Kilise Slavcası

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Kilise Slavcası
Ana dili olanlar Doğu Avrupa
Konuşan sayısı —  (tarih gerekli)
Dil aileleri
Varsayılan
  • Kilise Slavcası
Yazı sistemi Glagol alfabesi
Kiril alfabesi
Dil kodları
ISO 639-1 cu
ISO 639-2 chu
ISO 639-3 chu

Kilise Slavcası, Bulgar, Sırp, Makedon, Rus, Çek, Hırvat Ortodoks kiliselerinin ayinlerde kullandığı yazı ve konuşma dilidir. Telaffuz ve yazımın kökeni Eski Doğu Slavcadan kelimeler ve ifadelere uygun şekilde uyarlanmıştır. Yazı dillerinde Erken Kiril Dönemi ve eskiden kalma Glagolitik etkiler kaldı. 1491 yılında kitapları ilk kez Krakow'da basıldı.

Türleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Slavlar, Kilise Slavcasını kendilerine uyarladılar ve bu Kilise Slavcasını üçe ayırdı:

Rus Kilise Slavcası[değiştir | kaynağı değiştir]

On sekizinci yüzyılda Rus Kilise Slavcası edebiyat olarak çok değişti.Yaygın bir kullanım aldı.Dostoyevski gibi yazarlar bu edebiyatta yazı yazdılar. Ve Güney Slav Dillerinden daha çok Rus Kilse Slavcasında daha fazla Rusça kelime kullanılmıştır bazıları da farklı çekimlere uğramıştır. Bu yüzden Rusçayla bu dil arasında anlaşılabilirlik mümkündür. Rus Kilise Slavcası da bazı istisnalar sonucu yazıldığı gibi okunur. Kelime çekimleri ve vurgu dışında pek değişiklik yoktur.

Sırp Kilise Slavcası[değiştir | kaynağı değiştir]

Sırpçada bazı harfler olmadığından Sırp Kilise Slavcasının bu dile göre uyarlanışı çok daha farklıdır. Bu dilde ses çeşitliliği daha azdır.

Ukrayna Kilise Slavcası[değiştir | kaynağı değiştir]

Rus Kilise Slavcasıyla benzerlikleri olsa da bu dili Rus Kilise Slavcasından ayıran harf özellikleri ve telaffuzları mevcuttur. Konuşulduğu yerde de rağbet gören bu dilin günümüz Ukraynacasıyla benzerliği azdır.

Kilise Slavcasının Grameri[değiştir | kaynağı değiştir]

Ekstra zaman ifadeleri ve harfler mevcuttur. Artikeller değişmememiştir ve kalıplaşmış ifadeler de mevcuttur.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]