Messerschmitt

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Messerschmitt.png

Messerschmitt AG, daha sonra Messerschmitt-Bölkow-Blohm (MBB), özellikle Bf 109 ve Me 262 gibi uçaklar başta olmak üzere II. Dünya Savaşı avcı uçaklarının üreticisi olan Alman firması. Firma savaş sonrası hayatta kaldı ve bir dizi birleşme ve DASA tarafından 1989 yılında satın alınmadan önce ismi Messerschmitt olarak değiştirildi, şu anda EADS'ın bir parçası.

Altyapı[değiştir | kaynağı değiştir]

Hükümet yetkilileri Bayerische Flugzeugwerke AG (BFW)'nin, kâr etmeyen Otto-Flugzeugwerke üzerinden kurulmasında büyük yararları olmuştur,1916 yılının şubatında, güney Almanya'daki mühendislik firması MAN AG ve bazı bankalar, uçak üreticisi Otto-Flugzeugwerke'yi satın aldılar. Firmanın bina ve mülkleri üzerinde yatırımcılar yeni bir iş kurdular: Bayerische Flugzeugwerke AG.

Şirket sözleşmesi 19 ve 20 Şubatta hazırlandı ve 2 Mart 1916 tarihinde tamamlandı. 7 Mart 1916 tarihinde şirketin detayları Ticaret Sicilinde 1,000,000 RM (Reich Mark) sermaye ile kaydedildi. Sermayenin %36'sı Bank für Handel und Industrie, Berlin, %30'u MAN AG ve %34'ü Hermann Bachstein, Berlin şeklinde bölündü. İlk genel müdürü daha önce Albatros Flugzeugwerke'de çalışan Peter Eberwein oldu.

Trademark of BFW.jpg

Acil uçak üretimi gereksinimi yüzünden, geliştirme iine zaman yoktu bu yüzden BFW, Albatros Flugzeugwerke lisansı altında uçak üretimine başladı. Bu, hazırlıkların bir ay içinde tamamlanmasından sonra Prussia ve Bavaria Savaş Bakanlıklarına uçak tedarik etmeye başlayabilecekleri anlamına geliyordu. Ancak başlangıçta büyük kalite problemleri ile karşılaşıldı. Alman havacılık mürettebatları, BFW'nin ilk makinelerinde beliren ciddi noksanlardan sık sık şikayetçiydiler. Aynı şey Gustav Otto tarafından iletyilen önceki şirkette de yaşanmıştı. Bu eksikliklerin nedeni üretimdeki hassasiyetsizlikti. İşgücünün büyük çoğunluğu BFW tarafından Otto Flugzeugwerke'den alınmıştı. 1916'nın sonlarında sadece organisazyondaki değişiklikler ve montaj hattında yapılan yoğun denetim bu sorunların çözülmesini sağladı. Bu yapılanlarla BFW ilerleyen aylarda 3000 kişilik bir işgücü ile ayda 200 uçak üreten, Bavaria'da en büyük uçak üreticisi oldu.

Savaşın bitmesi ve uçaklara karşı askeri talepin bitmesi BFW'yi şiddetli sarstı. Böylece şirket yönetimi pazardaki yerini korumak için yeni ürünler aramaya zorlandı. I. Dünya Savaşı sırasında uçakalar ağırlığı hafif tutmak için ağaçtan yapılmaktaydı ve BFW oldukça eski marangoz teçhizatlarına sahipti. Ve şirket hala 200 uçak çıkartacak materyale ve 4.7 milyon reichmarka sahipti. Bu nedenle gerek hammadeyi gerekse teçhizatı mobilye ve mutfak montajı için kullanmak iyi bir fikir olarak göründü. Ek olarak 1921 yılının başlarından itibaren, şirket kendi tasarımı olan Flink ve Hellios adlı motorsikletleri üretmeye başladı.

1921 sonbaharımda Avusturyalı finansçı Camillo Castiglion BFW'yi satın almakla isteğini ilk kez duyurdu. Birçok hissedar Castiglioni'nin teklifini kabul ederken, MAN AG başlangıçta hissedarlığını korudu. Fakat Castiglioni tüm hisseleri satın almak istedi ve MAN'ın genel müdürüne yazdığı bir mektupta BFW'yi "ölmüş, söz bile edilemeyecek tesislere sahip, endüstriyel faaliyetler için favori olmayan bir şehire hiç de uygun olmayan ahşap saclardan yerleşmiş geniş bir döküntü ve coşku için çok az umut ve olayla devam eden bir statüye sahip bir şirket" olarak tanımlayan BMW'nin genel kurul başkanı Franz Josef Popp tarafından destekleniyordu. Görünüşe göre Popp Castiglioni ile hala yakın temastaydı ve belki de sonraki planların başında BMW'nin BFW ile birleşmesi geliyordu. Büyük olasılıkla 1922 yılının ilkbaharında Castiglioni ve Popp, MAN'ı BFW üzerindeki hisseleri konusunda ikna etti, böylece şirket sadece Castiglioninin sahibi olduğu bir hal aldı. Aynı yılın mayıs ayında, İtalya doğumlu yatırımcı BMW'nin motor işlerini Knorr-Bremse AG'den kazandı ve uçak firması BFW ile motor üreticisi BMW'nin birleşmesi arasında bir şey kalmadı.

Reenkarnasyon[değiştir | kaynağı değiştir]

Bayerische Flugzeugwerke (Bavarian Aircraft Works-Bavyera Uçak İşleri), kısaca BFW, 1926 yılında Augsburg, Bavaria'da, Udet-Flugzeugbau GmbH limited şirkete dönüşünce reforma uğradı. İlk başlarda BMW AG şirketteki hisselerine bağlı olarak şirketi tuttu ve denetim kurulunda bulunan Josef Popp tarafından temsil edildi.[1]

Willy Messerschmitt, 1927 yılında şirkete şef tasarımcı ve mühendis olarak katıldı ve bir tasarım birimi oluşturdu. Kendi deyimiyle "hafif ağırlıklı konstrüksiyon" adını verdiği genellikle farklı yatakların tek bir güçlendirilmiş kalkan şeklinde birleştiği bir konsept sözü verdi. Konseptin ilk gerçek testi daha sonra birçok defa rekorlar kaydedecek Bf 108 Tayfun spor uçağıydı. Bu performansa dayanarak şirket Luftwaffe için bir tasarımda bulunması isteğiyle 1935 avcı yarışmasında davet edildi ve aynı tasarım metoduna sahip Bf 109 ile yarışmayı kazandı.

Münih'deki Deutschen Museum'da bulunan bir Bf 109E

Bu noktadan sonra Messerschmitt, tasarımları kadar politik yapısı ve Güney Almanyadaki fabrikasının, Kuzey sahillerindeki kümelenmiş havacılık tarlalarından uzak olduğu kadar güçlü bir şekilde Nazi partisinin favorilerinden biri oldu. BFW, 11 Temmuz 1938 tarihinde Messerschmitt AG olarak ve Willy Messerschmitt'in yönetiminde olacak şekilde yeniden yapılandırıldı. RLM Uçak Tanımlama Sistemindeki Bf öneki , Me şeklinde değiştirildi. Bf 109 ve Bf 110 gibi var olan modeller resmi dökümanlarda eski isimleri ile kalmasına karşın yeni modellerde yeni kodlama kullanıldı. Pratikte 108'den 163'e (Me-163 ile aynı uçak değil) bütün BFW/Messerschmitt Bf önekini kullandılar, sonraki bütün yeni modeller ise Me ön ekini kullandı.

II. Dünya Savaşı[değiştir | kaynağı değiştir]

Savaş sırasında Messerschmitt başlıca tasarım tedarikçisi oldu, Bf 109 ve Bf 110 savaşın ilk yarısı boyunca avcı gücünün muazzam çoğunluğunu oluşturdu. Devasa irilikteki Me 321 Gigant nakliye planörü ve altı motorlu Me 323 gibi birkaç farklı tasarım siparişi verildi. Bununla birlikte savbaşın ikinci yarısında Messerschmitt tamamen jet motorlu tasarımlara yöneldi ve Dünyanın ilk operasyonel jet avcı uçağı Me 262 Schwalbe 'yi (“Swallow” "Kırlangıç") üretti. Ayrıca DFS ( Deutsche Forschungsanstalt für Segelflug- Alman Planör Uçuşu Araştırma Enstitüsü) tasarımı olan ve ilk roket güçlü tasarımı Me 163 Komet 'i üreterek hizmete soktu.

Messerschmitt, 110'un bir sonraki modeli olan Me 210, gibi şirketi neredeyse dağılmaya götürecek kadar felaket etkisi yaratan kötü tasarımlara da sahipti. Tasarım problemleri en sonunda Me 410 Hornisse 'da görüldü fakat sadece birkaç tane yapılmıştı ve bütün hepsi 262'ye çevirildi. Savaşın sonlarında Messerschmitt ayrı ağır bir "Amerikabomber" tasarımı üzerinde çalıştı, Me 264, prototip formunda uçtu ama savaşı görmek için çok geç kalmıştı.

Uçaklar[değiştir | kaynağı değiştir]

Model İsim İlk uçuş Açıklamalar
Bf 108 Taifun (Typhoon) 1934 trainer & transport
Bf 109 Eylül, 1935 avcı,av bombardıman, Me 109'un bir sonraki modeli
Bf 110 12 Mayıs 1936 çift motorlu ağır avcı uçağı, gece avcısı
Me 155 üretilmedi yüksek irtifa avcı uçağı, Bf 109'dan geliştirildi, üretilmedi ve proje Bv 155 olarak Blohm + Voss devredildi
Bf 161 ağır avcı uçağı ; prototip
Bf 162 Jaguar 1937 schnellbomber (hızlı bombacı) Bf 110 üzerine kuruldu
Bf 163 STOL keşif uçağı; prototipi Weserflug AG tarafından yapıldı
Me 163 Komet 1941 başları roket motorlu av önleme uçağı
Me 209 1 Ağustos, 1938 Dünya hız rekorunu kırmak üzere tasarlandı avcı uçağına dönüştürme denemesi başarısız oldu
Me 209-II 1943 avcı uçağı; geliştirilmiş Bf 109, asla üretilmedi
Me 210 Eylül, 1939 iki motorlu avcı uçağı; ayrıca keşif amaçlı kullanıldı
Me 261 Adolfine 1941 uzun menzil rekoru yapmak için üretildi; üretilen üç adedi keşif amaçlı kullanıldı
Me 262 Schwalbe (kırlangıç) 18 Temmuz, 1942 iki motorlu av ve saldırı uçağı ; kullanılan ilk jet motorlu avcı uçağı
Me 263 asla uçurulmadı roket itişli önleme uçağı; Me 163'ün güçlü bir şekilde geliştirilmesi
Me 264 Amerika (America) 23 Aralık, 1942 stratejik bombardıman uçağı, Amerika Bomber program adı altında geliştirildi
Me 265 üretilmedi saldırı uçağı, teklif edildi
Me 309 Temmuz, 1942 avcı uçağı ; Me-109 yerine konulmak üzere geliştirilmiş fakat düşük performans vermiştir
Me 310 1 adet üretildi baınçlı kabine sahip geliştirilmiş Me 210, teklif edildi
Me 321 7 Mart, 1941 Büyük nakliye planörü
Me 323 Gigant (dev) Düştü, 1941 Büyük nakliye uçağı; Me 321'den geliştirilerek güçlendirildi
Me 328 Düştü, 1943 pulsejet-güçlü selbstopfer veya parazit avcı uçağı
Me 329 ağır avcı bombardıman ;
Me 334 kuyruksuz avcı uçağı, Me 163 benzeri (geliştirme durduldu)
Me 409 Zwilling (Twin) ağır avcı uçağı; iki Me 209 gövdesinin bir iskelette birleştirilmesiyle elde edildi, Me 109Z ve Heinkel He 111Z benzeri(geliştirme durdurldu)
Me 410 Hornisse (Hornet) 1943 Çift motorlu ağır avcı uçağı ve hızlı bombardıman uçağı; Me 210'un geliştirilmiş modeli
Me 509 üretilmedi Me 309 üzerine kurulu avcı uçağı, fighter, motor P-39 Airacobra'daki gibi kokpitin hemen arkasına yerleştirilmiştir
Me 510 üretilmedi çift motorlu avcı bombardıman uçağı; Me 410 türevi
Me 600 Bussard (Buzzard) ender, Arthur Sack A.S.7V-1 için yapılmış geçici tasarım
Me 609 ağır avcı uçağı; iki Me 309 gövdesinin bir iskelette birleştirilmesiyle elde edildi Me 109Z ve Me 409 benzeri (geliştirme durdurldu)
P.1101 uçmadı prototip swing-wing jet önleme uçağı; Bell X-5 e esin kaynağı oldu

Referanslar ve notlar[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ BMW Historical Archives www.BMWgroup.com

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]