NGC 3370

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Koordinat:Sky map 10s 47d 04,0sn; +17º 16' 25″

NGC 3370
NGC 3370 Hi.jpg
Sarmal gökada NGC 3370
Kaynak: NASA/ESA
Gözlem verisi
Dönem J2000
Takımyıldız Aslan
Bahar açısı (α) 10s 47d 04.0sn[1]
Yükselim (δ) +17° 16′ 25″[1]
Gökada sınıfı SA(s)c[1]
Açısal boyut  (V) 3′.2 × 1′.8[1]
Görünür parlaklık  (V) 12.3[1]
Yüzey parlaklığı Magdk.png 13.0[2]
Fiziksel özellikler
Bağlı birlik NGC 3370 Grubu
Aslan II Grupları
kırmızıya kayma (+4266 ± 13) ∙ 10-6[1]
Dikeyhız +1279 ± 4 km/sn[1]
Uzaklık 98 MIy
Tarihçe
Kaşif İngiltere William Herschel
Keşif yılı 1784
Katalog başlıkları
NGC 3370 • GC 2195 • IRAS 10444+1732 • H 2.81 • h 750 • MCG +3-28-8 • PGC 32207 • UGC 5887 • ZWG 95.19
Ayrıca bakınız:
Gökada
Gökadalar dizini

NGC 3370, Aslan takımyıldızı yönünde yaklaşık 98 milyon ışık yılı uzaklıkta bulunan bir sarmal gökada. William Herschel tarafından 21 Mart 1784 tarihinde keşfedilmiştir.

Boyutları bakımından Samanyolu'na benzemektedir. NGC 3370, sıcak alanlara serpilen genç yıldızların oluşturduğu karmaşık sarmal kol yapısını sergiler. NGC 3370'nin merkezi iyi tanımlanmış toz hatlarına ve alışılmadık bir çekirdeğe sahiptir. Bu gökada, mavi bölgelerde genç yıldızların oluşturduğu bir kombinasyon ile sarımsı çekirdekte bulunan daha yaşlı yıldızları içerir.

Araştırmalar[değiştir | kaynağı değiştir]

Hubble Uzay Teleskobu'nun Gelişmiş Araştırma Kamerası tarafından en ince ayrıntılarıyla görüntülenmiş olan bu büyük, güzel ve tam karşıdan görülen sarmal; yalnızca resmedilmeye değer bir güzelliğe sahip değildir, aynı zamanda Sefe türü değişen yıldızlar olarak bilinen yıldızları incelemeye imkân verecek kadar da nettir. Bu zonklayan yıldızlar NGC 3370'in uzaklığını kesin olarak belirlemek için kullanılmıştır. Araştırma için NGC 3370 seçilmiştir; çünkü bu sarmal gökada 1994 yılında çok iyi incelenmiş olan Ia türü bir süpernova patlamasına da ev sahipliği yapmıştır. Sefe ölçümlerine bağlı olarak model yıldız haline gelen süpernovanın bilinen uzaklığının çok daha uzaklarda yer alan süpernovalara yönelik gözlem verileriyle bir araya getirilmesi, tüm evrenin büyüklüğünü ve genişleme oranını ortaya çıkarmaya yardımcı olmuştur.[3]

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynaklar[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ a b c d e f g "NASA/IPAC Extragalactic Database". NGC 3370 için sonuçlar. http://nedwww.ipac.caltech.edu/. Erişim tarihi: 08-11-2006. 
  2. ^ SEDS
  3. ^ APODÇeviri:Murat Tunçay, Tahir Şişman