Franco Alfano

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Franco Alfano
Franco Alfano (yak. 1919)
Franco Alfano (yak. 1919)
Doğum 8 Mart 1876
Napoli, Italya
Ölüm 26 Ekim 1954
Sanremo
Meslek Besteci, Piyanist, Muzik egitimcisi

Franco Alfano (d. 8 Mart 1883, Napoli - ö. 26 Haziran 1954 Sanremo) bir Italyan opera ve klasik bati muzigi eserleri bestecisi ve piyanist. Italyan operasinin Verismo akimin bir temsilcisidir. Giacomo Puccini'nin beklenmedik olumu dolayisyla bitmemis son eseri olan Turandot'un finalini 1925-26'da besteleyip bitirmesi ile taninmistir.

Yaşamı[değiştir | kaynağı değiştir]

Franco Alfano Napoli'de dogmustur. Muzige olan yetenegi dolayisyla ozel piyano dersleri almis ve 18 'de Napoli'deki "San Pietro a Majella Konservatuvai"'na girmistir. Burada taninmis muzik egitimcilerinden "armoni" ve "kompozisyon" dersleri almistir. 1895'de Leipzing'e gecip buradaki unlu piyano egitimcilerinin studyolarinda viruoz piyanist olmak uzere egitim yapmistir.

1896'da Berlin'e gecip bir virtuoz piyanist olarak muzisiyenlik kariyerine girmistir. Ayni yil ilk oparasi olan Miranda'yi bestelemis tir. Ikinci opera eseri olan "La Fonte di Enschir"'i ise 1896'da tamamlamis ve bu eserin promiyeri Bratislava'da sahnelenmistir.

1899'da Paris'e gecmistir. Burada Folies Berger ile Napoli balesi icin ilk bale eseri olan Lorenza'nin muzigini bestelemistir. Bu baleyi hemen diger iki bale (Napoli ve Vesuvius) takip etmistir.

Franco Alfano dort Italyan muzik konservatuarinda direktorluk yapmistir: Bologna (1918-?), Torino (1923-1939) ve Pesaro (1947-1950).

Seçilmiş eserleri[değiştir | kaynağı değiştir]

[1]

Opera[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Miranda
  • La fonte di Ensçhir:An den Quellen von Ensçhir'den uyarlama, Breslau 1898)
  • Risurrezione: Tolstoy, Auferstehung den uyarlama., [[Torino 1904)
  • Il principe di Zilah (Genova, 1909)
  • L'ombra di Don Giovanni (Don Giovanni'nin gölgesi den uyarlama. (Milano 1914)
  • La leggenda di Sakuntala, Kalıdaşa'dan uyarlama. (Bologna 1921)
  • Puccini'nin Turandot] operasının finali (Milano 1926)
  • Madonna Imperia (Honoré de Balzac, Les contes drolatıques'den uyarlama. (Torino 1927)
  • L'ultimo Lord (Napoli 1930)
  • Cyrano de Bergerac Edmond Rostand'dan uyarlama, (Roma 1936)
  • İl dottor Antonio (Roma 1949)
  • Sakúntala (Roma 1952). Libretto: Franco Alfano.
  • İ cavalieri e la bella (bitirilmemiş)

Bale[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Lorenza (Paris, Folies-Bergère, 1901)
  • Napoli (Paris, Folies-Bergère, 1901)
  • Vesüvius

Diğer orkestra eserleri[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Senfoni No.1 Klassica Mı (1910/1953)
  • Senfoni No. 2 De (1931/1932)
  • Suite romantica
  • Danza per orchestra
  • Divertimento per piccola orchestra con pianoforte obbligato


Oda müziği[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Viyolonsel Sonatası
  • Keman Sonata"
  • Yaylıcalgılara Triosu için konçerto
  • Piyano kuarteti
  • Akordeon için Nenia

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]