Nüremberg Duruşması

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Nüremberg Duruşması
Judgment At Nuremberg
Filmin özgün sinema afişi
Yönetmen Stanley Kramer
Yapımcı Stanley Kramer
Senarist Abby Mann
Montgomery Clift
Oyuncular Spencer Tracy
Burt Lancaster
Richard Widmark
Marlene Dietrich
Maximilian Schell
Judy Garland
Montgomery Clift
Werner Klemperer
Müzik Ernest Gold
Cinsi Sinema filmi
Türü Tarih,dram,savaş
Renk Siyah-beyaz
Çıkış tarih(ler)i 1961, ABD
Süre 179 dakika
Ülke Amerika Birleşik Devletleri ABD
Dil İngilizce,Almanca
Diğer adları Nuremberg Duruşması (Türkiye)
Jugement à Nuremberg(Fransa)
Vincitori e vinti(İtalya)
Yom Ha-Dean B'Nirenberg (İsrail)
Urteil von Nürnberg (Almanya)

Nüremberg Duruşması[1] (İngilizce özgün adıyla Judgment At Nuremberg), Stanley Kramer'in yönettiği 1961 ABD yapımı film, gerçek olaylara dayanmaktadır. Film sonraki yıllarda bazı özel televizyon kanallarında Nuremberg Mahkemesi adıyla da yayına verilmiştir[2].

Özet[değiştir | kaynağı değiştir]

Yıl 1948'dir. Film, II. Dünya Savaşı sonrasında yıkıma uğramış Nüremberg şehrinin görüntüleriyle başlar. Bir zamanlar Nazi Partisi'nin ralli düzenlediği şehir, Müttefiklerin saldırıları sonucu artık tanınmayacak haldedir. Savaşın galibi Müttefiklerin başat ülkesi olan ABD, bu eski Alman şehrine, Üçüncü Yönetim (Naziler) döneminde hakim olarak hizmet eden isimleri yargılamak üzere kendi hakimlerini yollar. Bu alışılmadık bir davadır; çünkü davalılar ‘’kanun adına’’ işledikleri suçlarla itham edilmektedirler. Yargılananlar, Üçüncü Yönetim’in adaletini temsil etmektedirler.

Mahkemede, Savcı Tad Lawson, açılış konuşmasını şöyle noktalar: ‘’Yargılananlar, burada, başkalarına vermeyi esirgedikleri adaleti alacaklar.’’

Duruşmada tüm sanıkların hakime verdikleri yanıt aynıdır: Nicht schuldig (Suçsuzum). Fakat öteki davalılardan farklı olarak Ernst Janning, hakimin hiçbir sorusuna yanıt vermez. Janning, mahkemenin yetkisini kabul etmemekte ve böyle yaparak resmi bir şekilde protesto etmek istemektedir. Ernst Janning’i diğerlerinden daha dikkat çekici kılan bir diğer özelliği de başarılarla dolu mesleki geçmişidir. Janning, hukuk doktoru unvanını almış, Doğu Prusya'da hakimlik yapmış, Weimar Cumhuriyeti liderlerinden ve demokratik anayasanın kurucularından biri olmuştur. Dünyanın birçok ülkesinde ders kitabı olarak okutulan hukuk kitaplarının yazarı olarak dünya çapında ün kazanmıştır. 1935’te ise Almanya Adalet Bakanı olmuştur.

Janning'in avukatı Hans Rolfe, bir Alman milliyetçisidir ve Nazilerin yaptıklarının tüm Alman halkına mal edilmesine şiddetle karşı çıkmaktadır. Bu davayı, aynı zamanda Alman halkının onurunu kurtarma davası olarak da gördüğünden davaya dört elle sarılmıştır. Ona göre, mahkemede yargılananlar salt dönemin hakimleri değil, aynı zamanda Alman halkıdır. Ayrıca Hans Rolfe, ülkesini yargılayan ABD'nin Hiroşima ve Nagasaki'de yaptıklarının gözardı edilmesinin mahkemede sıkça üzerinde durulan ‘’yüksek ahlak’’ ve ‘’adalet’’ ile bağdaşmadığını düşünmektedir.

Başlangıçta, sonu belli gibi görünen bu duruşmalar aylar sürmüş ve gidişat beklenilenin aksi bir şekilde olmuştur. Herr Rolfe gibi çok yetenekli ve zeki bir avukatın yanında yaklaşan Sovyet tehlikesi de davanın gidişatını değiştiren en önemli etmenlerdendir. Mahkeme sürerken SSCB'nin Çekoslovakya'yı işgal etmesi, ABD’yi tedirgin etmektedir. Sovyetler yaklaşmaktadır ve Alman halkı, ülkelerini işgal eden Amerikalılardan son derece rahatsızdır. Berlin'in kaybedilmesini Avrupa’nın kaybedilmesi olarak gören ABD, Ruslara karşı Alman halkının desteğinin kazanılması gerektiğini düşünmektedir. Bunun ise onların liderlerini hapse göndererek olamayacağının bilincindedir. Bu nedenle, Nuremberg sanıklarının, mahkeme sonucunda sembolik cezalarla kurtulmaları için Baş Yargıç Dan Haywood’a baskı yaparlar. Haywood, birdenbire kendisini, yargıladığı Nazi hakimleriyle aynı pozisyonda bulur. Yargılanan hakimler, yaptıkları adaletsizlikleri ‘’ülke çıkarları’’ gerekçesiyle savunmuşlardı. Şimdiyse Haywood’un, kendi ülkesinin,ABD’nin çıkarları gereği, insanlık suçuyla yargılanan davalılara sembolik cezalar vermesi gerekiyordu. Yaşanan tüm bu vahşetin ‘’adalet’’in ‘’ülke çıkarları’’na kurban edilmesinin bir sonucu olduğunu düşünen Haywood, kendisinden istenileni değil, olması gerekeni yapacaktır. Bunu yaptığı için büyük tepkiyle karşılaşan Haywood’a ise tek bir kişi destek verecektir: Ernst Janning.

Rol Dağılımı[değiştir | kaynağı değiştir]

Milliyet gazetesinde 20 Ekim 1965'te çıkan bu küçük ilân, Stanley Kramer'ın 1961'de yönettiği ABD yapımı "Judgment at Nuremberg" adlı filmin İstanbul'da sinemalarda aynı gün "Nüremberg Duruşması" adıyla gösterime gireceğini bildiriyor.

Ödüller[değiştir | kaynağı değiştir]

  • 1962 Oscar-En İyi Erkek Oyuncu (Maximilian Schell)
  • 1962 Oscar-Diğer Görsel Yayın Eserleri Dalında En İyi Senaryo (Abby Mann)
  • 1962 Bodil-Avrupalı Olmayan En İyi Film
  • 1963 CEC-En İyi Yabancı Film
  • 1962 David-En İyi Yabancı Film (Stanley Kramer)
  • 1962 Özel David-Marlene Dietrich
  • 1963 Fotogramas de Plata-En İyi Yabancı Performans (Spencer Tracy)
  • 1962 Gümüş Kurdele-En İyi Yönetmen (Stanley Kramer)
  • 1961 NYFCC-En İyi Aktör (Maximilian Schell)
  • 1961 NYFCC-En İyi Senaryo (Abby Mann)
  • 1961 NBR-Top Ten Filmler
  • 1962 Altın Küre-En İyi Erkek Oyuncu (Maximilian Schell)
  • 1962 Altın Küre-En İyi Film Yönetmeni (Stanley Kramer)

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Milliyet, Gazetesi (20 Ekim 1965). ss. 6. Milliyet gazetearsivi-1965. Erişim tarihi: 5 Kasım 2012. 
  2. ^ Milliyet, Gazetesi (27 Nisan 2000). ss. 8. Milliyet gazetearsivi-2000. Erişim tarihi: 5 Kasım 2012. 

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]