F klavye
Vikipedi, özgür ansiklopedi
F klavye, Türkçe için özel olarak geliştirilmiş bir klavye çeşididir. Bilimsel temellere dayalı standart bir Türk klavyesi geliştirilmesinin zorunluluğuna inanan İhsan Yener, bu konuda 1946'dan itibaren daktilo öğretmeni sıfatı ile sürdürdüğü çalışmalarının dikkate alınmasını ancak 1955'te başarabilmiş. Yabancı uzmanlarla da pekiştirilmiş İhtisas Komisyonu'nca oluşturulan On parmak yöntemi ile Türkçe için uygun Klavye'yi 20 Ekim 1955'te Bakanlıklararası Standardizasyon Komitesi'ne Standart Türk Klavyesi olarak onanmış.
Türkiye'deki tüm daktilo makinelerinin Milli Klavye'ye dönüştürülmesi, 1963 yılında Gümrükler Kanunu'na eklenmesi ve 1974 yılında Türk Standartları Enstitüsü tarafından Zorunlu Standart olarak onanmasıyla kesinleşmiştir. 25 yıllık bir mücadelenin sonunda kendisine inananların da yardımları ile o günlerde 'Klavye İnkılabı' olarak anılan bu standardizasyonu gerçekleştiren İhsan Sıtkı Yener, bu sebeple F Klavyenin Babası olarak da anılmaktadır.
Konu başlıkları |
[değiştir] Q Klavye İle Karşılaştırma
F klavye, Türkçe için özel olarak geliştirilmiş bir klavye olduğundan Türkçe bir metni yazmak, Q klavyede yazmaktan daha kısa sürer. F klavyede Türkçede sıklıkla kullanılan harfler parmaklara daha uygun yerlere yerleştirilmiştir, art arda gelen harflerin yazım hızı da farklı parmaklara dağılımı daha iyi olduğundan standart Q klavyeye göre daha yüksektir. Ancak yine de F klavye Türkçe için en uygun dizilim değildir, bazı sık kullanılan rd, kt, gö, gi gibi harf ikilileri aynı parmakla yazılır ve hızı düşürür. Q klavye, Türkçe için hem de ingilizce için en iyi klayve olmaktan çok ötedir. Diziliminde daktilonun harflerinin kırılmaması için zorunlu olarak yavaşlatılmıştır. Bilgisayar çağında ingilizler maliyet nedeni kendi bilimsel klavyeleri Dvarok'u kullanmaya geçememişlerdir.
[değiştir] Dipnotlar
[değiştir] Kaynaklar
- F ve Q nun savaşı
- Q Klavye Sorunu ve Bilgisayarlarda Türkçe Karakterler - Prof. Dr. Şükrü Haluk Akalın [1]

