Güneş ocağı

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Gana'da, Zouzugu köylüleri suyu güneş ocağı ile pastörze ederken

Güneş ocağı veya güneş fırını, enerjisini doğrudan güneşten alan, yiyecek veya sıvı pişirmek veya pastörize etmek için kullanılan araç. Solar ocaklar diğer yemek pişirme araçlarına göre genelde ucuzdur ve basit bir teknoloji ile üretilir. Yakıt olarak güneş enerjisini kullandığı için benzin, gaz, kömür, elektrik veya odun benzeri yakıt kullanılması gerekmemektedir, çoğunlukla açık bir alanda kullanılması gereken güneş ocaklarının kullanılması bazı kar amacı gütmeyen kuruluşlarca da desteklenmektedir.

Güneş ocaklarının birçok çeşidi vardır.[1] Yaygın olarak kullanılmasa da güneş ocaklarının ev içinde kullanıldığı uygulamalar da mevcuttur.[2]

Çalışma ilkesi[değiştir | kaynağı değiştir]

Basit güneş ocakları aşağıdaki ilkelere göre yapılır:

  • Güneş ışığının toplanması: Parlatılmış cam, metal veya metal folyo gibi yansıtıcılarla ışık tek bir yere odaklanır
  • Işığı ısıya çevirme: Siyah rekli veya az yansıtan bir yüzeyi olan yemek kabı, ışığın odaklandığı yerde bulunması.
  • Isıyı hapsetme: Yemek kabının hava akımları benzeri nedenlerden dolayı ısı kaybına uğramaması için kabın bulunduğu alan cam veya plastik bir setle korunur.
  • Sera etkisi: Özellikle cam görünebilir ışığı geçirir ancak güneşten gelen kızılötesi termal radyasyonu hapseder. Isının hapsedilmesini güçlendirir.
Portekiz'de güneş ocağı kullanılırken


Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]