Evciortakışla, Çorum
Vikipedi, özgür ansiklopedi
 Evciortakışla, Türkiye |
|
|---|---|
 Çorum |
|
 Köyün görünümü |
|
| Bilgiler | |
| Nüfus | 100 [1] (2000) |
| Koordinatlar | |
| Posta Kodu | 19000 |
| Alan Kodu | 0364 |
| Yönetim | |
| Coğrafi Bölge | Karadeniz Bölgesi |
| İl | Çorum |
| İlçe | Merkez |
| Köy Muhtarı | Abbas Aslıhak |
| Web Sitesi | |
Evciortakışla, Çorum ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Konu başlıkları |
[değiştir] Tarihi
Köyün adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında bilgi yoktur.
[değiştir] Kültür
Köyün gelenek, görenek ve yemekleri hakkında bilgi yoktur.
[değiştir] Coğrafya
Çorum merkezine 47 km uzaklıktadır.
[değiştir] İklim
Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.
[değiştir] Nüfus
| Yıllara göre köy nüfus verileri | |
|---|---|
| 2007 | |
| 2000 | 100 |
| 1997 | 93 |
[değiştir] Ekonomi
Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.
[değiştir] Muhtarlık
Yerleşim yerinin köy tüzel kişiliği alması ile birlikte köyün tüzel kişiliğini temsil etmesi için köy muhtarlık seçimleri de yapılmaktadır.
Seçildikleri yıllara göre köy muhtarları:
| Seçim Yılı | Muhtar |
| 2004 | Abbas Aslıhak |
| 1999 | Aziz Bek |
| 1994 | Hasan Aslıhak |
| 1989 | Hasan Aslıhak |
| 1984 |
[değiştir] Altyapı bilgileri
Köyde, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamasının yanı sıra taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Köyün hem içme suyu şebekesi hem kanalizasyon şebekesi vardır. Ptt şubesi ve ptt acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ayrıca ulaşımı sağlayan yolun bir kısmı stabilize olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.
[değiştir] Köyün önde gelen aileleri
(Ailelerin soyadları alfabetik sırasıyla)
- DUR
- ŞEKERCÎ
- KARATAŞ
- KOÇAk
- Aslıhak
- ÇAY
- Gül
- KILIÇ
- TEK
- ATEŞ
- BEK
[değiştir] ÇAĞŞAKÇA SÖZLÜK
(çağşak ve çevre köylerinde kullanılan yöresel dil)
Çağşak: Tarlada taşların bir araya toplanması sonucu oluşan taş yığını
Ağca: Beyaz
Ağız: Süt hayvanlarının doğumdan sonraki ilk sütü
Anadut: Biçilmiş ekin ya da ot demetlerini kağnı ya da traktöre yüklemeye yarayan ikisi altta birbirine paralel yukarı kavisli, birisi onların üstünde üç parmaklı alet
Ardak: İçten çürümüş, çabuk kırılan ağaç
Ataş, Alaf: Ateş
Badal: Merdiven basamağı
Balak: Manda yavrusu
Baldırcan: Patlıcan
Bıcaklık: Mutfakta tabak, tava vb. şeyleri koymak için yapılmış raf
Bıldır: Geçen yıl, önceki yıl
Bicimcik: Ufacık, küçücük
Burunsalık: Hayvan yavrusunun anasından süt emmesini önlemek için burnuna geçirilen başlık
Cemek: Üvendirenin arka kısmına takılan, çift sürerken sabana yapışan toprağı sıyırmak için kullanılan ersin şeklindeki demir parçası
Cerek: Özellikle cevizi ağacın başından düşürmek için kullanılan yaklaşık 4-5 metre uzunluğundaki ince - uzun sopa İnce uzun çam ağacı.
Cılga: Patika
Culuk: Hindi
Cücük: Kümes hayvanlarının yavrusu,civciv. Kuş yavrusu
Çağşak: Tarlada taşların biraraya toplanması sonucu oluşan taş yığını
Çağmel: Çoban köpeklerinin boynuna takılan çivili demir, toka
Çalgı: İnce ağaç dallarından yapılan, özellikle evlerin önünü ya da ahırı süpürmek için kullanıan bir çeşit süpürge
Çördük: Yabani armut
Çebiş: Bir yaşını aşmış dişi oğlak
Çedene: Kendir tohumu
Çerez: Leblebi
Çeten: Kağnılarla saman taşımak amacıyla ağaç dallarıyla örülmüş büyük sepet
Çıngı: Kıvılcım
Çimeklik: Eski evlerde odanın bir köşesine banyo yapmak ve bulaşık yıkamak için ayrılmış bölüm
Çimmek: Yıkanmak, banyo yapmak
Çerik: Tahıl ölçümünde kullanılan yaklaşık 16 kg. gelen kile’nin yarısı kadar olan tahil ölçü birimi
Çoluş: Ağır yüklenmiş kağnıyı çeken öküz ya da mandalara yardımcı olmak için önlerine koşulan çift ( öküz – manda )
Çotak: Genellikle bahçelerde, fasülyenin yukarı doğru sarması için dikilen budaklı değnek
Çolak: Eli ya da kolu sakat olan
Çörten: Dam üstündeki yağmur suyunu duvardan uzağa akıtmak için kullanılan sağaktan dışarıya doğru uzanan ağaç oluk
Evraaç: Yufka ekmeği pişirirken sac üzerinde çevirmek için kullanılan ağaçtan yapılan genellikle yassı çubuk
Ellaam: Sanki
Don: Kağnılarla saman taşımak amacıyla kıldan örülmüş büyük kilimlerden yapılma sepet
Dirgen: Harman aktarmaya yarayan kürek benzeri ucunda iki kavisli uç bulunan alet
Gatık,Çalkama: Yoğurttan elle yapılan ayran
Gıynak: Ceviz içinin dilimlerinden her biri
Girellik ya da Girenlik: Kiler Mutfak
Gobel : Anasız, babasız kimse, yetim ya da çocuk
Godek: 1. Kısa boylu, büyümemiş. 2. Kuyruksuz, kuyruğu kesik ( hayvan )
Gudük: Tahil ölçümünde kullanılan yaklaşık 16 kg. gelen kile’nin 1/8’i kadar olan tahıl ölçü birimi
Goğ: 1.Mavi. 2. Olgunlaşmamış meyve ya da sebze
Golbez: Köpek yavrusu
Golük: Eşek
Gön: Deri
Goruk: Olgunlaşmamış, ekşi üzüm
Goynek: Kolsuz erkek fanilesi, atlet
Göresimek: Özlemek
Gubür: Evin süpürülmesi sonucu çıkan, toz, toprak
Gumele: Kulübe
Gumpür: Patates
Gunnamak: Yavrulamak ( At ve eşeğin yavrulaması )
Gurk: Kuluçka
Günülemek: Kıskanmak
Güz: Sonbahar
Haklağa: Tahil ölçümünde kullanılan yaklaşık 16 kg gelen ölçü, kile
Hayin: Tembel
Hazna: Eğimli bağların üst kısmına suyun, özellikle de yağmur sularının toplanması için açılan geniş çukur.
Hedik: Kaynatılmış buğday, bulgur
Heğri: Bir ünlem sözü. Yapma ya cümlesindeki ya’nin yerine kullanılmakla birlikte daha bir yumuşak, nazik ifade verir. Bir azarlamadan çok, bir rica nezaketindedir. Çorumlumusun yok heri nereden çıkarıyon.
Herk : Sürülen tarlayi bir yil boyunca boä birakmak, nadas
İlistir: Süzgeç
İskembe: Sandelye
Kafa Kağıdı: Nüfus Cüzdanı
Kara harman: Yeşil nohutun dallarıyla birlikte ateşte ütelenmesi
Kelem: Lahana
Kemre: Gübre olarak da kullanılan hayvan pisliği
Kepenek: Kelebek
Kesmik: 1. Savrulma sırasında samana karışmayan ya da hayvanların yediklerinden arta kalan iri saman. 2. Kesilmiş sütün koyu kısmı
Kırmaşmak: Kıpırdamak
Kısmık: Cimri, pinti
Kızartma: Yağda kızartılmış yufka ekmek
Kirik: Kulaklari dik olan eşek yavrusu
Komeç: Ebegümeci
Komüş: Manda
Kumpir: Patates
Kóp: Kağnılarda,koşulan hayvanların tam arkasında yer alan yatay kalın tahta. Üzerine açılan deliklere ağaç kazılar sokularak yükün kaymaması sağlanır
Kosnü: Köstebek
Koşam: İki avuç dolusu
Kösüre: Kesici aletleri keskinleştirmek için kullanılan bileği
Kurük: Eşek sıpası
Loğ: Toprak damların yağmurda damlaması için toprağı sıkıştırmak amacıyla kullanılan taş silindir
Manık: Kedi yavrusu
Mayıs: Sığır pisliği ( cıvık )
Mucur: Tahil ölçümünde kullanılan yaklaşık 16 kg. gelen kile’nin ¼’ü kadar olan tahil ölçü birimi
Mudara: Dokunsan yıkılacak gibi duran, cılız, zayıf
Oğendere: Çifte koşulan öküzleri uyarmak, yürütmek için kullanılan ucu nodullu uzun değnek
Okuyuntu: Düğün çağırısı, davetiye
Omaç, ya da ufamaç:Yufka ekmeğin küçük küçük parçalar haline getirilerek üzerine tereyağda pişmiş yumurta dökülerek çoban azığı
Osurtlak: Balon
Öksürük çiğdemi: Kardelen
Öllük: Bebeklerin altını kuru tutması için uygun toprağın elenmesu ule elde edulen ıslandığında çamurlaşmayan toprak
Partal: Yalan, abartılmış söz
Payalanmak: Övünmek,gururlanmak
Pitil: Sacda yapılan bir tür bazlama. ( Yavan- yağli, ya da içine peynir, çökelek
vb. konularak da yapılır.)
Pinnik: Küçük tavuk kümesi
Postal: Ayakkabi
Pörnek: Davar sürüsünün her biri
Pürçüklü: Havuç
Sağsak: Saksağan
Sallanguç: Salıncak
Sehem: Pay, hisse
Seklem: Kıldan dokunmuş çuval
Seten ya da sohu taşı: Kaynatılmiş ve kurutulmuş buğday tanelerini, bulgura dönüştürülmek amacıyla, daire şeklindeki bir zemin üzerinde ağır silindir bir taşın döndürülme düzeneği
Senek ya da bardak: Çamdan yapılan genelde tarlalara su taşımaya yarayan araç.
Sındı: Makas
Sıyırgı: Damlarda kar küremeye,harmanda saman toplamaya yarayan bir tür kürek
Sin: Mezar
Sitil ya da bakraç: Genellikle içine yoğurt konulan bakır ya da çinko kap
Siyeç: Avcıların, avlanmak için çalı çıpıdan yaptıkları siper
Soğukkuyu: Siyah lastik ayakkabı kara lastik
Soğukluk: Semiz otu
Soku : Bulgur dövmek için kullanilan büyük taş dibek
Sokum: Bir defada ağıza alınabilecek yiyecek, lokma
Somak: Misir koçanı
Soyka: Ölenin ardında bıraktığı giysileri başka anlamlarında var ama biraz ayıp
Sumsuk: Yumruk
Sümüklü böcük: Salyangoz
Sündürme: Yağda pişirilmiş çökelek Çok severim
Şaplak: Şamar, tokat
Şinevit: Üzümleri ezmek için kullanılan kalın ve sağlam tahtadan yapğlmğş dukdörtgen şeklindeki büyük oluk
Şişek: Bir yaşını geçmiş dişi kuzu
Temek: Ahırdaki gübreyi dışarı atmak ve ahırı havalandırmak için kullanılan kapaksız pencere
Tepsermek: Kurumaya başlamak
Tiyare: Uçak
Tomsumak: Bir köşeye çekilip oturmak, somurtmak
Toplu: Pencere
Tosbağa: Kaplumbağa
Tuman: Uzun don
Üflük: Islik
Ütme: Olgunlaşmış,ama kurumamış buğday başaklarının ateşte ütelenmesi
Ütüzlenmek: Yavaş hareket etmek, ağırdan almak. Oyalanmak
Verep: Oldukça eğimli iniş
Yaba : Harman savurmakta kullanılan, çatal biçimindeki, ağaçtan tarım aleti. Son zamanlarda metalden de yapılmaya başlandı
Yanaz: Sürüden sık sık ayrılıp, çobanı zor durumda bırakan yaramaz hayvanlar için kullanılan bir sıfat
Yavuz: Even önünden gelene geçene saldıran köpekler için kullanılan bir sıfat
Yellenmek: Birisini sevmek, sevdalanmak
[değiştir] Dış bağlantılar
 |
Bir köy hakkındaki bu taslağı geliştirerek Vikipedi'ye katkıda bulunabilirsiniz. |
