Ebulkasım Lahuti

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Ebulkasım Lahuti (Farsça: ابوالقاسم لاهوتی, d. 1885, Kirmanşah - ö. 16 Mart 1957, Moskova), Tacik asıllı İranlı şair ve gazeteci.


İlk şiiri 16 yaşındayken, Kalküta'da çıkan Hablü'l-Metin gazetesinde yayımlandı. Kum'da devlet hizmetinde çalışırken, sabotajcılıkla suçlanarak ölüm cezasına çarptırıldı. Bunun üzerine İstanbul'a kaçtı ve bir süre Farsça öğretmenliği yaptı. İran'a döndükten sonra Kirmanşah'ta Bisutun gazetesini çıkardı (1914-15). Yeniden İstanbul'a giderek Pars (1921) dergisini yayımladı. Aynı yıl İran'a döndüyse de Tebriz'de çıkan bir ayaklanmadan sonra Rusya'ya kaçtı. Bundan sonraki dönemde Lahuti’nin eserleri renk değiştirdi. Özgürlükçü ve devrimci temaları işlemeyle başladı. Sosyalizmin güçlendirilmesi ve özgürlükçü düşüncelerin yayılması için çaba harcadı.[1]

Yapıtları[değiştir | kaynağı değiştir]

Başlıca yapıtları arasında İranname (1910), Çekame (1919), Hezar Mısra (1935), Ceng-i Ademizad ba Div (1944), Sarudha-yı Azadiyu Solh (1954) sayılabilir. Kereml (1923) ve istilaya karşı direnişi yüceltmek için (Mardestan, 1941) klasik şiire halk ritimleri kattı. İran'da ve Afganistan'da çok okunan bir yazar olmuştur.

Kayanakça[değiştir | kaynağı değiştir]