NFC

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Avusturya Federal Trenleri'nce kullanılan ve bileti geçerli yapan makinalar, aynı zamanda mobil bilet ("Handy-Ticket") alımı için de kullanılmaktadır. Bilet, mobil telefona mesaj olarak gönderilir.

NFC yani Near Field Communication ve Türkçe ismiyle Yakın Alan İletişimi, yeni nesil bir kablosuz iletişim teknolojisidir. NFC teknolojisi temelde, NFC standartlarına uyumlu elektronik cihazlar arasında yakın mesafeli haberleşmeyi sağlar.

Tarihçe[değiştir | kaynağı değiştir]

2002 yılının sonlarında Sony ve Philips ortaklığında geliştirilmiş ve ISO/IEC tarafından 8 Aralık 2003 tarihinde standart olarak kabul edilmiştir. 18 Mart 2004 tarihinde Nokia, Sony ve NXP tarafından NFC Forum, NFC teknolojisinin geliştirilmesi ve yaygınlaştırılması için kurulmuştur.

Benzer Teknolojiler[değiştir | kaynağı değiştir]

Benzer kablosuz iletişim teknolojileri IrDA, Bluetooth, WiFi, ZigBee'den çok daha kısa mesafeli (2-4 santimetre kadar) bir menzile sahip olan teknoloji, Bluetooth ve WiFi gibi nispeten yeni iletişim teknolojilerinden daha düşük bir bant genişliği sunmaktadır.

Kullanıcı Odağı[değiştir | kaynağı değiştir]

Bant genişliği ve menzilin darlığının temel nedeni kullanıcı tecrübesini iyileştirmektir. Zîrâ NFC teknolojisi, cihazların birbirlerine dokunacak kadar yaklaştıkları zaman etkin olmakta, ve cihazların birbirleri ile konuşabilmelerini ancak bu şartlar altında sağlamaktadır. Bu durum cihaz sahipleri için psikolojik rahatlık, kullanım kolaylığı ve de güvenlik sağlamaktadır.

Standartlar[değiştir | kaynağı değiştir]

Şu anda NFC ile ilgili Dünya çapında kabul edilmiş iki standart bulunmaktadır:

  • ISO/IEC 18092/ECMA-340 : Near Field Communication Interface and Protocol-1 (NFCIP-1)
  • ISO/IEC 21481/ECMA-352 : Near Field Communication Interface and Protocol-2 (NFCIP-2)

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]