Mustafa Abdülcemil Kırımoğlu

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Mustafa Abdülcemil Kırımoğlu 1943 yılında Kırım’ın Sudak şehri yakınlarında ‚Ayserez’ köyünde doğdu. Alman işgali esnasında Mayıs 1944’de Stalin’in Kırım Tatarlarını sürgüne göndermesi ile birlikte, Kırımoğlu da altı aylık bebek olarak ailesiyle sürgüne gönderildi. Taşkent Üniversitesi’nde öğrenim görme talebi, 'Sovyet devletine ihanet eden bir halka mensup olduğu' gerekçesi ile rededildi.

Sürgün yaşamı sırasında resmen Özbekistan’da yaşamasına karşın verdiği insan hakları mücadelesi sürecinde birçok kez sürgüne gönderildi, hapse ve çalışma kamplarına atıldı. 12 Ekim 1986 tarihinde ABD Başkanı Ronald Reagan ile Sovyet lideri Mihail Gorbaçov arasında gerçekleşen Reykjavik Zirvesi'nde Sovyet aydını Andrey Saharov, Sovyet tümgenerali Pyotr Grigorenko ve Kırım Tatarlarının önderi Mustafa Cemilev’in hürriyetlerine kavuşması karara bağlandı. 1989 yılında gizlice Kırım’a döndü. 1991 yılında ise Gorbaçov Kırım Tatarlarının vatanlarına dönmesine izin verdi.Bundan sonra soyadı alarak faaliyete girişti

Kırım Tatarlarının yürütme organı olan Kırım Tatar Millî Meclisi'nin kararı ile kendisine "Kırımoğlu" soyadı verildi. Mustafa Abdülcemil Kırımoğlu 1998 yılında Kırım Tatarlarının barışcı mücadelesine katkısı nedeni ile Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliği Nansen Mülteci Ödülüne layık görüldü. Üç çocuk babası olan Kırımoğlu Bahçesaray ve Kiev’de yaşamaktadır.