Konotasyon

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Konotasyon[1] veya konnotasyon,[2] bir sözcüğün birincil ve edebî anlamlarının yanı sıra insanda uyandırdığı duygu ve düşüncelerdir.[3] Genellikle olumsuz veya olumlu konotasyona sahip olmak şeklinde kullanılır. Örneğin Türkçede "şişko" sözcüğü olumsuz bir konotasyona sahipken -ve bazı durumlarda hakaret kabul edilebilirken- aynı anlamdaki "kilolu" sözcüğü daha nötrdür. Benzer şekilde "tombul" sözcüğü de sevimlilik duygusu uyandırır ve daha olumlu bir konotasyona sahiptir.

Konotasyon kavramı sıklıkla denotasyon ile karşılaştırmalı olarak kullanılır. Denotasyon bir sözcüğün birincil anlamını temsil ederken; konotasyon, bahsi geçen sözcüğün diğer karakteristikleri ile ilgili bilgi verir. Örneğin anne sözcüğünün birincil anlamı ve denotasyonu "çocuk sahibi kadın"dır. Aynı sözcüğün konotasyonları ise "sevgi" ve "koruma" gibi kavramlardır.[3]

Etimoloji[değiştir | kaynağı değiştir]

Konotasyon sözcüğü Latince connotare (ilaveten işaretlemek) sözcüğünden gelir.[3]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Seminer Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Fakültesi, 1995. sf 110
  2. ^ Terim sorunları ve Terim Yapma Yolları Hamza Zülfikâr. Türk Dil Kurumu. 1991. sf 21
  3. ^ a b c "connotation." Oxford Dictionary of English 2e, Oxford University Press, 2003.