Harry von Arnim

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Harry von Arnim

Harry Karl Kurt Eduard Arnim (Kontu) (d. 3 Ekim 1824, Moitzelfitz, Pomeranya - ö. 19 Mayıs 1881, Nice, Fransa), Prusyalı diplomat. Bismarck ile anlaşmazlığı cezalandırılmasına yol açmış, ayrıca hakkındaki kovuşturma, Alman ceza yasasına resmi belgelerin izinsiz açıklanmasını suç sayan Arnim Paragrafları'nın eklenmesine yol açmıştır.


1850'de dışişleri bakanlığına girdi. 1853-55 arasında Roma'da, 1862'de Lizbon'da görev yaptıktan sonra 1864'te Prusya'nın temsilcisi olarak Vatikan'da bulundu. 1869-70'teki I. Vatikan Konsili'nde, Papa'nın yanılmazlığı öğretisine karşı çıkan Alman piskoposları destekledi.

23 Ağustos 1871'de Prusya'nın Fransa temsilcisi, 9 Ocak 1872'de büyükelçisi olarak atandı. Haziran 1872'de, Fransız-Alman Savaşı ertesindeki tazminat görüşmelerini sonuçlandırdı. Ama kısa süre sonra Bismarck'la anlaşmazlığa düştü.

1874'te Viyana'da bir gazete, Vatikan Konsili'ne ilişkin bazı yazışmaları yayımladı. Bunlar arasında Arnim'in gizli mesajları da vardı. Olay üzerine yapılan araştırma sırasında, Arnim'in Paris'te elçilik yaptığı döneme ilişkin daha önemli belgelerin kayıp olduğu ortaya çıktı. Arnim eksik belgelerin bir bölümünü iade etmeyi reddedince, Fransa'ya yönelik kendi politikasının Bismarck'ın politikasından daha doğru olduğunu kanıtlayabilmek amacıyla belgeleri elinde tuttuğundan kuşkulanıldı. Bunun üzerine Bismarck, Arnim'i önce emekliye ayırdı, 4 Ekim 1874'te de tutuklattı. Üç ay hapis cezasına çarptırılan Arnim kararı temyiz etti, ama ceza süresi dokuz aya yükseltildi.

Cezasını tamamladıktan sonra sürgüne giden Arnim 1875'te Bismarck'ı kıskançlıkla suçlayan Pro Nihilo adlı imzasız bir broşür yayımladı. İhanet, imparatora hakaret ve Bismarck'a yayın yoluyla iftira etmekten suçlu bulunan Arnim, gıyabında beş yıl kürek cezasına çarptırıldı.

Kaynaklar[değiştir | kaynağı değiştir]