Giovanni Battista Tiepolo

Vikipedi, özgür ansiklopedi
(Gianbattista Tiepolo sayfasından yönlendirildi)
Giovanni Battista Tiepolo
Giovanni Battista Tiepolo - 1750-1753
Genel bilgiler
Diğer ad(ları)Gianbattista, Giambattista Tiepolo
Doğum5 Mart 1696(1696-03-05)
Ölüm27 Mart 1770 (74 yaşında)
Madrid
Uyrukİtalyan
AlanıResim
EtkilendikleriSebastiano Ricci ve Giovanni Battista Piazzetta
EtkiledikleriOğullari Giandomenico Tiepolo ve Lorenzo Tiepolo.

Giovanni Battista Tiepolo, bilinen diğer adlarıyla Gianbattista veya Giambattista Tiepolo (5 Mart 1696 - 27 Mart 1770), Venedikli ressam ve baskı sanatçısıydı. Tiepolo, Venedikli fresk ressamlarının son "büyük ustası" olarak gösterilir. Gayet çok sayıda eser bırakmış ve sadece İtalya'da değil Almanya ve İspanya'da da çalışmıştır.

Biyografi[değiştir | kaynağı değiştir]

Çocukluğu ve gençliği (1696-1726)[değiştir | kaynağı değiştir]

Giambattista Tiepolo Venedik'te, kaptan Domenico Tiepolo ile eşi Orsetta'nın altı çocuğunun sonuncusu olarak doğdu. Tiepolo soyadı aristokrat bir aileye ait olsa da, ressamın babası ariskotrat statüsü almayı istemedi. Bölgedeki kilise olan S. Pietro di Castello'da vaftiz edilen ressama, vaftiz babası olan Venedikli soylu Giovanni Battista Dorià'nın şerefine Giovanni Battista ismi verildi. Tiepolo'nun doğumundan bir yıl sonra babası, aileyi maddi güçlükler içinde bırakarak öldü.

Giambattista ilk başlarda Gregorio Lazzarini'nin öğrencisiydi; ancak eserlerinde dönemin daha yaşlı ressamları olan Sebastiano Ricci and Giovanni Battista Piazzetta'nın etkileri daha fazla görüldü. 19 yaşındayken, ilk büyük siparişi olan İshak'ın Kurban Edilişi'ni (şimdi Accademia'da) tamamladı. 1717'de Lazzarini'nin atölyesinden ayrıldı ve Fraglia ressamlar loncasına kabul edildi.

1719'da, dönemin iki Venedikli ressamı olan Francesco ve Giovanni Antonio Guardi'nin kız kardeşi Maria Cecilia Guardi ile evlendi. Çiftin dokuz çocuğu oldu, dört kızları ve üç oğulları hayatta kaldı. Domenico ve Lorenzo isimli oğulları ressamın asistanlığını yaptı ve sonraları kendi adlarıyla da tanınmaya başladı. Üçüncü oğlu ise rahip oldu.

İlk olgunluk eserleri (1726-50)[değiştir | kaynağı değiştir]

Palazzo Dugnani'de bir fresk

Udine'nin Friulian kasabasından bir aristokrat olan Dionisio Delfino, kasabadaki şapelin ve sarayın fresklerle dekore edilmesi işini Tiepolo'ya verdi (1726-28). Ressamın Venedik'te yaptığı ilk başyapıtlar ise Ca' Dolfin'in kabul odasının dekorasyonu için büyük tuvallere çizdiği, antik savaşları ve zaferleri betimleyen bir dizi tabloydu (yaklaşık 1726-29).

Bunların ardından Tiepolo çok talep edilen bir ressam haline geldi ve bu durumu şaşırtıcı bir üretkenlikle karşıladı. Verolanuova (1735-40) gibi kiliseler ile Scuola dei Carmini (1740-47) ve Scalzi 1743-1744) için büyük tablolar, Milano'daki Archinto ve Casati-Dugnani Sarayları (1731) ile Bergamo'daki Colleoni Şapeli (1732-1733) ve yine Milano'daki Palazzo Clerici (1740) için tavan resimleri çizdi. Montecchio Maggiore'deki Villa Cordellini'nin (1743-1744) dekorasyonunu yaptı. Palazzo Labia'nın bugün bir televizyon stüdyosu olarak kullanılan balo salonunu Kleopatra'nın Öyküsü'nü anlatan resimlerle dekore etti (1745-1750).

Rezidans Würzburg freskleri (1750-53)[değiştir | kaynağı değiştir]

Rezidans Würzburg fresklerinden biri

1750'de Tiepolo'nun ünü tüm Avrupa'da duyulmuştu. Ressam, Prens Karl Philipp von Greiffenklau'nun daveti üzerine oğlu Giandomenico ile birlikte 1750'de Würzburg'a gitti. Tiepolo burada üç yıl kaldı ve inşası 1744'te tamamlanmış olan Rezidans Würzburg'un tavan resimlerini yaptı. Balthasar Neumann tarafından tasarlanmış olan devasa giriş merdiveninin tavanına 677 m²'lik alanıyla dünyanın en büyük tavan freskini çizdi. Bu çalışmada oğulları Giandomenico ve Lorenzo'nun da yardımını aldı. Gezegenler ve Kıtalar Alegorisi olarak adlandırılan resimde Apollo'yu günlük işleriyle uğraşırken betimledi. Onun etrafındaki tanrılar gezegenleri, kornişteki alegorik figürler ise Amerika'yı da içerecek şekilde dört kıtayı temsil ediyordu. Tiepolo ayrıca İmparator Salonu'nu (Kaisersaal) da resimledi.

Venedik'e dönüş (1753-70)[değiştir | kaynağı değiştir]

Palazzo Labia'daki Kleopatra'nın Ziyafeti

1753'te Venedik'e dönen ve artık hem İtalya'da hem de yurtdışında büyük talep gören Tiepolo, Padua Akademisi'nin başkanı seçildi. Bazı kiliseler için teatral freskler, Chiesa della Pietà için İnancın Zaferi freskini, Palazzo Barbarigo'nun tavan freskinin de sonradan taşındığı Ca' Rezzonico için panel freskleri çizdi. Ayrıca Veneto kırsalındaki Villa Valmarana (Vicenza) gibi aristokrat evleri için resimlerle Stra'daki Villa Pisani'ye büyük bir tavan resmi hazırladı.

Palazzo Labia'daki ünlü fresklerinde Kleopatra'nın hayatına ilişkin iki resim çizdi: Antonius ile Kleopatra'nın Buluşması ve Kleopatra'nın Ziyafeti. Ayrıca ana tavan freski de Bellerophon'un Zamana Karşı Zaferi'ni anlatıyordu. Tiepolo bu çalışmalarda perspektif konusunda uzman olan Girolamo Mengozzi Colonna ile çalıştı. Opera eserleri için sahne tasarımı da yapmakta olan Colonna kendi fresklerini sahnede anlatılan öyküler şeklinde kurguluyordu. Kleopatra'nın Ziyafeti'ndeki mimari yapı, bu ressamın Cannae'de Düğün isimli freskini anımsatıyordu.

Madrid Kraliyet Sarayı freskleri[değiştir | kaynağı değiştir]

1761'de İspanya Kralı III. Carlos, Madrid'deki kraliyet sarayının taht odasında yapılacak olan büyük bir tavan freskini Tiepolo'ya sipariş etti. Methiye dolu bir resim olan bu freskin teması İspanya'nın Tanrılaşması'ydı. Tiepolo İspanya'dayken Anton Raphael Mengs'in kıskançlığına ve keskin eleştirilerine maruz kaldı.

Tiepolo 27 Mart 1770'te Madrid'de öldü. Ölümünü ardından, sert neoklasizm tarzının gelişmesi ve devrim sonrasında kralcı mutlakiyetin düşüşe geçmesi sebebiyle, Tiepolo'nun eserlerini verdiği stil ortadan kalkmaya başladı. Yine de ressamın eserlerinin, sanatsal ilerleme üzerinde etkileri oldu.

Galeri[değiştir | kaynağı değiştir]

Konuyla ilgili yayınlar[değiştir | kaynağı değiştir]

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]