Isı stabil enterotoksin

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
E.coli ısı-stabil enterotoksin B'nin NMR ve X-ışını kristalografisi ile belirlenmiş yapısı

Isı-stabil enterotoksinler bazı bakteriler tarafından salgılanan peptitlerdir. Bunlara mikrobiyolojik yayınlarda Stabil Toksin'in kısaltması olan ST olarak da değinilir. Isıya dayanıklı olan bu peptitler 100 °C'da üç boyutlu yapılarını ve etkinliklerini korurlar.

İşlev[değiştir | kaynağı değiştir]

Farklı ST'ler hücre yüzeyinde farklı reseptörleri tanır ve dolayısıyla farklı hücre içi sinyalizasyon yollarını etkilerler. Örneğin, STa enterotoksinleri, membrana bağlı GUANİLAT siklaza bağlanır, bu da hücre içinde siklik GMP birikimine neden olur; çeşitli sinyalizasyon yolları da bundan etkilenir. Bu olaylar sonucu bağırsak hücrelerinde elektrolit ve su kaybına neden olur, ishal meydana gelir.

Yapı[değiştir | kaynağı değiştir]

Isı-stabil enterotoksin B ailesinin üyeleri sarmal bir ikincil yapıya sahiptir, iki alfa sarmal, disülfit çapraz bağlantılı bir alfa sarmal firkete yapısı oluşturur. Disülfit bağları proteinin toksik etkinliğinde esastır; onlar sayesinde toksinin üçüncül yapısı korunur, guanilat siklaz ile etkileşim mümkün olur ve konak epitel hücre içindeki siklik GMP seviyeleri artabilir.[1].

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Rizo J, Gierasch LM, Sukumar M, Wall M, Dreyfus LA, Kupersztoch YM (1995). "The structure of Escherichia coli heat-stable enterotoxin b by nuclear magnetic resonance and circular dichroism". Protein Sci. 4 (9): -. PMID 8528070.