Göktürkçe

Vikipedi, özgür ansiklopedi

Git ve: kullan, ara

Göktürkçe ya da Köktürkçe, Türkçenin bilinen ve yazılı metinleri ele geçirilebilen en eski dönemine verilen isimdir.

Göktürkçe, genel olarak Orhon ve Yenisey Yazıtları'nın yazıldığı dil için kullanılmaktadır. Göktürkçe, M.S. 7. yüzyılda Moğolistan'da yaşayan Göktürkler'in (Tukyular da denir) konuşup yazdığı dildir. Göktürkçe yazılı belgeler 2. Göktürk Devleti döneminden kaldığından Göktürkçe kağanlığın resmî dili hâlinde olmuştur.

Göktürk alfabesinin kökeni konusunda değişik görüşler ileri sunulmuştur. Kimi Türkolog ve dil bilimciler bu alfabenin "Run" harflerinden ya da Likya, Hitit alfabelerinden türetildiği görüşünü savunmuşlardır. Bazı diğer bilim adamları da Türk damgalarından doğduğu görüşünün benimsemişlerdir.

Göktürk yazıtlarındaki harfleri çözmeyi başaran bilgin, Danimarkalı Vilhelm Thomsen'dir.

Göktürkçede 38 harf vardır. Bunlardan dördü ünlü, otuz dördü de ünsüzdür. Üç tane de harf bileşiği vardır: lt, nç ve nt. Göktürkçede harfler birbirlerine bitişik yazılmamışlardır; kelimeler, aralarına üst üste iki nokta (:) konularak ayrılmıştır. Sözcük başında ve içinde de ünlüler yazılmamıştır. Buna karşılık sözcük sonundaki ünlüler daima belirtilmiştir.

Bugün Türk lehçelerinin hemen hepsinde görülen nitelikler (sözcükler, ekler, sözdizimi vb.) Göktürkçeye kadar dayanmaktadır. Dil örnekleri klasik eski Türkçe kültürü (Göktürk 6/7/8yy. ile Orhun yazıtları) ve Türkiye Türkçesi kültürü

Göktürk Türkçesi
Üze tengi basmasar, asra yir telinmeser, Türk budun ilingin terürgün kim atardı?
Türkiye Türkçesi
Üstten gök çökmese, alttan yer delinmese, Türk ilinin töresini kim bozabilir?


Türkçe Kazakça Göktürkçe Kaşkayca Kırımçakça İngilizce
Bir Bir Bir Bir Bir One
İki Yeki İki İki Eki Two
Üç Üş Üç Üç Üç Three
Dört Tört Tört Dört Dort Four
Beş Bes Biş Beş Beş Five
Altı Altı Altı Altı Altı Six
Yedi Jeti Yidi Yedi Yedi Seven
Sekiz Segiz Sekiz Sekiz Sekiz Eight
Dokuz Toğız Tokuz Dokuz Tokuz Nine
On On On On On Ten


[değiştir] Ayrıca bakınız