Metin Yeğin

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Yazar, belgeselci, gazeteci, sinemacı, işçi, avukat, seyyah... Birçok şeyi birden yaparken 'Sadece dünyayı değiştirmek istiyorum.' diye konuşuyordu. Son iki yılda özellikle barınma hakkı için çalışmaya başladı. 'ViranşehirAx u Av Komünü' örgütlenmesine öncülük etti. Evsiz ailler ile birlikte barınma hakkıları için kerpiç evler yaptı. Buenos Aires’te gecekondu mahallerinde alternatif okul inşa edeken bu kerpiç yöntemini oraya da taşıdı. Radikal, Özgür Gündem, Özgür Politika gazetelerinde 'Dünyanın Sokakları' köşesinde özellikle dünyadaki neoliberal kent inşası ve buna karşı mücadele deneyimlerinindeki yaşadıklarını yazmaya devam etmekte. Şili de işgal üniversitelerinde alternatif halk eğitimi için mücadele etti.

Belgeselleriyle de sokakları anlattı. Kanaltürk, CNN Türk, Hayat tv de iki yüzden fazla 'Dünyanın Sokakları' programıı kuşak olarak yer aldı. NTV, Venezüela Telesur, Arjantin, Macaristan televizyonların da da belgeselleri vardı.BBC ve Açık Radyo'da radyo programları yaptı. Dünyanın birçok festivalinde belgeselleriyle yer aldı. Ödüller kazandı.

'D' filmi ile belgeselde yaptıklarını,ı kurmaca film de de gerçekleştirmeye çalıştı. Sadece dayanışma ile film endüstirisine karşı bağımsız film yapmak için yüzden fazla insanla birlikte yaptıkları bu film Ahmet Uluçay bağımsız film ödülünü aldı. 2001 de ölüm orucu sonunda cezaevinden çıkanlarla birlikte bir grup sinemacıyı buluşturan 'film kolektifi' oluşumuna öncülük etti. Bu çalışma sonunda belgeseller yapıldı, ödüller alındı. Barışa Rock Festivali ve Uluslararası İşçi Filmleri Festivali'nin ilk örgütlenmelerinde yer aldı. Dünyanın her yerinde sempozyumlarda, kongrelerde, fabrikalarda, üniversitelerde, mitinglerde konuştu ve deneyimleri birbirleri ile buluşturdu.

Kitapları;

  • Marcos'la 10 gün (1999),
  • Firari İstanbul (2001), Topraksızlar(2004),
  • Patronsuzlar(2006),
  • Topraksızlar/Bir Şenlikti Uzun Yürüyüş(2006),
  • Likya Yolu(2007),
  • Gerillanın Barışı (2010),
  • Dünyanın Sokakları (2010).

Yaptığı 100'den fazla belgeseli arasında;

  • Ölüm orucu süreci ve sonuçlarını konu alan ve bu süreci dünyaya anlatan "F"(2001) ve "After/Sonra"(2002) filmleri,
  • Brezilya Topraksız İşçi Hareketi'ni /MST anlatan "Topraksızlar",
  • Brezilya-Uruguay-Arjantin'de işgal fabrikalarını ve Piqueteros Hareketini anlatan "Patronsuzlar",
  • El SAlvador-Guetemala ve Meksika'daki gerillanın barış süreceini anlatan "Gerillanın Barışı",
  • Venezuella'da altın madenleri konulu "Altın Yerli Kızların Saçlarından Yapılır",
  • Doğa belgeselleri "Likya Yolu" (2000) ve "Üç Kıtada Devrialem" (2001),
  • Galler'deki İşgal madenleri ile Bolu-Mengen maden direnişinin paralel öykülerini işleyen "Güzel Günler Göreceğiz" (2003),
  • Mısır'da Nisan 2009 isyanını ve büyük grevi anlatan "El Mahalla",
  • Kuzey Arjantin'de ekolojik yıkımı anlatan " Para Pachamama" (2003) ve
  • Çocuklarını yitiren Arjantinli veTürkiyeleri anneleri anlatan "Çocuklarından Doğan Anneler" bazılarıdır.

"1963'te İstanbul'da doğdu. İ.Ü. Hukuk Fakültesi'ni bitirdi. Cambridge Üniversitesi'nde sinema eğitimi aldı. Hiçbir zaman sınıf başkanı olamadı. 12 Eylül'ü cezaevinde karşıladı. Dünyanın birçok ülkesinde avukatlık, bulaşıkçılık, taksi rdu. şöförlüğü, sandviççilik yaptı. Meksika'da Chiapas'da uluslararası insan hakları gözlemcisi, Ekvador'da bambu evlerin yapımında işçi, Guatemala yerli hakları kongresinde katılımcı, Nikaragua'da karides avcısıydı. Chipas'da Subkumandan Marcos'la, Venezuella'da devlet başkanı Chavez'le, Arjantin'de uluslararası terörizm cezaevi hücresinde Leonardo Bertulazzi ile görüştü. Yaptığı filmler 55 ülkenin festivallerinde oynarken, her festivalde, otel ve kahvaltı karşılığında o ülkelerin filmlerini yapmaya devam etti. İtalya'da Il Manifesto'ya, İngiltere'de Nerve'e, Arjantin'de Pais'e yazdı. Türkiye'de ve dünyada birçok gazete ve dergiye, ayrıca duvarlara yazı yazmaya devam ediyor. Türkiye'de NTV'ye, Polonya ve Arjantin televizyonlarına belgesel yaptı. Filmleri Rize Çay Kongresi'nde, Arjantin işgal fabrikalarında, Liverpool üniversitelerinde, sokaklarda gösterildi." [1]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Topraksızlar, İletişim Yayınları, 2004

Dipnotlar[değiştir | kaynağı değiştir]