Hans Morgenthau

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Hans Morgenthau
Doğum Hans Joachim Morgenthau
17 Şubat 1904
Coburg, Alman İmparatorluğu
Ölüm 19 Temmuz 1980
New York, ABD
Milliyet Alman-Amerikan

Hans Joachim Morgenthau, (d. 17 Şubat 1904, Coburg - ö. 19 Temmuz 1980, New York), uluslararası ilişkiler alanında yaptığı çalışmalarla tanınan Alman-ABD'li akademisyen.

Yaşamı[değiştir | kaynağı değiştir]

Hans Morgentau, eğitimini Berlin, Frankfurt ve Münih üniversitelerinde almış ve bir müddet Almanya’nın hukuk sisteminde çalışmıştır. 1932 yılında hukuktan bir yıllık konferanslar vermek için Cenevre giden Morgentau Almanya’da Hitler’in iktidara gelmesi dolayısıyla vatanına geri dönememiştir. Cenevre'de kalmaya mecbur olmuştur. 1935-1936 yıllarında Madrid’de ders veren Morgentau 1937 yılında Amerika Birleşik Devletleri’ne göç etmiş ve 1943 yılında Yurttaşlığa kabul edilmiştir. Morgentau ABD’de Brooklyn Koleji’nde, Missouri ve Chicago Üniversitelerinde ve diğer yüksek eğitim kurumlarında ders vermiştir. 1948 yılında Morgentau şimdi Uluslararası ilişkiler teorisinde klassik sayılan Uluslararası Siyaset kitabını yayınlamıştır. Bu kitap BM teorisinde Siyasi realizmin temelini atmıştır.

Çalışmaları[değiştir | kaynağı değiştir]

Hans Morgenthau realizmin 6 temel ilkesini oluşturmuştur.Bu ilkeler şunlardır.

  • Siyasal gerçekçilik: Siyasetçiler bulundukları nüfuzun toplumsal yasalarını gözetmek zorundadır. Şöyle ki bir siyasetçinin bulunduğu toplumdan farklı olarak beslediği kanaatlar elbet olabilir. Fakat bunları hayata geçirirken son derece dikkatli olmalıdır. Bulunduğu siyasi ortamın gereğini düşünmelidir.
  • Çıkar: Siyasetçi başında bulunduğu toplumun çıkarını hiyerarşisinin tepesine koymalıdır.
  • Güç: Siyasi gerçekliği önemsemek, onu değiştirmemek anlamına gelmez. Ancak siyasetçi kişisel kanaatlerini gözetirken bile onu siyasal gerçeklik ile harmanlamalıdır. Bu konuda onun en büyük silahi güçtür. Güç ne kadar fazla olursa siyasal gerçekliğin değişmesi bir o kadar kolay olur.
  • Ahlak: Siyasetçinin ahlakı bireyler gibi olamaz.”Gerekirse herkes iyilik için yansın” diyemez. Onun ahlakını bulunduğu toplumun güvenliği oluştururur.
  • Ilımlılık: Siyasetçi için bulunduğu toplumun çıkarı egemen olsa dahi özellikle uluslararası alanda taviz vermeden egemenliğini arttırmamalı. Aksi takdirde bu güvenlik sorunu doğuracaktır. Çıkarların maksimize edilmesi elzemdir. Lakin çıkarlar uğruna yapılmış davranışlar sonucunda düşmanlık kazanılmamalıdır.
  • Siyasal olan ile olmayan arasındaki ilişki: Siyasetçi politikasını meşru kılmak için etik değerleri, hukuku vs kullanmalıdır. Gerekirse aslında çıkarı uğruna savaşırken bunu sevimli kılabilmek için bu aktörleri kullanmalıdır. din için savaşıyoruz, hukuk için hak için savaşıyoruz ya da tüm ezilenler için savaşıyoruz diyebilmelidir.