Giyinik Maya

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Giyinik Maja (La maja vestida)
Sanatçı Francisco Goya
Yıl 1802 - 1805
Tür Yağlıboya
Boyutlar 95 cm × 188 cm (37 in × 74 in)
Konum Prado Müzesi, Madrid

Giyinik Maya[1] veya Giyinik Maja[2] (İspanyolca:La maja vestida) İspanyol ressam Francisco Goya'nın 1802 ile 1805 yılları arasında çizdiği tahmin edilen tablo. 95 cm uzunluğunda 188 cm genişliğinde olan tablo uzun yıllar boyunca San Fernando Sanat Akademisi'nde kaldıktan sonra 1910 yılında Prado Müzesi'nin koleksiyonuna alındı.

Tarih[değiştir | kaynağı değiştir]

Resim, Goya'nın önceki yıllardan yaptığı Çıplak Maya'nın eş resmi olması için çizildi. Manuel de Godoy bu eserin ilk sahibi oldu. İspanyol başbakanının nü tabloları asmak için gizli bir odası olduğu söylenir. İzleyenleri şaşırtmak için Godoy'un eserleri yan yana astırdığı tahmin edilmektedir. Bir diğer iddia ise Godoy'un eve gelen konuğuna göre iki eserden birini sergilediği yönündedir.

Giyinik Maya ilk defa 1808 yılında Joseph Bonaparte'ın emriyle Manuel Godoy'un koleksiyonunun sayımı yapıldığında kayıt altına alındı. Tablo, 1808'den 1813 yılına ve daha sonra 1836'dan 1901 yılına kadar San Fernando Güzel Sanatlar Akademisi'nde kaldı. 1901 yılında ise Prado Müzesi'nin koleksiyonuna geçti.[3]

Resim[değiştir | kaynağı değiştir]

Maya'nın üzerine yapışan beyaz kıyafeti onu Çıplak Maya'ya göre daha çıplak göstermektedir. Özellikle belinin pembe bir bağla sıkılmış olması göğüslerini daha da ortaya çıkarmıştır.

Giyinik Maya'nın üstünde Türk işi bir şalvar ve altın rengi terlikler vardır. Kadının bu kıyafeti akla on sekizinci yüzyılda İngiltere ve Fransa'da popüler olan Türk kıyafetleriyle portre yaptırma modasını getirir.[4] Bu konuda Avrupa resim sanatındaki en iyi örneklerden biri Jean Auguste Dominique Ingres'in Odalık isimli tablosudur.

Çıplak Maya ve Giyinik Maya arasında farklar mevcuttur. Örneğin ilk tabloda modelin yüzü solgun ve renksiz çizilmişken ikinci tabloda makyajlıdır. Ressam, Giyinik Maya'da altın, safran, siyah ve kırmızı tonları tercih etmişken Çıplak Maya'da inci grisi, pembe, solgun yeşil gibi tonları kullandı. Her iki sahnedeki yapay ve hayali özellikler kadını gerçek dünyadan kopartır.[5]

Kaynaklar[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Tablonun Türkçe isminin alındığı kitap: Goya: 1746-1828. Yapı Kredi Yayınları, Nisan 2011. Sayfa 120. ISBN 978-975-08-1928-5
  2. ^ Şenyapılı, Önder. Ressamlar ve Kadınları. Metu Press, 2003. Sayfa 13
  3. ^ Prado Müzesi'ndeki Çıplak Maya sayfası 12 Aralık 2008 günü erişildi.
  4. ^ Symmons, sayfa 220.
  5. ^ Symmons, sayfa 213