Mareşal talep fonksiyonu

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Mikroekonomide kullanılan Mareşal talep fonksiyonu ya da Marshall talep fonksiyonu, tüketici her bir fiyat ve mal durumunda ne kadar alacak, dikkate alarak ki bu karar yararın maksimumlaştırılmasının sorununu çözecektir. Marshall talep fonksiyonu hem de Valras talebi veya "karşılığını vermeyen talep fonksiyonu" olarak kullanılabilmektedir. Çünkü Marshall'ın erken tahlili devletin efektlerini dikkate almıyordu.

Yararın maksimumlaştırılması sorununa uygun olarak, p fiyatlarına L ürünleri vardır. w var-devletine sahip olan tüketici ve bir takım olanağı olan seçenekler mevcuttur:

B(p, w) = \{x : \langle p, x \rangle \leq w\},

burada,  \langle p, x \rangle fiyatların iç ürün adı ve ürünlerin sayısıdır. Tüketicinin yararlılık formülü aşağıdaki gibidir:

u : \textbf R^L_+ \rightarrow \textbf R.

Tüketicinin Marshall talep uygunluğu şöyle tanımlanmaktadır:

x^*(p, w) = \operatorname{argmax}_{x \in B(p, w)} u(x).

Eğer faydayı maksimumlaştıran seçim her bir fiyat ve servet için tekse, buna Mareşal talep fonksiyonu ya da Marshall talep fonksiyonu adı verilir.

Örnek[değiştir | kaynağı değiştir]

Eğer iki ürün varsa, onda kendi gelirini hep her bir ürün için yarıya bölen tüketici Mareşal talep fonksiyonu'na sahiptir.

x(p_1,p_2,w) = \left(\frac{w}{2p_1}, \frac{w}{2p_2}\right).

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]