Love (müzik grubu)

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Love
Köken Los Angeles, ABD
Etkin yılları 1965–1996
2002–2005

Love, 1960 sonları ve 1970 başlarında aktif olan bir Amerikan müzik grubudur. Grup, şarkıcı, söz yazarı ve gitarist Arthur Lee ve grubun ikinci söz yazarı, gitarist Bryan MacLean tarafından yönetilmekteydi. Farklı ırklardan gelme elemanlara sahip ilk Amerikan pop gruplarından olan Love, müziklerinde rock and roll, folk müzik ve psychedelic müzikten etkilenmiştir.

Tarih[değiştir | kaynağı değiştir]

Kuruluş[değiştir | kaynağı değiştir]

5 yaşından beri Los Angeles'ta yaşayan Arthur Lee, the LAG's ve Lee's American Four adlı gruplarda 1963'ten beri çalmaktaydı. Rosa Lee Brooks için 1964'te, gitarları Jimi Hendrix'in çaldığı "My Diary" adında single olarak yayınlanan bir şarkı yazmıştı. Gelecekteki Love bateristi Michael Stuart'ın çaldığı The Sons of Adam grubu da "Feathered Fish" adlı bir Lee bestesi kaydetmişti. Ancak, The Byrds grubunun bir konserini izledikten sonra, Lee R&B tarzından folk rock'a geçmeye karar verdi. Kısa süre sonra kendisi gibi Memphis'li gitarist Johnny Echols, bas gitarist Johnny Fleckenstein ve baterist Don Conka ile "The Grass Roots" adlı bir grup kurdu. Byrds'in turnesinde asistanlık yapan Bryan MacLean'in gruba katılmasından kısa bir süre sonra, grup The Grass Roots adında başka bir grubun single çıkardığını öğrenince, isimlerini Love olarak değiştirdiler.

Love, 1965 Nisan'ında Los Angeles klüplerinde çalmaya başladı ve ünlendi. "Revelation" gibi uzun şarkılar çalarak, dönemdaşları Rolling Stones ve Yardbirds gibi ilgi görüyorlardı. Grup, bir zamanlar korku filmi aktörü Bela Lugosi'nin sahip olduğu bir evde beraber yaşıyorlardı ve grubun ilk iki albümünde bu evin bahçesinde çekilmiş fotoğraflar vardı.

Popülerite[değiştir | kaynağı değiştir]

Elektra Records şirketi ile sözleşme imzaladıktan sonra, grup 1966'da Burt Bacharach şarkısı "My Little Red Book" şarkısını yorumlayarak küçük çaplı bir hit yarattılar. Bu dönemde, Lee, Conka ve Fleckenstein'ı kovup yerlerine Alban "Snoopy" Pfisterer ve Ken Forssi'yi aldı. İlk albümleri "Love", Mayıs 1966'da yayınlandı ve "Signed D.C" ve MacLean'in bestesi "Softly to Me" şarkılarını barındırıyordu. Albüm iyi sayılabilecek bir satış rakamına ulaştı ve listelerde 57 numaraya çıktı.

Ağustos 1966'da single'ları "7 and 7 Is" 33 numaraya çıkarak en iyi liste performansını yaptı. Bu dönemde gruba üflemelilerde Tjay Cantrelli ve davulda Michael Stuart katıldı. Hiçbir zaman kendine güvenen bir davulcu olmayan Pfisterer ise harpsikorta geçti.

Grubun müzikal ünü, büyük ölçede 1967'de çıkan iki albümleri, Da Capo ve Forever Changes'a dayanmaktadır. O yılın ocağında yayınlanan Da Capo, "Stephanie Knows Who" ve "7 and 7 Is" gibi rock şarkılara, ve "Que Vida" ve "She Comes in Colors" gibi melodik şarkılara ev sahipliği yapıyordu. Byrds etkisinin kaybolmasıyla, caz ve klasik müzik etkileşimli melodik havalı sanat şarkıları yapmaya başladılar. Bazı müzik eleştirmenleri, albümün birinci bölümündeki şarkıların, ikinci bölümdekilerle karşılaştırıldığında daha uğraşılarak hazırlandığını, bu yüzden de albümün tek taraflı bir albüm olduğunu söylediler. Cantrelli ve Pfisterer kısa bir süre sonra grubu terketti ve grup tekrardan 5 kişilik oldu.

Kasım 1967'de yayınlanan Forever Changes, grubun birçok neden yüzünden dağıldığı bir dönemde kaydedilen akustik gitar, yaylılar ve üflemelilerle hazırlanmış şarkılardan oluşuyordu. Prodüktör Bruce Botnick aslında tüm albümü Lee ve MacLean'i destekleyen stüdyo müzisyenleriyle kaydetmeyi planlamaştı ama böyle kaydedilen iki şarkı sonrası grubun geri kalanı da kayıtlara katılarak 64 saatte albümü bitirdiler. "You Set the Scene" bazı progresif rock radyo istasyonlarında çalınırken, albümün tek başarılı single'ı MacLean tarafından yazılmış "Alone Again Or" oldu. Bu dönede Love, İngiltere'de daha popülerdi. Albümleri kendi ülkelerinde en iyi 154. olsa da İngiltere de 24. olmuşlardı. Ancak, ABD'de eleştirmenler tarafından en çok takip edilen gruplardan biriydi.

Sonraki yıllar[değiştir | kaynağı değiştir]

Eroin bağımlılığına sahip MacLean kısa süre sonra grubu terketti. Daha sonra da Lee dışındaki tüm elemanlar gruptan ayrıldı. MacLean daha sonra Hıristiyanlık temalık şarkılarla piyasa döndü. Echols ve Forssi de eroin bağımlılığı yaşadılar ve müzik piyasasından kayboldular. Grupta tek başına kalan Arthur Lee, yeni grup üyeleri bularak Love adıyla müzik yapmaya devam etti. Gitarda Jay Donnellan ve Gary Rowles, basta Frank Fayad ve bateride George Suranovich'in bulunduğu yeni kadro, eski kadroya göre çok farklı bir şekilde blues-rock yapıyorlardı. Kadronun değişik şekilleriyle üç albüm kaydedildi: 1969'da Four Sail ve Out Here, 1970'de False Start. False Start albümünün bir şarkısında Jimi Hendrix çaldı. Arthur Lee, 1972'de solo albümü Vindicator'ı çıkarı. 1974'te ise son Love albümü Reel to Reel, Lee ve stüdyo müzisyenleri tarafından yayınlandı. Love, 1970lerin sonunda tamamen dağıldı ve sonraki yıllar boyunca yeniden birleşme planları gerçekleşemedi. Lee, 1994'te çıkardığı "Girl on Fire" single'ı ile piyasalar kısa süreli bir dönüş yaptı.

Silahlı saldırı yüzünden 1995-2001 arasında hapis yatan Arthur Lee, Baby Lemonade grubunun elemanları ile çalışarak Love'ın klasik şarkılarını çalmaya başladı. 2000'lerin başında Love'ın diğer kurucusu ve orijinal gitaristi Johnny Echols, Lee'ye katıldı ve bu kadro "Love with Arthur Lee and Johnny Echols" adıyla çaldı. Bu grup birkaç yıl boyunca turneye çıktı ve sık sık Forever Changes albümünü tamamen çaldılar.

Ken Frossi, 10 Ocak 1998'de memleketi Florida'da 54 yaşında beyin tümöründen öldü. Bryan MacLean, 52 yaşında, 25 Aralık 1998'de grupla ilgili bir grup için araştırma yapan genç bir hayran ile akşam yemeği yerken geçirdiği ani bir kalp krizi ile Los Angeles'da öldü. Arthur Lee, 61 yaşında 3 Ağustos 2006'da Memphis'te, kan kanserinden öldü. 2009'da Echols, Baby Lemonade elemanları ve Wondermints grubundan Probyn Gregory'den oluşan Love kadrosu Amerika ve Kanada'da turneye çıktılar.

Etkileri[değiştir | kaynağı değiştir]

Bugün, grubun ünü, kendi dönemlerinde yaşadıkları sınırlı başarının çok üstündedir. Özellikle 1967 albümleri Forever Changes, eleştirmenler tarafından saygı görmektedir. Grubun etkisi saykodelik grupları aşıp, Television Personalities ve The Jesus and Mary Chain gibi punk ve post-punk gruplarına da ulaşmıştır. The Jesus and Mary Chain'den William Reid, grubun "Automatic" albümünden "Head On" şarkısının klibinde Love t-shirt'ü giymişti. The Damned, Anything albümünde "Alone Again Or" şarkısını, The Hellacopters ise "A House Is Not A Motel" şarkısını yorumlamıştır. Love ayrıca 1960lardan etkilenmiş The Stone Roses, The Bluetones, Shack, The Stands, Primal Scream ve kritikler tarafından mini albümü "You Set the Scene"in adını, Forever Changes albümündeki aynı adlı şarkıdan alan Ricky gibi İngiliz sanaçtçıları da etkilemiştir.