Lucius Julius Caesar IV

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Lucius Julius Caesar MÖ 90'da Konsül olarak görev yapmış olan Lucius Julius Caesar'ın oğludur. Aynı adı taşıyan, Julia Antonia'nın kardeşi, dolayısı ile de Marcus Antonius, Gaius Antonius, ve Lucius Antonius'un dayıları olan Lucius Julius Caesar'ın babasıdır. MÖ 64 yılında konsül olarak seçilmiştir.

Kariyeri[değiştir | kaynağı değiştir]

Catilina Tertibine karışanların cezalandırılmasıyla ilgi Senatoda yapılan oturumda, aralarında kendi kayın biraderi Publius Cornelius Lentulus (Sura)'da olduğu halde, ölüm cezası için oy kullanmıştır. Konsüllük görevinin ardından augur olarak görev yapmıştır. MÖ 52 yılında ise kuzeni Jül Sezar'ın Galya seferine legate olarak katılmıştır. Galyanın fethinin tamamlanmasının ardından Marcus Porcius Cato'nun etkisi altındaki Senato Sezar'ı eyaletlerdeki ve ordudaki görevlerinden uzaklaştırmaya çalışmıştır. Bu durum üzerine Jül Sezar Rubicon nehrini geçerek iç savaşı başlattığında Lucius Caesar Gnaeus Pompeius Magnus'a karşı kuzeninin yanında yer almıştır. Ancak optimateslere karşı yürütülen savaşta aktif olarak görev yapmamıştır.

Farsalus savaşı'nın ardından Sezar bazı kıdemli lejyonlarını İtalya'ya göndermişti. Ancak bu lejyonlar isyan etmiş ve Sezar'ın Magister Equitum'u Marcus Antonius'u Romadan ayrılarak kendileri ile çalışması için davet etmişlerdi. Onun yokluğunda göreve Lucius Caesar atandı. Maalesef Lucius Caesar'ın Romadaki kargaşayı önlemek için çok yaşlı olduğu kanıtlanmıştır.

Sezar'ın MÖ 44'de öldürülmesi tüm Roma Cumhuriyetinde istikrarsız bir atmosfere yol açmıştı. Sezar taraftarları ve Liberatoresler arasındaki çekişmenin günden güne daha kötüye gitmesi üzerine tarafsız kalmak için emekli olarak Neapolis'e çekildi. Bu emeklilik kısa soluklu oldu ve Lucius Caesar aynı yılın sonlarına doğru Roma'ya geri döndü. Açıkça, Antonius'un tarım yasasına muhalefet edenlerin lideri Marcus Tullius Cicero'nun senatoryal fraksiyonuna dahil oldu. Ancak senatonun Antonius'a savaş ilan ederek bir iç savaşa yol açmasından çekindiğinden yeğenini açıkça terk etmedi. Hepsinden öte, ufukta görünen iç savaşı sezmiş ve bunu önlemek için karşıt grupları bir araya getirmeye çalışmıştır. Antonius'un birkaç savaşı kaybetmesi üzerine onun devlet düşmanı ilan edilmesini isteyen ilk kişlerden biridir. Bunun bedelini İkinci Üçlü Yönetimin oluşturulmasından sonra yeğeninin ve kendi adının yasaklılar listesine dahil edilmesiyle ödemiştir. MÖ 43 yılından sonraki bir zamanda ölmüştür.

Kaynaklar[değiştir | kaynağı değiştir]