Hüseyin Suat Yalçın

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Hüseyin Suat Yalçın (İstanbul, 1867 - İstanbul, 1942) Türk yazarıdır. Tıbbiye'yi bitirdikten (1886) sonra öğrenimini Paris'te sürdüren (1893-1895) Hüseyin Suat Yalçın İstanbul 10. Belediye Dairesi hekimliği, Suriye vilayeti sıhhiye müfettişliği (1898-1908), Meclis-i Kebir-i Sıhhiye üyeliği gibi görevlerde bulundu (1908-1918). Ulusal kurtuluş hareketine katıldı. Cumhuriyet'in ilanından sonra Deniz Yolları hekimliğine getirildi. Ölümüne kadar bu görevde kaldı. Kalem dergisinde "Gâve-i Zalim" adıyla mizahi yazıları yayımlandı. Darülbedayi'nin kuruluşunda büyük katkısı oldu. "yüzlerdeki sahte gülüğü, maskeyi kaldır; gözyaşlarının bak ne acı izleri vardır! "

Başlıca yapıtları[değiştir | kaynağı değiştir]

Şiirleri[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Lâne-i Melâl (1910).
  • Gave'nin Destanı (gülmece şiirleri, 1923).
  • Hüseyin Suat Yalçın ve Şiirleri (karısı Efzayiş Suat tarafından hazırlanmıştır, içinde yeni şiirleri de vardır, 1949).

Oyunları[değiştir | kaynağı değiştir]

Şehbal Yahut İstibdadın Son Perdesi (1908)[değiştir | kaynağı değiştir]

Bu beş perdelik piyesin konusu İstibdat Devri'nde geçer. Fehim Paşa, Abdülhamit zulmünün aletidir. Evli bir kadın olan Şehbal'i, kocasından boşanıp kendisiyle evlenmesi için zorlayarak ona şantaj yapar. Buna boyun eğen Şehbal, Fehim'in metresi olur. Bir süre sonra sıkılan Fehim Şehbal'i sokağa atınca kadın, aç ve sefil yaşamaktan verem olup ölür. Hürriyet ilan edilince Fehim de kesilir.

Kirli Çamaşırlar (1910)[değiştir | kaynağı değiştir]

Nedim Bey modaya düşkün, müsrif eşi Cevza'dan şikayetçidir. Nedim Bey eşine bu müsrifliği bırakmasını, yerli bir terzi bularak tutumlu olmasını teklif eder. Bu teklif kavgaya sebep olur. Cevza Nedim'in çapkınlık yaptığını düşünerek evi terkeder ama sonra dayanamayıp geri döner.

Ahirette Bir Gün (Yayımlanışı: 1910)[değiştir | kaynağı değiştir]

Hece vezniyle bir perde olarak yazılmıştır. Ölümün ayırdıkları son mekan olarak ahirette buluşurlar. Aşk konusu ahirete aksettirilerek yüceltilir.

Deva-yı Aşk (Yayımlanışı: 1910)[değiştir | kaynağı değiştir]

Bir perdelik komedidir. Doktor Dehriye Efendi aşk hastalığını tedavi eden bir aşı bulur. Piyano öğretmeni Clara ile sevgilisi tedaviye gelirler ve aşı olurlar. Ama doktor Clara'ya aşık olur. Asistanı zorla ona aşı yaparak onu bu dertten kurtarır. Dehri Efendi aşık haline tekrar dönmek istese de bunun bir çaresi yoktur.

Çifteli Mikroplar[değiştir | kaynağı değiştir]

Merdüm Bey, Rum hizmetçisi Katyopi ile bir otelde gizlice buluşur. Kalyopi aşırı yemekten dolayı fenalaşıp bayılır ve bunun kolera olduğu düşünülerek ikisi de karantinaya alınır. Merdüm Bey'in eşi durumu öğrenince ikisini de döver.

Hülle[değiştir | kaynağı değiştir]

Bir perdelik komedidir. Afife, on kişiyle evlenmiştir. Son kocasından üç kere boşanmıştır. Yeniden evlenmek isterler ve hülleye başvururlar. Afife'nin arkadaşı, hülle için ona Ferhat Ağa'yı ayarlar. Ama Afife arkadaşının kocasını ayartır ve hülle gecesi onu dolaba saklar. Ferhat Ağa, gece Afife ile beraber olmak ister. Bu piyes hülle uygulamasını eleştirir.

Yamalar[değiştir | kaynağı değiştir]

Emel ile Fahir Zeyyat, halaları ve amcalarının yanında büyümüştür. Halalarının oğlu Nihat bir Fransız'la evlenir. Amca Fikret Bey bunu doğru bulmaz. Avrupalı kadınları kendi hayatlarında bir yama olarak görür. Emel, Nihat onun sevgisini anlamayınca hiç evlenmemeye karar verir. Emel'in gizli sevgisini öğrenen Nihat da Emel'i sevdiğini anlar ve karısından boşanmak ister. Bu arada Fahir Zeyyat'ın arkadaşı da Emel'e taliptir. Emel, bu iki kısmeti de geri çevirerek halasıyla beraber Anadolu'ya gitmeye karar verir.


  • Kayseri Gülleri (1920).
  • Tayyare (1927).
  • küçük kedi(1927)