Jules Michelet

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Jules Michelet

Jules Michelet (d. 21 Ağustos 1798, Paris, Fransa; ö. 9 Şubat 1874, Hyères, Fransa) 19. yüzyılın önemli bir Fransız tarihçisi olarak tanınır.

Hayatı[değiştir | kaynağı değiştir]

Collège Rollin'de (Paris, 1821) ve École Normale Supérieure'de (1830) tedristen sonra Fransız Milli Arşiv'de şube başkanı olarak çalışmıştır. Michelet Demokrasi'nin inançlı bir taraftarı ve dahi Ruhban sınıfı'nın sert bir muhalifti. Yurtsever ruhluydu.

1838 yanında Académie des sciences morales et politiques'e üye olarak alınıp Collège de France'ta tarih profesörü olarak çalışmıştır.

Şubat 1848 Devrimi'nin etkileri iyice görülmeye başlayınca, derslerinde onları en fazla destekleyenlerden biri olan Michelet yine de siyasi hayata aktif katılmamıştır. Louis-Philippe devrinin sonunu onaylayarak izledi. Büyük eserini (Histoire de France) yavaşlatıp 1853 yılına kadar Histoire de la revolution française adlı coşkun ve birçok ciltten oluşan eserini yaratmıştır. III. Napolyon'un darbesinden sonra (2 Aralık 1851'de) Michelet gittikçe resmi pozisyonlarını kaybetti, çünkü hükümet üzerine yemin etmeyi reddetti. Sonraları töre ve felsefe bilimine dönüp vaktiyle çok okunmuş olan yazıları düzmüştür.

Michelet'in mezarı Paris'teki Père Lachaise Mezarlığı'nda bulunur.

Sürece Etkisi[değiştir | kaynağı değiştir]

Le peuple (Türkçe: Halk) adlı yazısında kütle kavramını siyaset ile tarih'te ilk olarak kullanır. Rönesans teriminin kökeni Fransızca'dır, Michelet tarafından ilk defa kullanılmış. Ertesi Jacob Burckhardt bu kavramı genel tanıttı.

Eserleri[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Histoire de France, 16 cilt (1837–1867)
  • Des Jesuites (1843)
  • Le peuple (1846)
  • Rönesans Jules Michelet; Çeviren: Kazım Berker; İstanbul, 1989; ISBN 975-11-0106-9
  • L’Histoire de la Révolution francaise, 7 cilt (1847–1853). Türkçe: Fransız ihtilali tarihi (çev. Hamdi Varoğlu); Ankara, 1957; Milli Eğitim Bakanlığı
  • Les femmes de la révolution [1854]. Almanca: Die Frauen der Revolution; Frankfurt a.M., 1984; ISBN 3-458-32426-7
  • L’oiseau (1856)
  • La Sorcière (1862)
  • La Femme (1860)
  • La France devant l’Europe (Florenz 1871)

Michelet Hakkında Yazılar[değiştir | kaynağı değiştir]

Türkçe[değiştir | kaynağı değiştir]

Fransızca[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Barbara Vinken: Blessée d’amour. La dévotion moderne selon Michelet; in: Transversalités. Revue de l’Institut catholique de Paris 88 (2003), S. 127–155.

Almanca[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Roland Barthes: Michelet, Suhrkamp 1984, ISBN 978-3-518-11206-9
  • Barbara Vinken: Wo Joseph war, soll Prometheus werden! Michelets männliche Mütter; in: Christian Begemann, David E. Wellbery, (Hrsg.): Kunst-Zeugung-Geburt. Theorien und Metaphern ästhetischer Produktion in der Neuzeit; Freiburg im Breisgau: Rombach 2002 (= Litterae); S. 251–270.
  • Barbara Vinken: „Schneiden Sie auf!“ Michelet und das Blut der Republik; in: Wolfram Nitsch, Bernhard Teuber (Hrsg.): Vom Flugblatt zum Feuilleton. Mediengebrauch und ästhetische Anthropologie in historischer Perspektive; Tübingen: Narr 2002; S. 317–329.
  • Barbara Vinken: Herz Jesu und Eisprung: Jules Michelets „devotio moderna“; in: Bettine Menke, Barbara Vinken (Hrsg.): Stigmata. Poetiken der Körperinschrift; München: Fink, 2004; S. 295–318.
  • Barbara Vinken: Via crucix, via amoris. Zur Archäologie eines trügerischen Phänomens in Mittelalter und Moderne;in: Bettine Menke, Barbara Vinken (Hrsg.): Stigmata. Poetiken der Körperinschrift; München: Fink, 2004; S. 11–23.

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]

Konuyla ilgili diğer Wikimedia sayfaları :

Vikisöz'de Jules Michelet ile ilgili alıntılar bulunmaktadır.