Duygusal Özgürlük Tekniği

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
EFT noktaları

Duygusal Özgürlük Tekniği (EFT), psikolojik problemlerin üstesinden gelmek için kullanılan bir alternatif psikoterapi yöntemidir.

Belirli bir travmatik anı üzerinde yoğunlaşmışken akapunktur noktalarına hafifçe vurarak vücudun enerji alanını düzenlemeyi amaçlar. Eleştirmenler EFT’nin arkasındaki teoriyi sahte bilim olarak tanımlarlar ve EFT’den elde edilen faydanın meridyenleri düzenlemekten ziyade plasebo etkisi, negatif düşüncelerden arınma, birisi tarafından dinlenmenin yarattığı terapik etki gibi geleneksel bilişşel içeriklerle açıklanabileceğini savunurlar.

Tarihçe[değiştir | kaynağı değiştir]

1960 ve 1970'lerde George Goodheart ve John Diamond ile başlamış, 80’s and 90’s by Roger Callahan, Patricia Carrington, Gary Craig, Fred Gallo, Donna Eden, Carol Look, and many others, the benefits of tapping on the meridian acupoints has been extensively documented. Experience shows that tapping can shift our beliefs and thoughts quickly and with much less pain than conventional therapies. Amerikalı psikolog Roger Callahan 1980 yılında su korkusu yüzünden şiddetli baş ağrıları çeken ve kabuslar gören bir hastayı 1uzun süre klasik yollarla tedavi edemeyince bedendeki enerji sistemi üzerine çalışmakta olan Callahan, hastanın midesindeki ağrıdan bahsettiği sırada tamamen içgüdüsel olarak, mide meridyenin uç noktası olan göz altındaki noktalara parmak uçlarıyla birkaç kez vurur. Bunun üzerine, hasta su fobisinin kalmadığını söyleyerek en yakındaki yüzme havuzuna koşar ve yüzüne su serper. Callahan buradan yola çıkarak araştırmalarını bu yönde yoğunlaştırır ve yeni bir enerji tekniği geliştirerek bu tekniğe TFT (Thought Field Therapy) adını verir.

1990'lı yıllarda Patricia Carrington, Gary Craig, Fred Gallo, Donna Eden, Carol Look gibi araştırmacıların üzerinde çalıştığı konu, bir mühendis olan Gary Craig tarafından TFT üzerinde bir takım değişiklikler yaparak daha rafine hale getirilir ve EFT (Emotional Freedom Technique) olarak öğretilmeye başlanır.

Teori[değiştir | kaynağı değiştir]

EFT geleneksel Çin tıbbındaki akupunktur yöntemlerine dayanan bir enerji çalışmasıdır. Kişi, parmak uçlarıyla vücudundaki bazı akupunktur noktalarını tıklar. Buradaki temel prensip herhangi bir olumsuzluktan dolayı vücutta tıkanıklığa uğrayan enerji akımlarının tıklama yoluyla normal hallerine geri dönmeleridir. Böylelikle enerji akımı tıkanıklığına neden olan problem ortadan kalkar ve yerine olumlu düşünce veya davranış modelleri yerleşir.

Bilimsel çalışmalar[değiştir | kaynağı değiştir]

EFT henüz araştırma süreci tamamlanmamış bir yöntem olmasına rağmen, şimdiye kadar yapılan bilimsel araştırmalar ve elimize gelen klinik sonuçlar EFT yönteminin korku ve travma tedavisi alanında önemli bir potansiyale sahip olduğunu gösteriyor.

Bunlarda biri Journal of Clinical Psychology 'de yayımlanan Wells araştırması.[1] Amerika ve Avusturalya'da çalışan bilim adamları, test şahıslar üzerinde böcek fobisine ilişkin yaptıkları araştırmalarda EFT yönteminin etkili ve kalıcı çözümler getirdiğini kanıtlamaktalar.

Amerika'da yapılan bir diğer araştırma [2] EFT yönteminin trafik kazalarından ileri gelen post travmalalarda kullanımını içeriyor. Araştırmaya göre kendilerine EFT uygulanan kazazedeler üç aylık bir süre içinde beyin dalgalarında ve stres ölçeklerinde olumlu bir gelişme gösteriyorlar. Aynı araştırmanın ikinci bölümünde EFT'nin epilepsi hastası küçük çocuklar üzerindeki iyileştirici etkisi kanıtlanıyor.

Almanya'da yayımlanan bir çalışmada [3] bir araya gelen terapistler, psikoterapinin çeşitli alanlarında yaptıkları çalışmalarda EFT'den aldıkları başarılı sonuçları ayrıntılarla sergiliyorlar.

Eleştiriler[değiştir | kaynağı değiştir]

EFT Skeptical Inquirer tarafından sözde-bilim olarak etiketlendi. Dergiye göre EFT doğrulanabilirlik eksikliği ve kişisel anlatılara dayanması yüzünden sözde-bilim kategorisine giriyordu ve internet üzerinden ve konuşmalar sayesindeki girişimci bir ruhla yayılmıştı. [4] Şüphecilere göre EFT bilimsel metod tarafından doğrulanmamıştır ve fayda sağlamasına rağmen sözde-bilim olarak nitelenmesi gerekmektedir. Eleştirmenlere göre EFT’nin başarısı meridyen noktalarına vurmaktan ziyade “geleneksel teorilerle paylaştığı karakteristik özellik”ten kaynaklanmaktadır. Meridyen ya da akapunktur noktalarının varlığına dair anatomik ya da histolojik olarak kanıtlanmış bir temel yoktur. [5] EFT teorisinin plasebo grubu ile yapılan kontrollerinde plasebo grubu da EFT uygulanan kişilerle aynı olumlu değişiklik etkisini göstermiştir. Guardiandaki makale vücudun bazı noktalarına vurmanın sonucunda dikkatin dağıldığını ve bunun da stresi azaltmakta etki gösterdiğini yazmıştır. [6]

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]

EFT Nasıl yapılır?

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Wells, S., Polglase, K., Andrews, H.B., Carrington P., Baker, A.H. (2000). Evaluation of a Meridian Based Intervention, Emotional Freedom Techniques (EFT), for Reducing Specific Phobias of Small Animals. Journal of Clinical Psychology (in press).
  2. ^ Swingle, P., Pulos, L., Swingle, M. (2000). Effects of a meridian-based therapy, EFT, on Symptoms of PTSD in auto accident-victims. Paper presented at the annual meeting of the Association for Comprehensive Energy Psychology, Las Vegas, NV
  3. ^ Bohne, M., Eschenröder C. T., Wilhelm-Gössling, C., (2006) dgtv-Verlag, Energetische Psychtherapie - integrativ
  4. ^ Brandon A. Gaudiano and James D. Herbert (2000). "Can we really tap our problems away?" ([ölü/kırık bağlantı]). Skeptical Inquirer 24 (4). http://www.csicop.org/si/2000-07/thought-field-therapy.html. 
  5. ^ Felix Mann: "...acupuncture points are no more real than the black spots that a drunkard sees in front of his eyes." (Mann F. Reinventing Acupuncture: A New Concept of Ancient Medicine. Butterworth Heinemann, London, 1996,14.) Quoted by Matthew Bauer in Chinese Medicine Times, Vol 1 Issue 4 - Aug 2006, "The Final Days of Traditional Beliefs? - Part One"
  6. ^ Oliver Burkeman (2007-02-10). "Help yourself". The Guardian. http://lifeandhealth.guardian.co.uk/wellbeing/story/0,,2009525,00.html. Erişim tarihi: 2009-06-29.