Hakkı Yeten
Vikipedi, özgür ansiklopedi
| Kişisel Bilgiler | ||
|---|---|---|
| Tam adı | Hakkı Yeten | |
| Doğum tarihi | 1910 | |
| Doğum yeri |  Vadina, Bulgaristan |
|
| Ölüm tarihi | 16 Nisan 1989 (79 yaşında) | |
| Boyu | ? m | |
| Kilosu | ? kg | |
| Mevkii | Santrafor | |
| Kulüp Bilgileri | ||
| Bulunduğu kulüp | Emekli | |
| Numarası | - | |
| Profesyonel Kariyeri | ||
| Yıl | Kulüp | Maç (gol) |
| 1914- 1931 1931-1948 |
 Karagümrük Spor Kulübü Beşiktaş J.K. |
439 (382) |
| Milli Takım Kariyeri | ||
| 1932-1936 | Türkiye |
3 (1) |
| Çalıştırdığı Takımlar | ||
| 1948-1949 1950-1951 |
Beşiktaş J.K. Beşiktaş J.K. |
|
| Son güncelleme: | 6 Kasım 2008 | |
Hakkı Yeten (d. 1910, Vadina, Bulgaristan - ö. 16 Nisan 1989) Santrafor mevkiinde görev almış Baba Hakkı lakaplı efsane Türk eski futbolcu, teknik direktör ve kulüp başkanı.
Konu başlıkları |
[değiştir] Hayatı
1 yaşında iken ailesi İstanbul'da Beşiktaş semtine yerleşti. Babası Binbaşı Mahmut Nedim Bey 1914'de I. Dünya Savaşı'nda şehit düşünce o da asker olmaya karar verdi. 5 kardeşiyle birlikte yaşam savaşı veren Hakkı Yeten askeri okula yazıldı. Bu dönemde Beşiktaş Muradiye semtinde futbola başladı. Maltepe, Halıcıoğlu ve Kuleli askeri takımlarında oynadı. Beşiktaş Futbol Şubesi’nin kurucusu Şeref Bey tarafından Siyah-Beyazlı renklere kazandırıldı. Bu arada askerlik mesleğini bırakarak 1937 yılında Hukuk Fakültesi'ni bitirdi ve avukat oldu.
[değiştir] Kariyeri
[değiştir] Futbol Kariyeri
Karagümrük'de oynadığı dönemde; Bozkurt Kulübü, Karagümrükle bir maç almıştı. Bozkurt takımı devrin kuvvetli kulüplerinin futbolcularıyla takviye edilmişti. Rakip kaleyi zamanın meşhur kalecilerinden; Harbiyeli Paşa Sırrı koruyordu. Maç Halıcıoğlu Sahası'nda yapılacaktı. Maç günü takımlar karşılıklı dizildiği zaman, Baba Hakkı 'nın olmadığı farkedildi. Maç başladıktan az sonra Hakkı Yeten, Balat istikametinden gelen bir sandal içinde göründü. Taraftarlar oyunu bırakmış sevinçle ona doğru koşmaya başladı. Maça geç kaldığını anlamış olacak ki; sandalda soyunuyordu. O sahile çıktı, idareciler da takım kaptanı Sebahattine geldiğini haber verdi. Fakat Kaptan Hakkı 'nın geç kalmasına kızarak oyuna sokmadı. Maçın ikinci yarısında Hakkı'nın oynaması için İdareciler, Sabahattin'i ikna ettiler. Kaptan da verdiği cezayı yeterli görerek Hakkı Yeten 'i oyuna dahil etti. O gün yarım devre oynayan Hakkı Yeten, Bozkurt takımına 6 gol attı.[1]
1931 yılında Hakkı Karagümrük'te oynarken Şeref Bey Fenerbahçeli Zeki Rıza Sporel'den daha atik davranarak Beşiktaş'a maletti. 17 yıl boyunca Beşiktaş formasını giydi ve bu dönemde takım kaptanlığı yaptı.
Beşiktaş forvetinde özellikle sağ açık olarak yer aldı. Otoriter ve teknik oyunculuğuyla kısa sürede kaptan oldu. Özellikle disipline verdiği önem nedeniyle kısa süre içinde “Baba” lakabını aldı. Saha dışında da tam bir beyefendi olan Hakkı Yeten, güçlü yapısıyla rakip oyuncularla ikili mücadelelerde kollarını açar ve karşı takım oyuncusu önüne geçemezdi. Askerliği yüzünden Ankara Demirspor'da oynadığı 1 sezon hariç hep Beşiktaş'ta oynadı.
Beşiktaş formasıyla gol kralı da oldu. İngiliz Arsenal'den teklif aldığı ancak kabul etmediği söylenir. Oynadığı 439 maçta 382 gol kaydederek Beşiktaş 'ın en golcü futbolcusu olmuştur. Derbilerde de en çok gol atan futbolculardandır. Hem Fenerbahçe'ye hem Galatasaray'a 30 gol atarak çok zor kırılacak bir rekora sahiptir.
1948 yılında (38 Yaşında) bir maçta taraftarın onu ıslıklamasından sonra
| “ | "Bu formayı bana taraftar giydirdi. Şimdi onlar isteyince de çıkarırım" | ” |
diyerek futbolu o maçta bırakmıştır.
Otoriter yapısı ve takım üzerindeki ağırlığı üzerine anlatılanlar gerçekten bugünkü profesyonel futbolda zor inanılacak olaylardır. Bu anılara örnek olarak; kırmızı kart gören futbolcunun önce Baba Hakkı 'ya dönerek, "Çıkayım mı?" diye sorması ve o "Evet" deyince çıkması veya Harp Okulu ile Ankara'da oynanan ve ilk yarısı 3-0 yenik kapanan maçın devre arasında soyunma odasında
| “ | "Dönüş biletleriniz yırtarım, yürüyerek İstanbul'a dönersiniz" | ” |
tehditi sonucu maçın ikinci yarısında Beşiktaş'ın 6 gol atarak maçı 6-3 kazanması verilebilir.
Ne kadar amatör ruha sahip olduğuna ve sportmenliğine örnek olarak anlatılan başka bir olay ise şu şekildedir. Fenerbahçe ile Şeref Stadı'nın çamurlu ortamında oynanan maçta Beşiktaş 2 farklı skorla önde gitmektedir. Maçın ortasında Beşiktaş atakları ardarda devam ederken orta sahada Fenerbahçe kaptanının yanına gelen Hakkı Yeten şöyle der:
| “ | "Arkadaşlarına söyle biraz maça asılsınlar bu maçın zevki böyle çıkmaz." | ” |
[değiştir] Başarıları
- Takım
- İstanbul Lig Şampiyonluğu
- İstanbul Şilt Kupası Şampiyonluğu
- İzmir Uluslararası Fuar Kupası Şampiyonluğu
- Milli Lig (Türkiye Ligi) Şampiyonluğu
- İstanbul Kupası Şampiyonluğu
- Başbakanlık Kupası Şampiyonluğu
- Kişisel
- İstanbul Lig Gol Kralı
[değiştir] Milli Takım Kariyeri
II. Dünya Savaşı nedeniyle Türkiye A Milli Takım çok az sayıda maç yaptığından Hakkı Yeten de yalnızca 3 kez ay-yıldızlı formayı giyebildi. 27 Eylül 1931’de Bulgaristan’a 5-1 yenildiğimiz maçta tek golümüzü Baba Hakkı atmıştı.
[değiştir] Teknik Direktörlük Kariyeri
iki defa, 1948-1949 ve 1950-1951 yılları arasında Beşiktaş teknik direktörlüğü yapmıştır.
[değiştir] Başkanlık Kariyeri
Futbol Federasyonu'nda asbaşkanlık görevi de yapan Yeten, 3 kez Beşiktaş Başkanlığı yapmıştır. Yönetimde olmasa da her zaman takım içinde söz sahibi olan Hakkı Yeten sert ve otoriter tutumunun ve hem kendi takımındaki hem de rakip takımdaki futbolculardaki ona karşı duyulan saygı nedeniyle Baba Hakkı unvaniyla anılmıştır.
Beşiktaş Jimnastik Kulübü'nün Süleyman Seba ile birlikte iki onursal başkanından biriydi. [2]
| Sportif durumu | ||
|---|---|---|
| Önce gelen - |
Gol Kralı --- |
Sonra gelen - |
| Önce gelen - |
Beşiktaş JK Kaptanı --1948 |
Sonra gelen Vedii Tosuncuk |
[değiştir] Kaynaklar
- ^ Dünden Bugüne Karagümrük Gençlik Kulübü '1926-1984' Kitabı (Asaf Ayçıl-1984)
- ^ Beşiktaş JK Resmi İnternet Sitesi
[değiştir] Dış Bağlantılar
Mehmet Şamil (1903–08) • Şükrü Paşa (1908–11) • Fuat Paşa (1911–18) • Balkan (1918–23) • Salih Bey (1923–24) • Aşeni (1924–26) • Balkan (1926–28) • Aşeni (1928–30) • Kunt (1930–32) • Karamürsel (1932–35) • Balkan (1935–38) • Karamürsel (1938–39) • Erdem (1939–41) • Karamürsel (1941–42) • Kozanoğlu (1942–50) • Amaç (1950) • Keçeci (1950–52) • Kozanoğlu (1952–55) • Söğütlü (1955–56) • Akbel (1956–57) • Nasır (1957) • Togay (1957–58) • Kaya (1958) • Togay (1959–60) • Yeten (1960–63) • Akel (1963–64) • Yeten (1964–66) • Salman (1966–67) • Yeten (1967–68) • Asal (1968–69) • Erkuş (1969–70) • Togay (1970) • Şen (1970–71) • Ünlü (1971–72) • Okçuoğlu (1972–73) • Üstünkaya (1973–77) • Akınal (1977–79) • Cevahir (1979) • Akınal (1979–80) • Kumruoğlu (1980–81) • Üstünkaya (1981–84) • Seba (1984–00) • Bilgili (2000–04) • Demirören (2004–)
|
|
|
|---|---|
|
Şeref (1911–25) • Zinger (1925–35) • Top (1935–44) • Howard (1944–46) • Top (1946–47) • Meazza (1947–48) • Yeten (1948–49) • Keen (1949–50) • Yeten (1950–51) • Cable (1951–52) • Usuoğlu (1952–53) • Puppo (1953–54) • Arman (1955–56) • Mészáros (1956–57) • Bilgiç (1957) • Remondini (1957–58) • Saygun (1959) • Kutik (1959–60) • Puppo (1960–61) • Görkey (1961) • Kutik (1961–62) • Spajić (1962–63) • Melchior (1963–64) • Spajić (1964–67) • Janevski (1967–68) • Milev (1968–69) • Ćirić (1969–70) • Teoderescu (1970–71) • Kılıç (1971–72) • Gegić (1972–74) • Türel (1974–75) • Buhtz (1975–76) • Onay (1976) • Arıkan (1977) • Milutinović (1977–78) • Andaç (1978–79) • Tüzün (1979–80) • Türel (1980) • Milić (1980–83) • Taner (1983–84) • Stanković (1984–86) • Milutinović (1986–87) • Milne (1987–93) • Daum (1993–96) • Kara (1996–97) • Toshack (1997–99) • Yaman (1999–99) • Feldkamp (1999) • Briegel (1999–2000) • Scala (2000–01) • Daum (2001–02) • Lucescu (2002–04) • del Bosque (2004–05) • Çalımbay (2005) • Tigana (2005–07) • Havutçu (2007) • Sağlam (2007–08) • Denizli (2008–) |
Hakkı Yeten (–1948) • Vedii Tosuncuk (1948) • Nazmi Bilge (–1962) • Sanlı Sarıalioğlu (1962–1975) • Sabri Dino (1975) • Vedat Okyar (1975–1976) • Zekeriya Alp (1976–1978) • Samet Aybaba (1978–1988) • Rıza Çalımbay (1988–1996) • Recep Çetin (1996–1999) • Mehmet Özdilek (1999–2001) • Tayfur Havutçu (2001–2006) • İbrahim Üzülmez (2006–2008) • Matías Emilio Delgado (2008–)
