Gucerat Sultanlığı

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Gucerat Sultanlığı, Hindistan'ın batısındaki Gucerat'ta 15-16. yüzyıllar arasında hüküm süren Müslüman devlet.

1298'de Alaeddin Halaci'nin ele geçirdiği Gucerat bu tarihten sonra Delhi sultanlarının atadığı valilerin yönetimine girdi.[1] 1391'de III. Muhammed tarafından Gucerat valiliğine atanan Zafer Han, Tuğlukluların çöküşünden yararlanarak 1407'de Muzaffer Şah (I. Muzaffer) adıyla bağımsızlığını ilan etti. Torunu I. Ahmed (hükümdarlığı 1411-42) sultanlığın gücünü ve nüfuzunu artırarak Gucerat'taki Hindu racalarının yanı sıra Malva, Handeş ve Dekkan'ın Müslüman sultanlarıyla savaşlar yaptı. Başkenti, Anahilvara'dan 1411'de kurdurduğu Ahmedabad'a taşıdı. Devletin en uzun saltanat süren hükümdarı Mahmud Begra (hükümdarlığı 1458-1511), Hindulara karşı düzenlediği seferlerle Çampaner'i alarak burayı Muhammedabad adıyla başkent yaptı. Mahmud Begra'nın hükümdarlığının sonuna doğru, Batı ve Güney Hindistan'da Portekizliler yeni bir güç olarak ortaya çıktı. Portekizlilerin Hint ticaretini neredeyse tümüyle ele geçirmeleri, Mısırlı ve Guceratlı tüccarları güç durumda bıraktı. Mahmud Begra, Portekizlilere karşı 1508'de Memlûk sultanı Kansu Gavri ile ittifak kurduysa da, ardından Portekizlilerle barış yapmak zorunda kaldı.

1535'te Malva'yı ele geçiren Bahadır Şah'ın (hükümdarlığı 1526-37) Portekizlilerce öldürülmesinden sonra Gucerat Sultanlığı parçalanmaya başladı. Yönetim 1537'de kısa bir süre Handeş hükümdarı Miran I. Muhammed'in eline geçti. III. Mahmud (hükümdarlığı 1537-54), III. Ahmed (hükümdarlığı 1554-61) ve III. Muzaffer (hükümdarlığı 1561-73) dönemleri soylular arasındaki iktidar mücadeleleriyle geçti. 1573'te Türk-Hint hükümdarı Ekber Şah, Gucerat'ı alarak sultanlığın varlığına son verdi. III. Muzaffer 1583-93 arasında Gucerat'a yeniden egemen olmak için çaba gösterdiyse de, başarıya ulaşamadı.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]