Gaspare Spontini

Vikipedi, özgür ansiklopedi

Gaspare Luigi Pacifico Spontini (d. Majaloti 14 Kasım 1774 – 24 Ocak 1851) İtalyan Opera bestecisi.

Fakir bir köylü ailenin çocuğu olarak dünyaya gelmiştir. Müziğe kilise korosunda şarkı söyleyerek başlamış, öğrenimini San Vito'da ve Napoli'de "Pieta de Tuchini" konservatuvarında yapmıştır. Spontini, 1796'da kendisine Roma için ısmarlanan bir operayla büyük başarı elde etmiş, çağın tanınmış bestecisi Piccini tarafından korunmuştur. 1803 yılında Paris'e gelerek yerleşen sanatçı burada bestelediği "Milton" adlı operasıyla İmparatoriçe Josephine'in dikkatini çekmiş, saray besteciliğine getirilmiştir. Ünü 1809'da temsil edilen "Fernand Cortez" ile bütün Avrupa'ya yayılmış, 1820'de Berlin'e çağırılarak kendisine Genel Müzik Direktörü piyesi verilmiştir. Bu şehirden yaşadığı çeşitli olaylar sebebiyle ayrılmak zorunda kalan Spontini, önce Paris'e ardından da İtalya'ya geçerek sanat hayatından çekilmiştir.

[değiştir] Opera

• Li puntigli delle donne (Roma, 1796)
• Adelina Senese o sia l'Amore secreto (1797)
• Il finto pittore (Roma, 1797)
• L’eroismo ridicolo (Naples, 1798)
• Il Teseo riconosciuto (1798)
• La finta filosofa (1799)
• La fuga in maschera (1800)
• I quadri parlanti (Palermo, 1800)
• Gli Elisi delusi (Palermo, 1800)
• Gli amanti in cimento (3 Kasım, 1801, Roma, Teatro Valle)
• Le metamorfosi di Pasquale (1802, Venice)
• La petite maison (1804)
• Milton (27 Kasım, 1804, Paris)
• Julie, ou Le pot de fleurs (12 Temmuz, 1805, Paris)
• La vestale (15 Aralık, 1807, Paris)
• Fernand Cortez (28 Kasım, 1809, Paris) 1817
• Pélage, ou Le roi et la paix (23 Ağustos, 1814, Paris)
• Olimpie (22 Aralık, 1819, Paris)
• Nurmahal, oder das Rosenfest von Caschmir (27 Mayıs, 1822, Berlin, Opera)
• Alcidor (1825)
• Agnese von Hohenstaufen (12 Haziran, 1829 Royal Opera Berlin) revised 1837

[değiştir] Kaynakça

• en.wikipedi 12 Temmuz 2007 tarihli sayfası
• 100 Opera, Faruk Yener. 1964 Baskısı.

[değiştir] Dış Bağlantılar

• Fondazione Pergolesi Spontini of Jesi
• Commons'da Gaspare Spontini
• Fernand Cortez, opera. Jean-Paul Penin. [1]