Mercialı Offa

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Offa
Mersiyalı Offa
Offa head.gif
Hüküm süresi 757 – Temmuz 796
Önce gelen Mersiyalı Beornred
Sonra gelen Mersiyalı Ecgfrith
Ölüm tarihi Temmuz 796
Ölüm yeri Bedford, Bedfordshire, İngiltere
Eşi Cynethryth
Babası Thingfrith

Mersiyalı Offa (ö. Temmuz 796) ya da sadece Offa. 757-796 arasında Mersiya(en) kralı. İngiltere'nin güneyinde Anglosakson döneminin en güçlü krallıklarından birini kurmuştur.

Bir mankus ya da 4,25 gram ağırlığında ve Abbâsîler Hâlifeliği'nde kullanılan islâmî altın dinara eşdeğer olan "Birinci Mersiya kralı Offa" tarafından Mersiya-İngiltere'de ilk defa 774 tarihinde bastırtılmış, arkasında "Lâ ilâhe il-l'Allah" yazan altın bir sikke. Sikkenin diğer yüzününde dairevî bir şekilde "Allah Muhammedi yeryüzünde size bu dinî hakim kılsın diye gönderdi", şeklinde Kur'ân'dan alınma bir ayet yazmaktadır.[1]

Yaşamı[değiştir | kaynağı değiştir]

Mersiyalı bir hükümdar ailesinden geliyordu. Kuzeni kral Aethelbald'ın (715-757) öldürlmesiyle başlayan iç savaş sonunda iktidarı ele geçirdi. Mersiya içinde ve dışında birçok küçük krallığı kendine bağlayarak İngiltere'nin Yorkshire'ın güneyinde kalan kısmını tek bir yönetim altında birleştirdi. 796'da Frank Kralı Şarlman ile ticaret antlaşması imzaladı. Papa I. Hadrianus'la dostça ilişkiler kurdu. Bu ilişkini sonucunda Offa, papanın İngiliz kilisesi üzerinde egemenlik kurmasına izin verirken, papa da Offa'nın Lichfield bölgesinde bir başpiskoposluk kurmasına izin verdi. Böylece Mersiya Kilisesi Canterbury Başpiskoposluğu'nun esaretinden kurtulmuş oldu.

"Offa" topraklarının sınırlarını "Wye" Irmağına kadar genişletikren sonra Offa Seddi olarak bilinen savunma setiyle koruma aldı. Mersiya ile batıdaki Gal yerleşmelerini ayıran bu set günümüzde de hala ayaktadır.

Bastırdığı Arapça sikkeler[değiştir | kaynağı değiştir]

Offa hükümdarlığı sırasında üzerinde kraşın adı ve ünvanıyla birlikte sikkelerin kalitesinden sorumlu olan kişinin adının da yazılı olduğu yeni metal paralar bastırdı. Offa'nın para kısmında uyguladığı uygulama İngiltere'de birkaç yüzyıl boyunca uygulandı. 774 yılında 4,25 gram ağırlığında ve Abbâsîler Hâlifeliği'nde kullanılan islâmî altın dinara eşdeğer olan ve arkasında "Lâ ilâhe il-l'Allah" yazan "altın sikkeler" bastırdı.

Vefâtı ve sonrası[değiştir | kaynağı değiştir]

Offa, 29 Temmuz 796[2][3][4][5] tarihinde vefât etti ve Bedford'ta defnedildi.[6] Yerine oğlu Ecgfrith geçti. Ama "Anglo-Saxon tarihî vakanüvis" kayıtlarına göre Ecgfrith sadece 141 gün hükümdarlık yaptıktan sonra ölmüştü.[7] Alcuin tarafından 797 tarihinde Osbert adında Mersiyalı bir eyâlet sulh hâkimine yazılan mektuptan anlaşıldığı üzere Offa kendi oğlu Ecgfrith'in yerine hükümdâr olabilmesi için her yola başvurmuştu. Alcuin'e göre Ecgfrith eceliyle ölmemiş, babasının tahtı oğluna bırakabilmek için geçmişte işlemiş olduğu cinâyetlerin intikâmını almak için öldürülmüştü.[8] Ecgfrith'in 787'de kutsanmasından evvel, Offa'nın hanedan mensubu olabilecek rakiplerinin tamamını saf dışı bırakmış olduğu aşikâr. Offa'nın bu konudaki gayretlerinin geri teptiği anlaşılıyor. Mersiya Hanedanı incelendiğinde ne Offa'nın ne de Ecgfrith'in soyundan gelen bir erkeğin hükümdar olmadığı anlaşılıyor. Ecgfrith'in halefi olan Coenwulf'un ise sadece Offa ile uzaktan bir akrabalık bağı mevcuttu.[9]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Not: Kelt Kralı Offa'nın dinî i'tikadı. (Saat 22:37 - 22:51 arasındaki kesim).
  2. ^ Kirby, Earliest English Kings, p. 177.
  3. ^ Miller, Sean. "July 29, 796: Death of King Offa of Mercia". Anglo-Saxons. anglo-saxons.net. http://www.anglo-saxons.net/hwaet/?do=get&type=day&id=07290796. Erişim tarihi: April 12, 2012. 
  4. ^ Knight, Kevin (2009). "Offa". Catholic Encyclopaedia. newadvent.org. http://www.newadvent.org/cathen/11215c.htm. Erişim tarihi: April 12, 2012. 
  5. ^ Brown & Farr, Mercia: An Anglo-Saxon Kingdom In Europe, p. 310
  6. ^ Simon Keynes, "Cynethryth", in Lapidge, Encyclopaedia of Anglo-Saxon England, p. 133.
  7. ^ Swanton, Anglo-Saxon Chronicle, p. 50.
  8. ^ Whitelock, English Historical Documents, 202, pp. 786–788.
  9. ^ Yorke, Kings and Kingdoms, p. 118.