Hekatonkheir

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
1890 yılına ait bir politik karikatürde Hekatonkheir Briareus'un emek hoşnutsuzluğunun Sermaye'ye karşı tehditlerini anlatan alegorisi

Hekatonkheirler, Gaia ve Uranüs'un elli başlı, yüz kollu oğulları olan Kottos, Briareus ve Gyesdir. ('öfke', 'güç', 'dehşet')

Çocukları Kyklop ve Hekatonkheir'lerden hem iğrenen hem de kendi iktidarını almalarından korkan Uranüs, çocukları doğdukça onları yerin derinliklerine (Tartarus'a) hapsetmişlerdir. Bu duruma üzülen Gaia eşinden nefret etmeye başladı, Titanları Uranüs'e karşı kışkırttı. Titanlar babalarına karşı geldiler ve onu hakimiyetinden mahrum bıraktılar. Titanların en kurnazı olan Kronos tahta oturmasına rağmen, kardeşlerinin güçlerinden korkarak onları Tartarus'tan kurtarmadı. Zeus büyüyüp babası Kronos'la savaşacak yaşa geldiğinde Hekatonkheir'leri serbest bıraktı. Hekatonkheir'ler kendisinin Titanlar üzerinde zafer kazanmasına yardım ettiler. Titanlar'lar yenilerek Tartarus'a atıldılar. Yüz kollu Hekatonkheirler ise Titanların bekçiliğini yapmaya başladılar.[1]

Hera'nın önderliğinde ayaklanan ve neredeyse Zeus'u bağlamak üzere olan tanrılara karşı da Zeus'a yardım ederler.[2]

Homeros'ta bu yüz kollu devin başka bir adı daha vardır: Aigaion. Ovidius, bu ismi devasa bir deniz tanrısı için kullanmıştır.

Kaynaklar[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Hesiodos, Theogonia 147-159; 617-735
  2. ^ İlyada I 396-406