Kabakça, Çatalca

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Koordinatlar: 41°13′42″N, 28°22′21″E

Kabakça
—  Köy  —
Istanbul in Turkey.svg
Koordinatlar: 41°13′42″K 28°22′21″D / 41.22833°K 28.3725°D / 41.22833; 28.3725
Ülke Türkiye Türkiye
Coğrafi bölge Marmara Bölgesi
İl İstanbul
İlçe Çatalca
Rakım 62 m (203 ft)
Nüfus (2000)[1]
 - Toplam 1.870
Zaman dilimi DAZD (+2)
 - Yaz (YSU) DAYZD (+3)
İl alan kodu 212
İl plaka kodu 34
İnternet sitesi: [2]

Kabakça, İstanbul ilinin Çatalca ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe[değiştir | kaynağı değiştir]

Köyün tarihi çok eskiye dayanır. Köy, hasankale erzurumda görev yapan bir paşanın oğlu olan Reşit Ağa adında bir şahıs tarafından kurulmuş olup Balkan Harbi'nde köy halkı İçörenköy'e taşındığı için boş kalan köyü paşalar sahiplenmiş, 1932 yılında göçmenlere devredilmiştir. Kabakçı Mustafa Paşa'nın torunlarından devralındığı için köyün adına “Kabakça” denmiştir. Reşit Ağa'nın Türkmen soyundan olduğu tahmin edilmektedir.

Köye göçmen olarak gelenlerin büyük çoğunluğu Bulgaristan Razgrat'tan 1871 ve 1930'lu yıllarda gelmiştir. Bu göçmenler, Razgrat'a 1450'li yıllarda yerleştirilmiş Karamanoğullarından olduğu tahmin edilmektedir.

Köyün tarım arazisinin az olması orman arazisinin cok olması sebebiyle geçmiş yıllarda İstanbul'un yakacak ihtiyacının bir bölümünü karşılamakta idi. Ulaşım imkânlarının olmadığı yıllarda Kabakça tren istasyonuna getirilen odun ve odun kömürü buradan trenle İstanbul'a sevkedilirdi. Develer de bu odunları ormanların sert yamaçlarından çıkarmak için kullanılan bir araçtı. O dönemde Kabakça güzel bir ticaret merkezi idi. 1960'lı yılların sonlarında asfalt yolların yapılmasıyla merkezlere ulaşım daha kolaylaştığından trenin önemi kayboldu ve Kabakça ticaretini de yavaş yavaş yitirdi. 1990'lı yıllara kadar deve ile odun taşımacılığı devam etmiştir. 1960/1980'li yılar arasında köyde 700 adet civarında deve beslenirdi. Kış aylarında ise deve güreşleri yapılırdı. Bugün ise geçmişi hatırlamak ve turistik amaçla beslenen birkaç deve kalmıştır. Bunlar Kabakça köyü piknik alanında ve İnceğiz köyü piknik alanında ziyaretçileri gezdirmektedir. 1450'li yıllarda İstanbul'un alınmasını kolaylaştırmak amacıyla bu bölgeye çeşitli Türkmen boylarından aileler yerleştirilmiş en önemlisi Tanrıdağı (Karagöz) Yörükleri olup ilerleyen tarihlerde Balkanlardaki sıkıntılar (savaşlar ve isyanlar) sebebiyle Razgrat'tan göçerek Nakkaş, Dağyenice ve Kabakça mevkilerinde iskan etmişlerdir.

Kültür[değiştir | kaynağı değiştir]

Kabakça'da tipik bir Trakya köyünde bulunan gelenekler yaşatılmaktadır. Köy halkı bilinçli bir yapıya sahip olup, aileler çocuklarının eğitimine büyük önem vermişlerdir. Diğer Trakya köylerinden farklı olarak uzun yıllar devecilik yapılmış olduğundan deveciler olarak anılmaktadır. Tren istasyonunun mevcudiyetinden dolayı eski bir ticaret köyü olarak bilinmektedir. Köylülerin avcılığa merakı da oldukça fazladır. En meşhur yiyeceklerinden odun ateşinde pişirilen otlu ve patlıcanlı pide, deve etinden yapılan deve sucuğudur.

Coğrafya[değiştir | kaynağı değiştir]

İstanbul iline 68, Çatalca ilçesine 13 km uzaklıktadır. Büyükçekmece Gölü'nün kuzeybatı vadisinde, Istıranca Dağları'nın eteklerinde, ormanların arasına kurulmuş tarihi bir yerleşim yeridir. Deniz seviyesinden yüksekliği 62 m'dir. Kuzeybatısında İhsaniye, güneydoğusunda İnceğiz, güneyinde Silivri'nin Akören ve Bekirli köyleri bulunmaktadır. Ulaşım, İstanbul'dan demiryolu ve karayolu ile sağlanmaktadır.

İklim[değiştir | kaynağı değiştir]

İklim koşulları genel olarak kara iklimi özelliği göstermektedir

Nüfus[değiştir | kaynağı değiştir]

Halkın çoğu gacal ve muhacir olarak adlandırılır. Gacal kelimesi aslında yerli anlamında kullanılmaktadır. Değişik tarihlerde gelen göçmenlerin ilk gelenleri de gacal olarak anılmaktadır. Tahminen Türkmen, Karamanoğlu, Pomak, Tatar ve Oğuz ırklarından oluşan melez bir halktır.

Yıllara göre köy nüfus verileri
2007
2000 1870
1997 1984

Ekonomi[değiştir | kaynağı değiştir]

Köyün ekonomisi tarım, hayvancılık ve [[ormancılık)) ve ((ticaret))e dayalıdır. Köyde üretilen başlıca tarım ürünleri; ayçiçeği, arpa ve buğdaydır. Şu sıralar mısır üretimi oldukça fazlalaşmıştır. Ticaret oldukça gelişmiştir. Maden işletmesi, mobilya fabrikaları, torna atelyeleri, odun ekmeği fırınları, inşaat malzemeleri ve hafriyat şirketleri, bulunmaktadır. Emlak büroları, lokantaları, nalburları, elektrik malzeme ve tesisatçısı, internet kafesi, pastahanesi, kuaförleri, açık hava düğün merkezi, piknik alanları, tuhafiyeleri, çocuk parkı, çaybahçesi ve terzisi bulunmaktadır.

Altyapı bilgileri[değiştir | kaynağı değiştir]

Köyde ilköğretim okulu vardır. Köyün içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi yoktur ancak Ptt acentesi vardır. Sağlık ocağı vardır. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit dijital telefon hattı, ADSL bağlantısı mevcuttur. Köydeki konutların bir kısmını yazlık villalar oluşturmaktadır. Yaz aylarında şehrin stresinden kurtulmak isteyenler için ideal piknik alanları mevcuttur.

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]