşan bahçeyi alegori olarak alan Tippett bu üçüncü operası için modern konulu librettoyu kendisi hazırlamıştır.[1]
1971 Owen Wingrave Benjamin Britten Britten bu savaş aleyhtarı prensip içeren operasını İngiliz BBC televizyon şirketi tarafından yayınlanmak üzere özel olarak hazırlamıştır.[294]
1972 Taverner Peter Maxwell Davies 1960li yıllarda İngiltere'de yetişen önemli bir besteci olan Davies bu eserini 16. yüzyıl İngiliz bestecisi John Taverner hakkında bir mitik öyküden uyarlamıştır.[295]
1973 Death in Venice
(Venedik'te Ölüm)
Benjamin Britten Thomas Mann'ın aynı adlı eserinden uyarlanan bu opera Britten'in son opera eseri olarak bestecinin ölümünden üç yıl önce sahnelenmiştir.[18]
1976 Einstein on the beach
(Einstein Plajda)
Philip Glass Bu eser batılı opera geleneklerinden uzaklaşıp bir sıra şarkı söylemeden oluşmaktadır.[296]
1978 Le Grand Macabre
(Büyük Korkunç Şey)
György Ligeti İlk defa sahnelenmesi 1978de Stockholmde yapılmıştır ve 1996da Ligetti tarafından derin bir revizyondan geçirilmiştir.[1]
1978 Lear
(Lear)
Aribert Reimann İngiliz oyun yazari Shakespeare'in trajedisinden uyarlanmış dışavurumculuk (ekspresyonizm) stilli bir opera eseri. Bu eserde başrol katkısı özel olarak ünlü bariton Dietrich Fischer-Dieskau için hazırlanmıştır.[297]
1980 The Lighthouse
(Deniz Feneri)
Peter Maxwell Davies Bu oda operası Davies'in kendi hazırladığı libretto ile bestelenmiştir.[1]
1983 Saint-François d'Assise
(Assisili Francesco)
Olivier Messiaen Bu eser 120 enstrüman kapsayan bir orkestra ve çok büyük bir koro gereksinmektedir.[1]
1984 Un re in ascolto
(Dinleyen Kral)
Luciano Berio Bu opera bestecinin üç ayrı yazarın (Friedrich Einsiedel, W.H.Auden ve Friedrich Wilhelm Gotter) değişik metinlerinden toplayıp geliştirdiği bir liberettoya göre bestelenmiştir.[1]
1984 Akhnaten Philip Glass Bu Philip Glass'ın daha önceki modernist opera eserine kıyasla, libretto içeriği ve yazma stili daha lirik ve daha geleneksel olarak konuyu işlemekle beraber, bu eserdeki müziğin büyük bir kısmı Glass'in bestelediği en '"ahenksiz (dissonant)" müzikten oluşmaktadır.[1]
1986 The Mask of Orpheus
(Orfe'nin Maskesi)
Harrison Birtwistle Birtwhistle'in büyük bir hevesle hazırladığı bu opera eseri Orfe (Orpheus) efsanesini değişik bakış yönlerinden ele almaktadır.[298]
1987 A Night at the Chinese Opera
(Çin Operasında Bir Gece)
Judith Weir Bu eser Çin Yuan Hanedanı döneminde yazılan bir Çin tiyatro oyunundan uyarlanmıştır.[299]
1987 Nixon in China
(Nixon Çin'de)
John Adams Müziksel olarak bu modern minimalist müzik stilindededir. 1972de ABD Cumhurbaşkanı Richard Nixon'un Çin ziyaretini ve Mao Zedong ile görüşmesini anlatan bir "haber operası" janrındadır.[300].
1991 Gawain Harrison Birtwistle Birtwhistle'in operası "Sir Gawain ve Yeşil Şövalye" adlı bir ortaçağ İngiliz şiirinden uyarlanmıştır.[1]
İlk temsil tarihi İsim Besteci Notlar

Danışılan listeler[değiştir | kaynağı değiştir]

Bu liste önemli operaların listesini veren 9 diğer operalar üzerinde değerlendirme yapan otoriter listeden ortaya çıkartılmıştır. Bu değerlendirici listeler sunlardır:

  1. A-Z of Opera Keith Anderson, (2000) "A-Z of Opera" , Naxos (İngilizce) (Erişme:7.5.2010)
  2. Norman Davies (1996) "The Standard Repertoire of Grand Opera 1607-1969" Europe: a History, Oxford:OUP ve Londra:Pimlico ISBN 0-7126-6633-8. (İngilizce)
  3. Mary Ann Smart (1994) "Chronology", The Oxford Illustrated History of Opera Oxford:OUP ISBN 0-19-816282-0. (İngilizce)
  4. George Lascelles, 7th Earl of Harewood (ed) (1997), The New Kobbe's Opera Book 9. ed., Londra: Putnam. ISBN 0-370-10020-4. (İngilizce)
  5. Matthew Boyden (2002) "Table of Contents" The Rough Guide to Opera ISBN 1-85828-749-9. [1] (İngilizce) (Erişme:7.5.2010)
  6. Paul Gruber (ed) (1993) The Metropolitan Opera Guide to Recorded Opera Londra: Thames & Hudson, 1993) ISBN 0-393-03444-5 veya John W Freeman (ed) (1984) Metropolitan Opera Stories of the Great Operas Norton ISBN 0-393-01888-1. (İngilizce)
  7. Nicky Adam (ed.) (1993) Who's Who in British Opera Londra:Scolar Press ISBN 0 859 67 894 6. (İngilizce)
  8. John Warrack ve Ewan West (1992) The Oxford Dictionary of Opera Oxford:OUP ISBN 0-19-869164-5. (İngilizce)
  9. Joyce Bourne (1998) Who's Who in Opera: a guide to opera characters Oxford:OUP ISBN 0-19-210023-8. (İngilizce)


Bu liste maddesine adi verilen 93 opera eseri 9 kaynak listenin tümünün içinde bulunmaktadir. Burada adi verilen diğer opera eserleri ise listelerden asgari 5'inde ismi geçenlerdir.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

Genel[değiştir | kaynağı değiştir]
  • Yener, Faruk (1964), 100 Opera 2.ed (Son baskı 1992), İstanbul:Bateş Yayınları ISBN 975-95339-1-X
  • Alier, Roger (2007), Guia Universal de la ópera. Barcelona: Ediciones Robinbook. ISBN 978-84-96924-03-1 (Katalonca)
  • Macy, L. (ed) The New Grove Dictionary of Opera, 2001 ISBN 0-333-60800-3 (İngilizce) ve Grove Music Online [2] Paralı abonelik gerektiren erişme (Erişme tarihi:27.10.2009).
  • Holden, Amanda (ed.) (1993) The Viking Opera Guide. Londra:Viking ISBN 0-670-81292-7. (İngilizce)
  • Warrack,John ve West,Ewan.(1992) "The Oxford Dictionary of Opera. Oxford:Oxford University Press, ISBN 0-19-869164-5. (İngilizce)
  • Boyden, Matthew, et al.. (1997) Opera, the Rough Guide. Londra:Rough Guides, ISBN 1-85828-138-5. (İngilizce)
  • Orrey, Leslie ve Milne, Rodney. (.. ) Opera: A Concise History. Londra:World of Art, Thames & Hudson. ISBN 0-500-20217-6. (İngilizce)
  • Encyclopaedia Britannica: Macropedia Volume 24, 15th edition. Londra:Encyclopaedia Britannica (UK), 1986. ISBN 978-0-85229-434-5. Madde: "Opera" Kisim: "Musical forms and genres". (İngilizce)
  • Parker, Roger (ed). (1994) The Oxford Illustrated History of Opera. Londra:Oxford University Press, ISBN 0-19-816282-0. (İngilizce)
  • Greenfield, Edward et al. (1993) The Penguin Guide to Opera on Compact Discs. Londra:Penguin, ISBN 0-14-046957-5. (İngilizce)
Atıflar[değiştir | kaynağı değiştir]
  1. ^ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z aa ab ac ad ae af ag ah ai aj ak al am an ao ap aq ar as at au av aw ax ay az ba bb bc bd be bf bg bh bi bj bk bl bm bn bo bp bq br bs bt bu bv bw bx by bz ca cb cc cd ce cf cg ch ci cj ck cl cm cn co cp cq cr cs ct cu cv cw cx cy cz Grove Music Online grovemusic.com Paralı abonelik gerektiren erişme (Erişme tarihi:5.11.2009). Katki: William V. Porter (ve Tim Carter)
  2. ^ Alier say. 136
  3. ^ J.Noble (1969) ‘Cavalli's Ormindo’, Musical Times, Cilt:110, say. 830–32 (İngilizce)
  4. ^ Viking say.191
  5. ^ Alier say. 145
  6. ^ Alier say. 143
  7. ^ Alier say. 401
  8. ^ Riding;Dunton-Downer say. 66
  9. ^ Alier say. 153
  10. ^ Viking p.418
  11. ^ Alier say. 335
  12. ^ Alier say. 756
  13. ^ Alier say. 339
  14. ^ Alier say. 853
  15. ^ Alier say. 964
  16. ^ Orrey, Leslie ve Milne, Rodney. Opera: A Concise History. World of Art, Londra: Thames and Hudson. ISBN 0-500-20217-6. say.64
  17. ^ Alier say. 557
  18. ^ a b c d e f g h i say.90-91
  19. ^ Katkı:Graham Sadler
  20. ^ Alier say. 741
  21. ^ Alier say. 264
  22. ^ Alier say. 293
  23. ^ Alier say. 28
  24. ^ Viking say.378-9
  25. ^ Alier say. 356
  26. ^ Alier say.298
  27. ^ Viking say. 393
  28. ^ Viking say. 370
  29. ^ Alier say. 536
  30. ^ Viking say. 752
  31. ^ Alier say. 360
  32. ^ Alier say. 325
  33. ^ Alier say. 405
  34. ^ Alier say. 549
  35. ^ Alier say. 187
  36. ^ Alier say. 268
  37. ^ Alier say. 545
  38. ^ Alier say. 174
  39. ^ Alier say. 157
  40. ^ Viking say. 210-211
  41. ^ Alier say. 251
  42. ^ Alier say. 750
  43. ^ Viking say. 59
  44. ^ Viking say. 1002-1004
  45. ^ Alier say. 785
  46. ^ Alier say. 717
  47. ^ Viking say.1212-14
  48. ^ Oxford Illustrated say.136
  49. ^ Alier say.723
  50. ^ Alier say.1020
  51. ^ Alier say. 39
  52. ^ Viking say.884; say.917-18
  53. ^ Alier say.58
  54. ^ Viking say.659-60
  55. ^ Katkı: Ashbrook"
  56. ^ Viking say.70
  57. ^ Viking say.277
  58. ^ Viking say. 278
  59. ^ Viking say.1176
  60. ^ Alier say. 70
  61. ^ Viking say.71
  62. ^ Viking say. 412
  63. ^ Viking say. 280
  64. ^ Alier say. 206
  65. ^ Alier say. 288
  66. ^ Oxford Illustrated say.246
  67. ^ Alier say.11
  68. ^ Viking say. 660
  69. ^ Alier say.34
  70. ^ Viking say. 282
  71. ^ Alier say. 212
  72. ^ Alier say. 397
  73. ^ Alier say. 216
  74. ^ Alier say. 219
  75. ^ Viking say.92
  76. ^ a b Viking say.1125
  77. ^ a b Viking say.285
  78. ^ Alier say. 225
  79. ^ Alier say. 531
  80. ^ Alier say. 222
  81. ^ Viking say.584
  82. ^ Alier say. 879
  83. ^ Alier say. 229
  84. ^ Viking say.1177
  85. ^ Alier say. 970
  86. ^ Viking say.368
  87. ^ Viking say. 1179
  88. ^ Alier say. 975
  89. ^ Viking p.288
  90. ^ Alier say.231
  91. ^ Viking p.1127
  92. ^ Alier say.883
  93. ^ Alier say. 236
  94. ^ Viking say.48
  95. ^ Viking p.1128
  96. ^ Alier say. 888
  97. ^ Viking say.1181
  98. ^ Alier say.979
  99. ^ Viking say. 1132
  100. ^ Alier say.894
  101. ^ Viking say.94
  102. ^ Viking say.1132
  103. ^ Alier say. 899
  104. ^ Viking say.328
  105. ^ Alier say. 256
  106. ^ Viking say.726
  107. ^ Viking say.661
  108. ^ Alier say. 903
  109. ^ Viking say.968
  110. ^ Viking say.1184-86
  111. ^ Viking say.1139
  112. ^ Oxford Illustrated say.192
  113. ^ Oxford Illustrated say. 193
  114. ^ Viking say. 1143
  115. ^ Alier say. 764
  116. ^ Viking say. 1144
  117. ^ Alier say.923
  118. ^ Alier say. 88
  119. ^ Viking say.228
  120. ^ Viking say.735
  121. ^ Penguin Guide to Opera on CD say. 114
  122. ^ Viking say.1147
  123. ^ Viking say. 97
  124. ^ Alier say. 86
  125. ^ Viking say.1149
  126. ^ Alier say.935
  127. ^ Viking say.115
  128. ^ Riding ve Dunton-Downer say. 285
  129. ^ Viking say.397
  130. ^ Viking say.664
  131. ^ Alier say. 442
  132. ^ Viking say. 1196
  133. ^ Alier say. 986
  134. ^ Viking say. 988
  135. ^ Viking say.1152
  136. ^ Alier say.940
  137. ^ Viking say.116
  138. ^ Viking say.398
  139. ^ Viking say.990
  140. ^ Alier say.781
  141. ^ Viking say.1198
  142. ^ Viking say.1099
  143. ^ Alier say.862
  144. ^ Viking say.738
  145. ^ Viking say.131
  146. ^ Alier say.104
  147. ^ Viking say.1188
  148. ^ Riding ve Dunton-Downer say. 230
  149. ^ Viking say.1190
  150. ^ Riding;Dunton-Downer say. 232
  151. ^ Riding;Dunton-Downer say. 180
  152. ^ Viking p. 718
  153. ^ Riding veDunton-Downer say. 316
  154. ^ Viking say. 1020
  155. ^ Viking say.1020
  156. ^ Viking say.992
  157. ^ Viking say. 118
  158. ^ Alier say.94
  159. ^ Viking say.1191
  160. ^ Riding;Dunton-Downer say. 234
  161. ^ Viking pay. 1192
  162. ^ Riding;Dunton-Downer say. 236
  163. ^ Alier say.1006
  164. ^ Alier say. 573
  165. ^ Penguin Guide to Opera on Compact Discs say. 53
  166. ^ Alier say.743
  167. ^ Viking say. 1087
  168. ^ Alier say. 844
  169. ^ Viking say. 624
  170. ^ Viking say. 738
  171. ^ Riding ve Dunton-Downer say. 179
  172. ^ Viking say.1201
  173. ^ Riding ve Dunton-Downer say. 238
  174. ^ Viking say.866
  175. ^ Viking say.252
  176. ^ Alier say.183
  177. ^ Alier say.746
  178. ^ Viking say.807
  179. ^ Riding ve Dunton-Downer say.297
  180. ^ Viking say.720
  181. ^ Alier say. 511
  182. ^ Riding ve Dunton-Downer say.184
  183. ^ Penguin Guide to Opera on Compact Discs say.54
  184. ^ Oxford Illustrated say.164-5
  185. ^ Alier say.408
  186. ^ Alier say.131
  187. ^ Viking say.134
  188. ^ Riding ve Dunton-Downer say.324
  189. ^ Alier say. 412
  190. ^ Viking say.1094
  191. ^ Alier say.133
  192. ^ Viking say.564
  193. ^ Alier say.390
  194. ^ Riding ve Dunton-Downer say. 298
  195. ^ Riding ve Dunton-Downer say.186
  196. ^ Alier say.372
  197. ^ Riding ve Dunton-Downer say.242
  198. ^ Alier say.597
  199. ^ Alier say.428
  200. ^ Alier say. 113
  201. ^ Alier say.278
  202. ^ Riding ve Dunton-Downer say.192
  203. ^ Alier say.601
  204. ^ Alier say.17
  205. ^ Alier say.393
  206. ^ Alier say.163
  207. ^ Alier say.414
  208. ^ Alier say.281
  209. ^ Alier say.664
  210. ^ Viking say. 203
  211. ^ Riding;Dunton-Downer say. 194
  212. ^ a b Oxford Illustrated say. 269
  213. ^ Alier say. 165
  214. ^ Oxford Illustrated say. 281-7
  215. ^ Viking say. 728
  216. ^ Alier say. 21
  217. ^ Alier say. 24
  218. ^ Alier say. 376
  219. ^ Riding:Dunton-Downer say. 196
  220. ^ Viking say. 559
  221. ^ Riding;Dunton-Downer say. 245
  222. ^ Viking say. 1026
  223. ^ Viking say. 729
  224. ^ Alier say. 643
  225. ^ Alier say. 670
  226. ^ Viking say. 256
  227. ^ Oxford Illustrated say. 285
  228. ^ Viking say. 502
  229. ^ Viking say. 1028
  230. ^ Riding;Dunton-Downer say. 254
  231. ^ Viking say. 1241
  232. ^ Riding;Dunton-Downer say. 326
  233. ^ Viking say. 635
  234. ^ Alier say. 617
  235. ^ Viking say.1029
  236. ^ Riding;Dunton-Downer say. 255
  237. ^ Viking say. 849
  238. ^ Alier say. 813
  239. ^ Viking say. 314
  240. ^ Alier say. 444
  241. ^ Viking say. 137
  242. ^ Viking say. 1045
  243. ^ Alier say. 1029
  244. ^ Alier say. 323
  245. ^ Viking say. 485
  246. ^ Viking say. 168
  247. ^ Viking say. 1251
  248. ^ Budden
  249. ^ Viking say. 773
  250. ^ Alier say. 125
  251. ^ Alier say. 553
  252. ^ Oxford Illustrated say. 286-7
  253. ^ Riding;Dunton-Downer say. 199
  254. ^ Alier say. 815
  255. ^ Alier say. 387
  256. ^ Alier say. 416
  257. ^ Viking say. 505
  258. ^ Oxford Illustrated say. 306
  259. ^ Riding;Dunton-Downer say. 331
  260. ^ Viking say. 1252
  261. ^ Alier say. 1032
  262. ^ Viking say. 953
  263. ^ Viking say. 506
  264. ^ Oxford Illustrated say. 297
  265. ^ Viking say. 477
  266. ^ Viking say. 1076
  267. ^ Alier say. 383
  268. ^ Oxford Illustrated say. 310-11
  269. ^ Viking say. 542
  270. ^ Alier say. 823
  271. ^ Viking say. 980
  272. ^ Alier say. 657
  273. ^ Gülper Refiğ, (1997) Atatürk ve Adnan Saygun: Özsoy Operası, Boyut Müzik, İstanbul, ISBN 975-521-073-3.
  274. ^ Viking say. 1039
  275. ^ Viking say. 1120
  276. ^ Viking say. 1041
  277. ^ Viking say. 613
  278. ^ Viking say. 480
  279. ^ Viking say. 143
  280. ^ Alier say. 829
  281. ^ Viking say. 1115
  282. ^ Viking say. 144
  283. ^ Viking say. 803
  284. ^ Viking say. 802
  285. ^ Viking say. 307
  286. ^ Viking say. 793
  287. ^ Viking say. 649
  288. ^ Viking say. 1050
  289. ^ Viking say. 462
  290. ^ Viking say.
  291. ^ Viking say.1208
  292. ^ Viking say.794
  293. ^ Viking say.795
  294. ^ Viking say.159
  295. ^ Viking say.243
  296. ^ Alier say.285
  297. ^ Viking say.854
  298. ^ Viking say.108
  299. ^ Viking say.1232
  300. ^ Viking say.18

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]