Kümeler kuramı

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
İki kümenin kesişmesini gösteren bir Venn şeması.

Kümeler kuramı veya küme teorisi, matematiğin nesne grupları olan kümeleri inceleyen dalıdır. Herhangi bir nesne türü bir küme içine alınabilse de küme kuramı en çok matematik ile ilgili olan nesnelere uygulanır. Küme kuramının dili, neredeyse tüm matematiksel nesnelerin tanımlarında kullanılabilir. Alman matematikçi Georg Cantor tarafından 1874 ile 1895 yılları arasında geliştirilen, 20. yüzyıl matematiğinin temelini oluşturan kuramdır.

Varlıkların "küme" denen topluluklar halinde belirtilmesi çok eski bir işlem olsa da, küme uygulamasının kuram haline getirilmesi 19. yüzyılın sonlarında gerçekleşmiştir. Bu kurama göre, kime "yaşlı" deneceği belirsiz olduğu için "yaşlı insanlar kümesi" diye bir küme olamaz. Çünkü yaşlılık kavramı farklı kişilerin zihinlerinde farklı çağrışımlar yaratmaktadır ve belirli bir kriteri bulunmamaktadır; ancak "59 yaşın üstündeki insanlar kümesi" kurulabilir, çünkü bu kümenin kimleri kapsayacağı bellidir ve nesnel bir kriter taşımaktadır.

Alanları[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynaklar[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Temel Britannica ansiklopedisi, 10. Basım, Ana Yayıncılık, İstanbul, 1993; 11. Cilt. ISBN 975-7760-02-01