Oberto (opera)

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Oberta
San Bonifacio Kontu
Özgün ismi: Oberto, conte di San Bonifacio
Müzik: Giuseppe Verdi
Libretto: Antonio Piazza ve Temistocle Solera
Galası: 17 Kasim,1839
İlk gösterim yeri: Teatro alla Scala, Milano, İtalya
Oyuncular: *Oberto, San Bonifacio Kontu - bas
  • Leonora, kızı - soprano
  • Cuniza, Ezzelino da Romano'nun kızkardeşi - mezzo-soprano
  • Imelda, Cuniza'nın sırdaşı - mezzo-soprano
  • Riccardo, Salinguerra Kontu - tenör
  • Asil beyler, asil hanımlar, köylüler

Oberto, Conte di San Bonifacio İtalyan opera bestecisi Giuseppe Verdi'nin bestelediği 2 perdelik bir opera eseridir. İtalyanca libretto "Temistocle Solera" tarafından daha önce "Antonio Piazza" tarafından olasılıkla Rocester isimli yazılmış olan bir librettosundan uyarlanarak hazırlanmıştır. Giuseppe Verdi'nin hazırladığı ilk opera eseri olan Oberta operasının hazirlanması dört yıl almıştır ve prömiyeri 17 Kasim 1839'te Milano'de Teatro alla Scala'da yapılmıştır. La Scala'da ilk sahnelenmesi "epeyce başarı" sağlamış ve La Scala'nin empresaryosu olan Bartolomeo Merelli genç besteciye iki yeni opera eseri daha hazırlaması için sipariş vermiştir.[1]

Roller[değiştir | kaynağı değiştir]

Rol Ses tipi Prömiyerde Roller, 17 Kasım 1839
(Orkestra şefi: Eugenio Cavallini )[2]
Oberto, San Bonifacio Kontu bas Ignazio Marini
Leonora, kızı soprano Antonietta Marini-Rainieri
Cuniza, Ezzelino da Romano'nun kızkardeşi mezzo-soprano Mary Shaw
Imelda, Cuniza'nin sırdaşı mezzo-soprano Marietta Sacchi
Riccardo, Salinguerra Kontu tenör Lorenzo Salvi
Koro:Asil beyler, asil hanımlar, köylüler

Konu özeti[değiştir | kaynağı değiştir]

Zaman: 1228
Mekân: Kuzey İtalya

Opera eserinin baslama tarihinden once San Boniface Kontu olan Oberto ile Ezzelino de Romana baskanligi altinda "Salinguerra" ailesi arasinda dusmanlik cikmis ve bu iki aile arasinda bir carpismaya donusmustur. Bu carpismalari San Boniface Kontu Oberto kaybetmis ve Mantuva'ya kacmistir. Hemen sonra Salingeurra Kontu Riccardo, Oberto'nun genc kizi Leonora ile tanismis; onu kandirip igfal etmis ama sonra onu birakmistir. Riccardo aile icinden Enzzelino'nin kizkardesi Cuniza ile bir evlenme yapmak istemektedir. Dugun Bassano'da Cuniza'nin satosunda yapilacaktir. Aldatilmis olan Leonora Bassano'ya gitmeye ve Riccardo'nun nikah gununde onunla karsilasip onun evlenmesine itiraz etmeye karar vermistir.

I. Perde[değiştir | kaynağı değiştir]

Sahne 1: Bassano yakınlarinda bir kır

Riccardo, Ezzelino'nun sarayina girmekte iken bir koro sarkisi ile karsilanir. Cuniza'nin yakinda bulunmasindan aldigi hazzi ifade eden bir sarki soylemeye baslar.(arya:Son fra voi! Già sorto è il giorno...Già parmi udire il fremito.) Kaleye girerler. Lenora gelir ve Riccardo'nun kendini terkmesinin intikamin almaya yemin eder ve ona duymus oldugu ask hakkkinda ve saf genclik gunlerini tekrar yasama bekleyisi hakkinda bir sarki soyler (arya:Sotto il paterno tetto...Oh potessi nel mio core), Sahneyi terk edip koye doner.

Sahne 2: Bassano Şatosu yakınlarında

Tam bu sirada Lenora'nin babasi Oberto gelir. Memleketine donmus olmaktan cok mutludur ama kizi Leonora'nin nerede oldugunu bilmemektedir. Fakat Leonora dgeri dondugunde baba kiz birbirini gorurler ve birbirine takrar kavusmaktan gayet buyuk sevincng duyarlar. Tekrar birbirlerine kavusmanin kendilerini ne kadar sasirttigini ifade ederler. Baba ve kizin birbirine kavusma sevinci Oberto'ya, hemen Leonara'nin daha onceki hic sevmedigi hareket ve davranislarinin kendini kizdirdigi unutmustur. Baba-kiz bas basa verip hazirliklari yapilmakta olan Riccardo-Cuniza dugununu nasil geciktirebilecekleri hakkinda planlar yapmaya koyulurlar.

Sahne 3: Ezzelino'nun sarayında bir oda

Koro sevinc icinde olan yeni gelin adayinin saraya gelmesini kutlayan bir sarki soyler. Fakat Cuniza, Riccardo ile yalniz kaldiginda onu cok sevdigini soylemeke beraber, icinde bu evlilikleri hakkinda bazi gizemli oncel korku hislerinin de bulundugunu ifade eder (arya:Questa gioia che il petto m'innonda)

Cift oradan ayrilinca Leonora sahneye girer ve Imelda onunla konusmaya baslar. Leonora Imolda'ya babasi Oberto'nun da sraya gelmis oldugunu bildirir. Bu sirada Oberto girer ve tam bu sirada Leonora Cuniza'ya Riccardo'nun kendilerini nasil kandirdigin anlatir. Cuniza onlara elinden gelen yardimi yapmayi kabul eder.

Cuniza Oberto'yu yandaki odada saklar ve Riccardo ve onunla birlikte gelen misafirleri yanina cagirir. Riccardo yanina gelince Cuniza Leonora'nin yaninda bulundugunu aciklar ve Riccardo'yu kendine vefasizlik etmekle suclar. Riccardo'nun bunlari kabul etmez ve Leonora'yi suclar. Bunlari yan odadan duyan Oberto onlarin yanina gelir ve Riccardo'yu kizi aleyhinda yaptigi iftiralardan dolayi kendinle duello yapmaya cagirir.

II. Perde[değiştir | kaynağı değiştir]

Sahne 1: Prensesin şatodaki özel dairesi

Cuniza ve İmelda yalnızdırlar. Bir uşak gelip Riccardo'nun Cuniza ile konuşmak için geldiğini bildirir. Cuniza ona karşı duyduğu derin aşk dolayısıyla çok üzgündur (arya: Oh, chi torna l'ardente pensiero). Ama Imelda'ya Riccardo ile konuşup ona tekrar Leonora yanına dönmesini istediğini bildirmesisini ister. Cuniza bunun herkes için uygun ve doğru bir karar olduğunu ve vicdanin bunu istediği için rahatladığını ifade eden bir şarkı söyler (arya: Più che i vezzi e lo splendore)

Sahne 2: Şato bahçelerine yakın ıssız bir mevki

Saraylilar Leonora etrafina toplanip onun cektigi izdiraba karsi ona sempati duyduklarini bildirirler. Onlar ayrilinca Oberto girer ve duello etmek icin Riccardo'yu beklemye koyulur. Kizininin intikamini alacagini ifade eden bir sarki soyler (arya:L'orror del tradimento)

Saraylilar tekrar girerler ve Cuniza'bin Leonora ve Oberto'nun soylediklerini inanmis ve Riccardo'ya Leonara'ya donmesini istedigini bildirdigini soyler. Fakat Oberto hala intikam alma hislerinden ayrilmamistir.

Sonunda Riccardo gelir ve Oberto ile Riccardo arasinda bir kilic duellosu baslar. Tam bu sirada Cuniza Leonora ile birlikte gelirler. Cuniza Riccardo'ya Leonora'yla kendini aldattigini itiraf etmesini bildirir ve Leonora ile evlenmeye razi olmasini istedigini bildirir. Boylece duello gecici olarak biter.

Fakat Oberto tatmin olmamaistir ve kizinin aldatilmasinin intikamini almaktan vazgecmemistir. Riccardo'yla konusarak onunla duelloyu sato yakinidaki korulukta bitirmesi uzerinde israr eder. Sonra herkes sahneden ayrilir. Sahne disinda kilicla yapilan duello carpismalri sesleri gelir. Birazdan Riccardo sahneye girer. Riccardo Oberto'yu yaptigi duelloda oldurmustur ve bundan cok muessir olmustur (arya: Ciel che feci?) Sonra Imelda ve Cuniza sahneye girerler ve Leonora'nin olmus olan babasinin cesedi uizerine kapanmis oldugunu aciklarlar.

Riccardo ayrilir ve cok gecmeden onadan gelmis olan bir mektup aciklanir. Riccardo uzuak bir ulkede surguine gitmistir ve sahibi oladugu herseyi Leonora'ya miras birakmistir. Leonora ise babasinin olumunu unutamayip daima buyuk uzguntu icine girmistir ve bir rahibe olarak inzivaya cekilmeye karar verir.

Seçilmiş ses ve video kayıtları[değiştir | kaynağı değiştir]

Yıl Roller
(Oberto,
Leonora,
Cuniza, Riccardo)
Orkestra şefi,
Opera Evi, Orkestra ve koro
Marka
1951 Giuseppe Modesti,
Maria Vitale,
Elena Nicolai,
Gino Bonelli
Alfredo Simonetto,
RAI Torino Orkestra ve Korosu
Audio CD: Gala
1983 Rolando Panerai,
Ghena Dimitrova,
Ruža Baldani,
Carlo Bergonzi
Lamberto Gardelli,
Baverya Radyo Senfoni Orkestrasi,
Baverya Radyo Korosu
Audio CD: Orpheus
ASIN: B00000598O
1997 Samuel Ramey,
Maria Guleghina,
Violetta Urmana,
Stuart Neill
Sir Neville Marriner,
Academy of St. Martin in the Fields
London Voices
Audio CD: Philips Classics
Cat: 454 472-2
2007 Ildar Abdrazakov,
Evelyn Herlitzuis,
Marianne Cornetti,
Carlo Ventre
Yves Abel,
Orquestra Sinfonica del Principado de Asturias,
Bilbao Opera Korosu
DVD: Opus Arte
Cat: OA 0982 D

Not - Kaynak: operadis-opera-discography.org.uk

Dipnotlar[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Holden, Amanda (Ed.), The New Penguin Opera Guide, New York: Penguin Putnam, 2001. ISBN 0-14-029312-4, s.977
  2. ^ Listenin kaynağı: Budden, Julian, (1974) The Operas of Verdi, C.1, say.44, Londra:Cassell.


Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Dışsal kaynaklar[değiştir | kaynağı değiştir]