Dmitri Kabalevski

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Dmitri Borisoviç Kabalevski
Дми́трий Бори́сович Кабале́вский
Doğum 30 Aralık 1904
Petersburg, Rus Çarlığı
Ölüm 14 Şubat 1987
Moskova, Sovyetler Birliği
Meslek Müzisyen, besteci, müzik öğretmeni

Dmitri Borisoviç Kabalevski (Rusça: Дми́трий Бори́сович Кабале́вский) (30 Aralık 1904, Petersburg, Rus Çarlığı-14 Şubat 1987, Moskova, Sovyetler Birliği), ulusal özellikler taşıyan yapıtlarıyla tanınan Rus besteci. Müziği ülkesi dışında da yaygın olarak çalınmaktadır.

Yaşamı[değiştir | kaynağı değiştir]

Petersburg'da dünyaya geldi. Matematikçi olan babası onun da kendisi gibi matematikçi olmasını istedi. Ancak genç yaşlarında başarılı bir piyanist olarak kendini ispatladı, ayrıca amatörce şiir ve resimle de uğraştı. 1918'de ailesiyle birlikte Moskova'ya gitti. Skriyabin Müzik Okulu'nda (1919-25) eğitim gördükten sonra 1925'te Moskova Konservatuvarı'na girdi, 1925-1941 arasında Moskova Konservatuvarı'nda ders verdi. 1932'de konservatuvarda öğretim üyeliğine atandı ve müzik eğitimcisi olarak çok büyük ün kazandı. Besteciliğe 18 yaşında, çoğunlukla piyano yapıtlarıyla başladı. II. Dünya Savaşı'ndan sonra Avrupa kentlerini dolaşarak kendi yapıtlarını seslendirdi. Ülkesinde gerek besteleri, gerek öğretmenliği nedeniyle çok sayıda ödül aldı.

Eserleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Kabalevski erken dönem müziğinde öğretmenleri Aleksandr Skriyabin ile Nikolay Miyaskovski'nin etkisinde kaldı. Daha sonra duru tonalitesi ve canlı ritimleriyle ayırt edilen kişisel üslubunu geliştirdi. İlk döneminde 1 No.'lu Piyano Sonatı (1928) ve en güzel kompozisyonlarından biri olan İkinci Piyano Konçertosu (1935) gibi yapıtlar verdi. İşçilerin acılarını ve kahramanlıklarını ele alan gerçekçi operalarında halk ezgilerinden yararlandı. Bunlardan en önemlilerinden Colas Breugnon (1938), Nikita Verşinin ilk kez 1954'te sahnelendi; Semya Tarasa (1947; Taras'ın Ailesi) 1950 ve 1967'de yeniden gözden geçirdi. Daha sonraki besteleri arasında Kızkardeşler (1967) opereti ve 30. Yüzyıla Mektup (1972) oratoryosu bulunan Kabalevski, opera ve piyano müziği yanında konçertolar, oda müziği, senfoniler, dramatik parçalar ve çeşitli enstrümantal parçalar yazdı.

Ayrıca dört senfoni, Lenin'in anısına senfoni-requiem, genç yorumcular için keman (1948), bir çello (1949) ve bir piyano (1962) konçertosu besteledi.

Kaynaklar[değiştir | kaynağı değiştir]

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]