Leonardo Sciascia

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Leonardo Sciascia [okunuşu: Şaşa] (8 Ocak, 1921 - 20 Kasım 1989), İtalyan yazar ve siyasetçi.

Yaşamı[değiştir | kaynağı değiştir]

Sciascia, Sicilya'daki Agrigento ilinin merkezi Agrigento'ya bağlı Casalmuto'da dünyaya geldi. Caltanissetta'daki Istituto Magistrale'de öğrenim gördü. Memurluk, öğretmenlik gibi çeşitli görevlerde bulunduktan sonra, 1968'de emekli olup, bütün zamanını yazarlığa ayırdı. Sciascia, 1976'da siyasete girerek, İtalyan Komünist Partisi'nden Palermo belediye meclisi üyeliğine seçilmiş, daha sonra Radikal Parti milletvekili olarak parlamentoda görev yapmıştır.

Sciascia, 1989'da Palermo'da öldü.

Eserlerinin konusu[değiştir | kaynağı değiştir]

Sciascia'nın 1950'de çıkan ilk eseri, faşizm üzerine bir yergiydi: Favole della dittatura (Diktatörlük Masalları). Şiirlerini iki kitapta toplayan yazar, 1956'da yayımlanan Le parrocchie de Regalpetra (Regalpetra Kilise Bölgeleri) başlıklı ilk önemli romanında küçük bir Sicilya kasabasının tarihini, siyasetin kasaba halkı üzerindeki etkilerini işliyordu. Sciascia asıl başarılı olduğu roman türünü 1961'de yayımladığı Il giorno della civetta (Türkçeye Baykuş ve Baykuşun Günü başlıklarıyla çevrilmiştir) ile keşfetti. Bu roman, Mafya'yı konu alıyordu.

Il Caso Moro (Moro Davası) adlı kitabında, seçkin bir Hıristiyan Demokrat siyasetçi ve devlet adamı olan Aldo Moro'nun Kızıl Tugaylar tarafından kaçırılmasını ve öldürülmesini bir adli tıp uzmanı titizliğiyle işler.

Eserleri[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Il giorno della civetta (Torino: Einaudi, 1961).
    • Baykuş, çev. Necdet Adabağ (Ankara: Babil, 1972).
    • Baykuşun Günü, çev. Dumrul Cemgil (İstanbul: Belge, 1994).
    • Baykuşun Günü, çev. Semin Sayıt (İstanbul: Can, 2002).
  • Il consiglio d’Egitto (Torino: Einaudi, 1963).
    • Mısır Konseyi, çev. Dumrul Cemgil (İstanbul: E, 1983).
    • Mısır Konseyi, çev. Kemal Atakay (İstanbul: Can, 2007).
  • L’Onorevole (Torino: Einaudi, 1965).
    • Sayın Bakanım, çev. Necdet Adabağ (Ankara: Gündoğan, 1995).
  • A ciascuno il suo (Torino: Einaudi, 1966).
    • Her Koyun Kendi Bacağından, çev. Süleyman Nebioğlu (İstanbul: E, 1975).
    • Oyunun Kuralı, çev. Gül Işık (İstanbul: Ada, 1986).
  • Todo modo (Torino: Einaudi, 1974).
    • Her Türlü, çev. Kemal Atakay (İstanbul: Can, 2007).
  • Nero su nero (Torino: Einaudi, 1979).
    • Siyah Üstü Siyah, çev. Nasuhi Güpgüp (İstanbul: Sel, 1998).
  • Una storia semplice (Miano Adelphi, 1989).
    • Basit Bir Olay, çev. Semin Sayıt (İstanbul: Can, 1999).

Eserleri üzerine İtalyanca kaynaklar[değiştir | kaynağı değiştir]

  • D'Alessandra, M. ve S. Salis (yay. haz.), Nero su giallo: Leonardo Sciascia eretico del genere poliziesco (Milano: La Vita Felice, 2006).
  • Fascia, V., F. Izzo, A. Maori, La memoria di carta: Bibliografia delle opere di Leonardo Sciascia (Milano: Otto/Novecento, 1998),
  • Jackson, G., Nel labirinto di Sciascia (Milano: La Vita Felice, 2004).
  • Milone, P., L'enciclopedia di Leonardo Sciascia: caos, ordine e caso : atti del 1o ciclo di incontri (Roma, gennaio-aprile 2006).
  • Palazzolo, L., Leonardo Sciascia deputato radicale 1979-1983 (Kaos, 2004).
  • Pogliaghi, L. (yay. haz.), Giustizia come ossessione: forme della giustizia nella pagina di Leonardo Sciascia (Milano: La Vita Felice, 2005).
  • Vecellio, V. (yay. haz.), L'uomo solo: L'Affaire Moro di Leonardo Sciascia (Milano: La Vita Felice, 2002).
  • Vecellio, V., Saremo perduti senza la verità (Milano: La Vita Felice, 2003).

Ayrıca, La Vita Felice Yayınevi'nin yayımladığı yıllık Quaderni Leonardo Sciascia dergisi yazar üzerine belgeler, yazılar, incelemeler, vb. yayımlar.

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]