Fazıl Ahmet Aykaç

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Fazıl Ahmet Aykaç (d. 1884, İstanbul) - (ö. 5 Aralık 1967) Türk şair, öğretmen, milletvekili.

Hayatı[değiştir | kaynağı değiştir]

1884 yılında İstanbul'da doğdu. Divaniye mutasarrıfı iken ölen Mehmet Cemal Bey'in oğludur. Gümüşhane Rüştiyesi, Musul İdadisi, İstanbul Fransız Lisesi öğrenimlerinden sonra bir süre Güzel Sanatlar Akademisi, Mimarlık Bölümü'ne devam etti. Paris'e gitmeden, İstanbul'dan mektupla izlediği Ecole des Sciences Politiques (Siyasal Bilgiler Fakültesi)'ten mezun oldu. Erkek Öğretmen Okulu, Galatasaray Lisesi edebiyat, felsefe öğretmenliklerinde bulundu (1910-1917). Atatürk'ün ölümünden sonra Ankara'dan İstanbul'a yerleşti.

TBMM III. Dönem (Ara Seçim), IV., V., VI. ve VII. Dönem Elazığ (Elaziz), VIII. Dönem Diyarbakır Milletvekilliği yapmıştır.[1]

Aykaç, Fecr-i Âti edebî isimli topluluğun üyesidir. 1908 yılından itibaren çeşitli dergi ve gazetelerde türlü konularda makale­ler, mizahî yazılar yazdı. Tanin gazetesinde yayınladığı mizahî şiirleri bulunmaktadır.

23 Temmuz 1967'de Tedavi edilmekte olduğu Cerrahpaşa Hastanesi'nde öldü.

Eserleri[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. Dîvançe-i Fâzıl (1913, şiirler),
  2. Harman Sonu (1919, şiirler),
  3. Kırpıntı (1924),
  4. Şeytan Diyor Ki (1927, sohbet, makale vs.),
  5. Tarih Dersi (1928)

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ "TBMM Albümü". tbmm.gov.tr. 31 Ekim 2012. http://www.tbmm.gov.tr/TBMM_Album/Cilt1/index.html. Erişim tarihi: 25 Eylül 2013.